onsdag 6. oktober 2010

خاوندکار وە گوشت ماڵات مەردم

خاوندکار وە گوشت ماڵات مەردم
ڕوژگ و خاوندکار یەکی لە ئەسڵێترین و قەدیمیترین فەرزیەگەل ئایین یاریە. لە بارەێ دەلیل ڕوژگ گردن چەندین ڕەوایەت وجوود دێرێت، و لە ئەورە کە من فرە لە سەر ئەو ڕەوایەتگەلە و دەلیل ڕوژگ گرتن ئتڵاعات فرە نەێرم، پەس وارد ئی باسەگەلە ناووم. تەنیا توام بویشم وەختێک باوەڕ و ئتقادات بۆتە بەشێک لە ژیان ، پرسیار کردن و شک و دۆدڵێ لەو بارەوە ئاسان نیە. لە نەتیجە تەنیا هەدەف ئسڵی هەر دینمەدارێک ئەوەسە ئەو فەرایزە و مەناسکە وە جێ بارێت و جۆر نەسڵگەل قەبڵێ ئەویچ بتوانێت ئەو ئەسڵگەلە بپارێزێت و تەحویل نەسڵ دوایتر بەێەێت. ئیمەیچ ئەوە وە دەسمان ڕسیگەس لازمە بپارێزیمەێ و بێ هویچ دەخڵ و گوڕانێک وە نەسڵ بەعدی بسپاریمەێ. گشت زانیم کە لە مەنتەقەێ خوومان فەقر ماڵی، فکری و بگرە سیاسی یە واقعیت حاشا هەڵ نەگرەو ئاسەوارەکانیچێ لە تەمام ئەرکان ژیان مەردم مەنتەقەئاشکراس. فەقر و نەێاری تێکەڵ وە سەرکۆت لە لایەنگەل جورواجوروە زەمینەێ ئەوە خوش کردگە کە مەردم ئیمە زیاتر تەڵاش بکەن شکڵ وە نەماێ باوەڕەکان خوێان وە هەر قیمەتێک بپارێزن، جار و باریچ بێ ئەوە کە لە ناوەڕوک و مۆحتواێ و سەرئەنجام کارەکەێان فرە بکوڵیەنەوە یا بەرئاوردێک زانستیانە لە لێ بکەن. تەنانەت حەتا بڕێک کەس ئەڕا فەراهم کردن بەساط ڕوژگ خاوندکار لە ماڵ و ماڵات مەردم فەقیرتر کەڵک وەر بگرن، تا دڵ ماڵ و مناڵەکانێان شاد بووت لە نەتیجە عەزا و ناخووشییچ بکەنە مێوان خاون مەڕ وماڵات وە سرقەت بریاگگەکان. ئی مەسئەلە ئەڕا فرە بنامەڵە لە وەخت ڕوژگ خاوندکار قوومایگەس کە من لەێرە تەڵاش کەم یە نموونەێ ئەڕاتان باس بکەم کە ئەڕا بنەماڵەێ خۆم ئتفاق کەفتگە.
هەر چێ ساڵە لە شوون ئاگر نەوروز و زگزا کردن بزنەکان ڕەسمە کە گیسک ڕوژگەکە دیاری بکریەت. بنەماڵەێک کە تەنیا لە ماڵ دۆنیا یە خەر یە قاتر یە مانگا و یە نوەن و یە نوین و ٣ بزن داشتن. لازم وە تەوزیحە کە نوەن یا کەڵگا یە ساڵ لا گا مناڵترە، و نوین یەسال مانگا مناڵترە. ئەو ساڵە لە شوون دیاری کردن گیسک ڕوژگ مناڵەکان ئەو ماڵە حەساوی لە گیسک ڕوژگەکە پەزیرایی کردن وە نانە ڕەقە، گژ و گیا و پەلە گڵا، ئەڕا ئەوە خاس چاخ بوت. پایزانیچ وە گۆڵە گەنم و جویەێ ماڵ هاوسا گیسک ڕوژگەکە ڕوژ لە ڕوژ زیاتر چاخ و سەرحاڵ بوی، بڕە جارێکیچ گەنم فرە بویە سەبەب ئەو گیسکە ئسهاڵ بوت. وە هەر حاڵ دو چەوەکی فرێەک کریا تا ئەو گیسک بەسەزوانە بتوانێت چاخ و چاختر بووت.
لە شوون خەلە و خەرمان جەم کردن، نەوبەت بان هاناو و ناوهەناو ڕەسی، و هەزاران کیلو خەڕگ شرێسیاو تورشیا تا بتوانێت زوسان وەر وە تکە کردن ماڵەکان و تەویلەکان بگرێت. ئەڕا ناوهەناویچ، سەدان کیلو خاک و خوڵ چەرمگ وە وێژنگ وێژیا تا لیتە دروست بکریەت و ئەڕا چەرمگ وە کردن دیو دانیشتن وەر حەێوان. لیتە دروست کریاگەکە وە وەسیلەی کۆتە پەڕو یان کوتە گونییک سایانە دیوارەکاندا وەی جورە بۆ و بەرامەێ ماڵەکان گوڕیا، خاترات وەهاران کە وە هجوم کەێک و هوێڕە و میشولە شروع کریا لە هویر چی، وردە وردە و فەسڵ پاییز نزیک بویمنەوە. مەینەت و هیلاکی ڕوژانە هەر لە جێ خوێ بوی، وەڵی نزیک بوینەوەێ خاوندکار ئەڕا خوێ حاڵ و هەواێک داشت. تەقریبەن ئەوەڵ پەڵە نزیک بوێ کە پەل و پۆ دارەکان زەرد و سوێر بوین و مەزەێ بەڕیۆیەکانیچ شیرینتر بوێ. وەل ئەوڵ پەڵەێا سداێ پاێ خاوندکاریچ وە گوش ڕەسی و باوک مناڵەکان ئەڕا سەندن هەنار و خورما و برنج مەجبور بوێ، هەرچی مامر و کەڵەشێرە بیجگە کەڵەشێر ئەێدەکە، قوول بەس بکەێت وەرەو شار بکەفێتە ڕێ تا بتوانێت لە شار بفروشێتەێان و وە پویلەکانێ وەسایل ئەێد فەراهم بەکەێت.
مامر و کەڵەشێر و بڕە جارێکیچ کاوڕ یا گیسکێک تەقریبەن نەقش ویزا کارد و ماستر کارد ئەڕا مەردم لە سەردەم خاوندکارا بازی کرد، و برێکیچ ئەڕا ئەوە لە هاوماڵ نەکەفێتە دیوا، مەجبور بوێ پوێل وە سەڵەف بارێت. وە هەر حاڵ ئەو ئێوارە کە قەرار بوێ کە نیەت بکریەت و گیسک ڕوژگەکە قەساوی بکریەت، گاوان گاگەل لە لەوەڕ ڕوژانە هاوردوە ئاوایی. هەر کەس گا و مانگاێ خوێ بردوە ئەڕا ماڵ خوێ بیجگە لە یە ماڵ، کە تەنیا نوینەکەێان دیار نەوی. ماڵ و مناڵ هەراسان بوین و خاون نۆێن لە گاوان پرسیار کرد کە لە کورە گاگلەلەکە ئەو ڕوژە لەوەڕاندگە، تا بتوانن بچنە شونێا، شاێەت نوینەکە تەراونج گردوتەێ یان ملێ لە تەڵەلنگ دارێک گیر کردوت.
تەقریبەن ماڵ هاوسا و قەوم و کەسو کار لەو خوراوا کە نزیک بوی تاریکی بان زوەی بگرێت کەفتنە ڕی تا وە ڕێواز گاگلەکەێا بچنە دویاوە شاێەت بتوانن نوینەکە پەێا بکەن. ئەما لە بەخت بەد نوینە زەردگ چمە زوی قویتێ داوێ، و هویچ خەورێک لە لێ نەوی. خاون ماڵ مانگا و خەرکە بردن لە تەویلە تاقەتێان کردن و مناڵە هەژارەکان نویقە لە لێانوە نەهات، و تەنیا دەمێان و چەو باوک عەسەبانی و چەو پڕ لە خوینەکەێان بوین. باوک هاتە ئی سەر و چیە ئەو سەر و دژمین فرەێک دا ژن و مناڵەکەێ خوێ، وەتە مناڵەکان بچنە ئەو لا نان ناس و خوا نانەسەکان، ئەوقەرە ئیوە کۆڵۆڵن سەر نوینە زەردگیچ خواردین، هویچ کەس نەتوانست بویشی ئەڕا ئیمە؟؟؟
بو کزە و کەواو ماڵ هاوسا بەرز بویوە، گیسک ڕوژگ ماڵ نوین گۆم بویگیچ ملێ وە پەتوە بوێ و جار و باریچ قاڕەێک لەوەر خوێە کرد، ئەما دیار نەوێ ئیمڕوژ باوک مناڵەکان بتواێ سەر گیسکەکە بوڕێت. گیسک سەر حاڵ و قۆبراخ کاویشت خەوێ کردو، ماڵ و مناڵ فەقیریچ چەوەڕێ موجزە بوین تا بتوانن جۆر باقی ماڵ هاوساکان ئەوانیچ قاورمەێک بخون.
شەو ڕوژ تبق ڕەواڵ تەبیعەت بێ تەوەجە وە دڵ و دەروین مال و مناڵ لە حەرەکەت خوێا بوی، و هەر چێ هەوا تاریکتر بوێ نا ئۆمێدی و دڵتەنگی زیاتر مال و مناڵ داگرت. ئەما ماڵ هاوساکان ئەوقەرەیچ بێ رەخم نەوین، هەر کام یە پل گوشت یا کاس هاوساێک هاتن هەم هاودەردی کردن هەم تەڵاش خوێان کردن تا بتوانن دڵداری خاون ماڵ بێەن. ئەما لە ترس باوک کەس نەوێرا بزە خەنەێک لە خۆێ نیشان بێەێت، ئاێەم کەفتە فکر ئیستای مەردم کورەێ شوماڵی، کە وەختێک ئەکس ڕەهبر دوینن بایەس بگرین، مناڵەکانیچ مەجبور بوین فرمێسک بڕشنن و خویان خەمبار نیشان بێەن، دالکیچ سویرەت خوێ ڕنوێ، خوین لە دەم و چەوێ هەڵ نیشتوی. هەر جورێک بوێ باوک ڕازی بوێ تا مناڵەکان لە کاس هاوسەکان چشتێک بخون و بخەفن، و خویچێ سەر و بێ شام ناوە. لە دوکۆتی شەوگار داڵک و باوک مناڵەکان لە خەو کردن کە هەڵسن پاشێو بخون. پاشیو برنج و روین دان دروست کریاگ وبرێک هەنار و قەیسی بوێ. مناڵەکان دەمو چەوێان شوردن و دەور کوانگ ناوەڕاس ماڵەکە جەم بوین و چەوەڕی دەس داڵک بوین تا بەشە برنجەکەێان بکەێتە ناو دەوریەکان و قەیسی بەکەێتە بانێ. هەر دو نەفەر یە هەنار، هەر چور نەفەر یە بەێ وە باوک داڵکیش هەر دوکێان یە بەێ تەقسیم کردن و پاشێو لە ناو بێ دەنگی و بێ هویچ لەبخەندێک تەمام بوێ، گشت چینە ناو جێەکانێان تا بخەفن. لە مسواک و شوردن دگان خەورێک نەوی.
روژ دوایتریچ خەوەرێک لە سەر بڕین گیسک ڕوژگەکە نوەوی، ئەما باوک وەتە ژنەکە تەنیا مامرکەێان ئەڕا ڕوژگ شکاندن سەر بوڕن با مناڵەکان چەو ئنتزار مەردم نەون. روژ دوم و سێمیچ وە هەر جورێک بوێ دریا سەر، و بەنەماڵە قەبول کردن کە گیسک ڕوژگەکە بمینیەت ئەڕا جۆبران نیمەی زەرەر نوینە گۆم بویگەکە. تا بەشکو بتوانن پایز وەل یە گیسکە ما یا بزنێک ئاڵێشتێ بکەن. لە شوون ڕوژگ و عەێد بمارکی، زندەگی ڕەوال عادی خوێ تەێ کرد، و بنەماڵەکیچ وە نەێاشتن نوینەکە عادت کردن. وردە وردە زوسان هات و روتین ڕوژانە تەڕکە هەنجانن و کەێ دان کردن مەڕ و ماڵات تبق ڕەواڵ ئەنجام دریا و مانگ و فەسڵ گۆزەریا. مناڵەکان لە فکر خاوندکار ئایەندە بوین، و باوکیچ خەریک چوە تەقە کە جۆرە دیپلوماسی مەنتەقەێ خومانە بوی، بێ ئەوە کە مناڵەکان خەوەرێان بۆت. چوە تەقە یا دیپلوماسی ئەڕا پەێا کردن دز نوینەکە وە بێ وچان ئدامە داشت، زیاتر لە چەند نەفەر هاتن و جۆر شاێەت لە خاون ماڵ داواێ مۆژدە کردن تا دز نوینەکە ماڕفی بکەن. لە بەین ئەو شاێتگەلە یەکی شاێەت ڕاستقینە بوی، توانست وە وردی شاوێر دزکە بکەێ و مۆژدەێ خوێ لە خاون ماڵ وەر بگرێت. نەتیجە بویە ئەوە کە لە پایز دویاتر چەند هەفتەێک وەر لە ڕوژگ خاوندکار چەند نەفەر ناشناس هاتنە ماڵ خاون نوینە دزیاگەکەو، لە شون خوش و دش، یەکی لە پیاگەکان هاتە قسە کردن، وەت زانم ئەڕات ویشیاگەس کە کی نوینەکەتان بردگە، خویتچ زانێت ئیمە عەشرەتین هەر چێ قەزیەس وە عەشرەتی و گۆزەشت دروس بۆت. ئیمەیچ هاتیمە بویشیم گردن لە موی باریکتر، ئیمە دز نوینکەێ ئیەویم و بایەس وە جۆرێک بکەفیمە یەک. ئەویج بزان ئەگەر گۆشت ئەو نوین ئیوە نەویات ماڵ و مناڵ چەن بنامڵەێ ئیمە تەقە لە ڕوژگ نەێانو سەر وە بە شام پاشیو نانوە. هەر ئەوەیچ بائس بوی ئیمەیچ بایمە ئی چەم دۆڵ ئیوەو لە قۆدرەت خودا ئەو نوین ئیوە بکەفێتە گیر ئیمە، شایەت خاوندکار خۆێ هەواڵەێ کردوی. ڕوی نەێاری سیە بۆت ئەگەر ئیمە لە ماڵ خۆمان بێاشتایم هویچ وەخت دەس ئەڕا ماڵ ئیوە یا هویچ کەس تر درێژ نەکردیم.
ئیسە زانیم ماڵ و مناڵ تویچ تویش نەێاری و سەرژان کردیمە، وەڵی وەر لەو پاسگاێ جاندارملی بزانێت با خومان وە برایی بکەفیمە یەک و قاڵ قەزەیەکە بکەنیم. خاون مالێچ وەت خوتان زانین ئەگەر نوینەکە زیندگ بویاتا ئیسە یە گور داشت و ئیمە ساحب یە مانگا و گور بویمن، و مناڵەکانیچ یە تک دو و شیر داشتن و پی بژیەن. من ئەگەر بتوام فرە مەلازەتان بکەم یە مانگا لیتان توام، ئیسە گۆرەکەێ وە خاتر ئیوە. یەکی لە مێوانەکان کە ڕیشێ چەرمگ بوی و دیار بوی پیاگێک دانا و پۆر تەجرۆبەس یە سکڵ لە کوانگەکە هەڵ گرتوی تا بنەێتەێ بان قلیانەکەێ، و سکڵەکە لە بەین دۆ کلکێ وە هەواوە پف کردە ڵی، هاتە جواو وەت براێ برام شاێەت ئی نوێن ئیوە سێ پەڕەێ وەهار خۆارد و هەڵ تەقیا یا گورگ خواردەێ ئەو وەختیچە تو ئنتزار داشتی بوتە مانگا و گۆر؟؟
وە ئسپایی یە دەفتر پف کرد لە سکڵەکە و ناێەێ بان قلیانەکەێ و چەوەڕی جواو خاون ماڵ وسا و یە بێنگ حەساوی دا لە قلیانەکەێ، دوێکەل چەرمگ لە بەین سێولە چەرمگەکەێ هاتە دەیشت، خاون نوین هویچ ئەڕا وتن نەێاشت و روێ کردە ئە ئەو پیاو ماقوڵە وەت، هەرچی جنابت فەرمایش بکەیت، منیچ وە پێ ڕازیم. چوین جنابت وە ڕیش چەرمگوە تەشریف هاوردیتە منیچ حازرم وە عەشرەتی ڕێک بەکەفیم.
پیاگە ڕیش سفێدەکە وەت ڕەخمەت لەو شیرە خوارردیەسەێ، برا عەزیزەکەم من یە چشت ویشم هەر دوک لاتان قەبوڵ بکەن و ئەوەڵ ئاخر خۆتان بارن. ئەوانیچ وەتن بفەرما بویش. خاڵو ڕیش سفێد وەت نە لە تۆ دەنگ و نە لە ئیان دەنگ، یە چشتوێر (گەوراتر لە گیسک، مناڵتر لە بزن) ئیمساڵ لە جێ نوینەکەت هەڵ بگر، و چڕیگمە لە داوود چەرخەچی جەهانە کە خەێر لە ڵی بوینیت. خاون ماڵ کەفتە ناو قسەێ خوێ و کابرای دزیچ دەسێ درێژ کرد وەت من حازرم و با دەس یەک ماچ بکەیم و لە دڵ یەک دەربایم. دیارە مامەڵەێک نا بەرابەر بۆێ، وەڵی یە چشتویر لە هوێچ خاستر بوێ ئەڕا خاون ماڵ.، هەردۆک لا دەس یەک ماچ کردن و قەرار کریا لە شون چەن هەفتە کابراێ دز یە چشتویر تەحویڵ خاون ماڵ بێەت. لە شون مۆدەتێک کابرا نوینبەر و یە نەفەرتر یە شەو یا چشتویر هەمس و گوش درێژ هاوردن و تاویل ساحب نوین دان، وەیجورە بوینە دوس و قەوم خویش.
2010نوید نوامبر

نامەاێک ئەڕا دڵبەرەکەم

نامەاێک ئەڕا دڵبەرەکەم
دڵبەرەکەم، نازانی چ جۆر دڵم بردیتە و سەر لەلیم شێوانیتە.ئەما بزان ئەو جۆرە یە تەڵە تنگز لە بان کەواڵێک ڕیشە داکۆتاگە، تویش لە بان دڵ من ڕیشە داکوتایتەس، من و تەمام وجودموە تەنیا کۆمەڵە خاکێکم کە ئاو خوراک ئەڕا بەرز بۆینەوە، قەد و باڵا کیشان تۆ جەم و جۆر کەم. نازانم کەێ و لە کورە من بیمە ئەسیر نگاە تۆ، ئەما وەختێک لە خەو هاتم تازە زانستم وە ڕەسن عشق تو پاون کریامەس و تەنیا ڕێ فەرار قەبول ئەو حقیەتە تاڵەس کە من تەنیا حەق عاشق بوین دێرم جۆر ئەو کەسانە کە نازانن عشق چەس، و تەنیا فێر بویگنە وە گشت کەس بویشن دوست دێرم فرمیسک جۆر سەیلاو لە چەوێان ڕی گرێت لە دۆیری یارێک، هەر چەند هۆیچ کەس جۆر گەماڵ لە لێان نەپرسێت.
ئەسڵەن با وە پیت بویشم و ئعتراف بکەم نازانم عشق چەس، و ناتوانم بویشم ئەڕا عاشقم، ئەما زانم هەر چێ لە تۆ دویرتر بۆم خۆم تەنیاتر زانم و هەرچێ لە تۆ نزیکتر بۆم ترس و لەرز جیایی تەمام لەش و ڕوحم داگرێت. نازانم ژنەفتیتە کە جار و بار بزن گیسکەکەێ خوێ ناواونێت و داڵک حازر نیە گوانێ بخەێتە دەم ئەو گیسکە بەسە زوانە. ئەما ئیمە ئنسانەکان ئەڕا مەجبور کردن بزنەکەتا گیسکەکەێ خوێ بواونێت گەماڵێک بەسیمە مل بزنەکەوەو وە تێلا جێ گریم لە گەماڵ تا بزنەکە بترسێت و لە ترسا گیسکەکەی خوێ قەبول بکەێت و مەمکێ بێەت. ئیسە زانم تویچ من ناواونیت، منیچ ئارەزوم لە ئارەزو ئەو گیسکە فرە دویر نیە، ئەڵبەت من شیر ناتوام، ئەڕامیش مۆهم نیە کی گوانت چەک و چڕ داگەس، ئەڕا هرۆ کردن توویچ عەزیزەکەم حازر نیەم قەبول بکەم گەماڵێک بوەسنە ملتوە و گەماڵە بەدبەختەکەیچ تێلا کۆت بکەن، چوین ئەو گەمەڵە فەقیرە هویچ گوناهێک نەێرێت. جۆر ڕوژیچ لە وەرچەوم ڕوشنە ئەگەر باێت گەماڵ بوەسنە ملتوە، تۆ لە بەین من و گەماڵەکە، من هەڵ وژاریت چوین هەر نەوت من لە گەماڵەکە وە جنابت نزیکترم. هەر ئەو نزیک بوینە بویە سەبەب ئەوە وەر جە لە شەتەک دریان وە مل گەماڵێکوە، و پاێ پەتی هاتمە پێشوازت و دڵ کردمە لانەێ عشقەکەت، تا تۆ بتوانیت وە بێ هویچ دڵەڕاوکەێک خاکانت لە کۆلانەێ ئەمن و ئەمین دڵە بێ خاونەکەێ من دابنەیت. من خۆم حازر کردۆیم تا لە دەوران کڕ کەفتن و جویق داینیچ شەو و ڕوژ لە کنارت بۆم. ئەما عەزیز ئەو جۆرە وە نەزەر ڕەسێت کە من دیسان خەێاڵ پەڵاۆ کردمەس و دڵ من وەر لەوە بۆتە کۆلانەێ گەرم و نەرم ئەڕا جنابتان، وەلێ ئیوە تەنیا ئەڕا خالی کردن ڕیقنە لە نەزەرێ گردیتە. ئیسە زانم کە من و تۆ چەندە جیاواز لە یەکتر تماشاێ ئی دۆنیای بێ وەفا کەیمن. تازە زانستم کە جنابت وەی ئاسانیە حازر و خا کردن نیەێت و ئارزۆ دیگران وە جێ باریت، ئەما خۆمانیم جنابتیچ خاس زانستید چوین وە ڕیش یە دۆنیا مەردم بەخنیت وە سەدان کەس کۆلانە دروس بکەیت و تەنیا خاترەێان بۆتە یە کوا ڕیقنەێ ڕەنگ واڕنگ لە لایەن جنابتەوە. دڵەگیان دۆنیا سەێرە، ئەگەر گشت بزانن تویچ دڵێک دیریت و خەوەکانتیچ وەی ئاسانیە قابل وە دی هاتن نیەن، ئەوسا هەم جنابت زانیت و هەم بەندە کە هر دۆک لامان لە ئنسان وە هەڵە حالی بویمنەس. ئنسان هەر ئەو جۆرە نازانێت ئەڕا تێتە دۆنیا هەر ئەو جۆرەیچ نازانێت ئەڕا کۆ چۆت، عشق تەنیا یە نەخۆشیە جۆر ئاوڵە و دڕکە و مێکۆتە. زام عشق هالە دەرۆین و دیار نیە، ئاما زامەکان ئاوڵە و دڕکە و مێکۆتە لە سەر دەم و چەۆ مینیەت و نەهامەتێک و ئسم ناشیرینی وە هەدیە ئەڕا فەرد تێرێت. ئاسەوارەکان عشق تۆپیگیچ وەختێک فرە ناخۆش و کوشندەس کە فەرد عاشق و معشوق وە یەکتر ناڕەسن و لە جەنگ ڕوژانە جام و چمچە و قەڵۆخە و قاولەمە جەستەی یەکتر بریندار ناکەن. ئەما وەختێک ڕەسینە یەک، وە گیسک دەمێ ڕەسیە گوان داڵکێ دۆنیا ئارام گرێت، و ئەڕا چەند ساعەتێک گوایا زەمان وسێت، ئەما نەخەێر لەی خەوەرگەلە نیە، زەمان ناوسێت، تەنیا فاسڵەێ یە بەدختی تا بەدبەختیتر ناوێ نانەسە خۆشبەختی هەر ئەو جۆرە چارلی چاپلین فرمایش کردگەس. لە نەتیجە ئیسە جنابت خا بکەی یا ریقنە، گیسک دەمێ برسێتە مەمک یا نە، نەتیجە هەر یەکیە و کەسیچ نازانێت زاڵم و مەزڵوم کیە، تازە ئەگەریچ بزانن کە چە تواێت ئتفاق بکەفێت. ؟؟؟سازنە بزن درۆسە......
نوید. ئوکتوبر ٢٠١٠

وڵامێک ئەڕا خویشکە هما

وڵامێک ئەڕا خویشکە هما
ئیمڕوژ لە سایت یاریکورد نەزەرات و بوچوونەکان خویشکە هما خوندم، فرە خوشحاڵ بویم و سوپاس گەرم ئەو بەڕیزە کردم کە نەزەرات خوێ سەبارەت وە نەزەراتەکان من لە سەر یاریکورد دربڕیگەس. دیارە من ئحترام تایبەت ئەڕا خویشکە هما و قەڵمە جوانەکەێ دێرم و هومیشە وە وجود ئەو یارسانیە خەباتکارە ئفتخار کردمەس. وە هەر حاڵ ئەوەێک من لە سەەر یاریکورد نویساویمە تەنیا نەزەرات و تێ گەیشتن خۆم لەو جەریانەس کە خومیچ یەکی لە ئەندامگەل ئەو جەریانەم. هەر ئەوجورەیش پێش بینی کردویم کەسانتر مۆمکۆنە نەزەراتتر داشتون یەکی لەوانە خویشکە هما. ئەویچ نیشانەی ئەوەسە کە ئیمە لە فەزاێک دمۆکراتیک و ڕیز وئحتراموە لە دۆنیای دەورو بەرمان ڕوانیم و تێگەیشتن خۆمان باس کەیم. لە هەمان کاتیچدا ئەو فەرە تێگەیشتنە نیشانەێ پان و بەرین بۆین مەیدان خەبات و تەفەکۆر یاریکوردا جۆر یە جریان یارسانی کوردی. من بەش وە حاڵ خۆم لە ئەی مەسئەلە رازیم کە ئیمە جیاوازی فکری ئەڕامان جێ کەفتگەس. خویشکە هما باس لەوە کەێت کە بەرنامە و ئەساسنامەێ یاریکورد شاریەگەسوە و بڵاو ناکریەتوە. من ڕاسی ئەوەسە لە ڕوژ ئەوەڵ کۆنگرە بەشدار نەویم و نەزانستم چە تەسویب کریا یا نەکریاس، لە شوون ئەویچ ئیسە گیروگرفت ئەسڵی ئیمەێ کورد و یارسانی بەرنامە و ئەساسنامە بلاو کردنەوە نیە. هەر ئیسە بەرنامە دیریم زیاتر لە هەفتا ساڵە هەر دو ساڵ یەکجار لە لاێەن حزب و ڕێکخراوەکانوە تەسویب کریەتوە و هەرماێ وەخت فرەیچ ماگەس تا وە ئەنجام بڕەسێت. بەرنامە و ئەساسنامەی یاریکورد تا ئەو شوونە من ئاگادار بۆم، کۆنگرە تەکملیل کردن بڕێک خاڵ و بڕگە خستویە سەر شوراێ مەرکەزی، شورای مەرکەزیچ وە خاتر مۆشکلات کار و بار ئەندامەکان نەتوانست کۆبۆنەوەێ حزوری داشتوت و هەر ئەو بویە بایس ئەو کە بەرنامەکە نەتوانێت بڵاو بکریەتوە، ئەویچ وەی زوێ بڵاو بۆتوە و کەسیچ ناخۆنێتوەێ و لە گۆشەێ سایتەکە جۆر باقی بەرنامە و ئەساسنامەکان باێەس تۆز و خٶڵ بخوێت.
لە ئدامە خویشکە هما چۆتە سەر ئەوە کە ئیمەیچ لازم نەوی یە ڕێکخراوتر مەدەنی درۆس بکەیم چوین نمونەێ ئی ڕێکخراوگەلە فرە دیریم. منیچ مەوافقم، ئەما وە داخەوە ئیمە فێر بویمنەس لە جیاتی وە یەکوە کار کردن، خوشمان تێت مەوازی کاری بکەیم، ئەما من فکر کەم بەرنامەێ یاریکورد وە ڕوشنی ویشێت "ئی ڕیکخراوە یە ڕێکخراو دمۆکراتیک و ئنسانیە کە مافە کۆمەڵایەتی و سیاسی و کۆلتوری کۆمەڵگاێ یارسان دەفاع کەێت"، بەس من گۆناهکار نیەم ئەگەر وەتگمە یاریکورد یە ڕێکخراو مەدەنیە، وە فکر کەم کار خراوێک نیە ئیمە ڕێکخراو مەدەنی داشتویم، چوین هەم دەسمان وازترە تا وەل یەکا کار بکەیم هەم لە لاێەن ئەفکار عمومی خارجیوە خاستر قەبول کریەێم و لە گشت مۆهمتر خۆمان و مالک و مەسئول مەردم یارسان نازانیم، بەڵکو تەڵاش کەیم کۆمەڵگاێ یارسان بۆتە کۆمەڵگاێک مەدەنی، کە گشت ئەفراد وە ڕێز و حۆرمەتوە وەل یەکا کار بکەن و لە یەکتر گوش بگرن. ئەو کار کردن و بیروڕا گۆڕینەوە کە ئیسە من و خویشکە هما ئەنجامێ دەیم نیشانەێکە لە کار مەدەنی کردن. هەر کەسیچ بتواێت کار سیاسی بکەێت مەێدان ئەڕاێ ئاواڵەس و جیاوازی سیاسی و فکری ناوتە ڕیگر لە کار کردن لە یەک ڕێکخراو مەدەنی. هەر وە ئی دەلیلە یاریکورد یە ڕێکخراو مەدەنیە و موشکڵ وەل کەسا نەێرێت کە بتواێت کار سیاسی بکەێت. لە بەشێکتر لە نویسراوەکە، خویشکە هما باس نەزەرات من لە سەر پژاک کەێت، و گۆیا نەوەروز تێ وێ خەریکە مۆشکڵات یارسانی بڵاو کەێتوە. من لە سەر نەزەراتم لە سەر هاۆکاریکردن وەل پژاک جۆر یە جەریان سیاسی کۆردستانی تەئکید کەم کە سەر ڕاێ ڕێز و ئحترام ئەڕا خەبات و شێوە و هەڵسوکەوت پژاک دژ وە هێزە داگیرکەرەکان کوردستان دێرم، وەلێ وەل شیوە خەبات چەکداری لەی دەورە نیەم، دەلیلەکەیچ مۆشەخەسە، چوین خەبات چەکداری زیانەکانێ لە دەسکەوتەکانێ فرەترە، ڕژیم زد ئنسانی جمهوری ئسلامی لە بەهانە گەردێت تا حزور هێزە سەرکوتگەرەکانێ لە کوردستان تەوجیح بکەێت وە لە ژێر ناو سەرکۆت خەبات چەکداری لە کردستان وە دەس و دڵ وازتروە ڕٶڵەکان گەل جۆر شهید فرزاد کمانگر و هاو سەرنوشتەکانێ لە سێدار بێەێت. هەر لەی ئاخرە وە بۆنەێ تەقینەوەێ مەهاباد کە بێ هویچ شک و شۆبهەێک کار خود ‌هێزەکان ڕژیم بوێ، لە چەندین سایت ئینترنتی ئشارە وە خەبات و حزور ‌هێزە کوردیەکان کریاوی، کە گواێا دەسێان لەو کارە بیەس. ئەما گشت ئەو کارە دژ ئنسانیەی جمهوری ئسلامی مەحکوم کردن. بەنابەر ئەوە من حەق دێرم جور یەک فەرد یارسانی وە ئەندام یاریکورد نەزەراتم لە سەر هاوکاری کردن یا نەکردن وەل هەر هێزێک ئێرانی و کوردستانیا دەر بوڕم، و هەر کەسیچ نەزەرات من وە پێ قەبٶل نیە، نەزەراتێ لە سەر چاوم دانەم.
لە ڕاتبە وەل نەوروز تێ وێ لازمە دەس خۆشی بکەم لە تەمام ئەو کەسانە کە لە ژیان و کار ڕوژانەێ خویان دەس کیشانە و توانستگنە تا ئیسە دەنگ و ڕەنگ یارسانی بڵاو بکەنوە. من زامەت ئەو عەزیگەلە فەراموش ناکەم وە نەوروز تێ وێ جۆر یە مێدیای کوردی نیشان داگەس کە توانێت بۆتە سیما و دەنگ کوردەکان لە هەر مەنتەقە و لەهجەێک. وە هەر ئیە بیەسە سەبەب ئەوە کە نەوروز تێ وێ بۆتە سیماێ گشتی و بەر بڵاوتر. ئیسە کی و یان کام جەریان هان لە پشت ئی میدیا کوردیە، نازانم ئەما ئارەزو من ئەوەسە کە نەوروز تێ وێ یان هەر مێدیاێک کوردی یارمەتی کۆمەڵگاێ یارسان بێەن تا بتوانن هەر ڕۆژ لانێ کەم یە سەعات جۆر سیماێ یارسانی بەرنامە داشتون، ئەو جار توانیم بویشیم کە ئیمە خاون و ساحب ئەو بەرنامە و بڵاو کریاگەلە بویمن کە ژێر ناو سیمای یارسان بڵاو بکریەتوە. دیارە فەعالین یارسانی لە چەند ساڵ گۆزەشتە لە فرە مێدیای کوردی حزور داشتنەس و تەڵاش کردنە بەش وە حاڵ خوۆێان وە گۆرەێ توانا تیشک بخەنە سەر مۆشکلات و مەسائل یارسانی، کە جێ دێرێت لیان دەس خوشی بکریەت. منیچ ئەگەر لە نەوروز تێ وێ حزور داشتم دیارە هەر لەی ڕاستا بوی و هەر ئەوجۆرە لە ئینترنت و پالتاک کەڵک وەرگریم بایەس بتوانیم لە تلویزنە کوردیەکانیچ کەڵک وەر بگریم ئەڕا باس کردن دەرد و ڕەنج مەردمەکەمان.
جارێکتر لە خویشکە هما دەس خۆشی کەم و ئۆمێدوارم کە بەر دەوام بۆت لە نویسان و دەربڕین بیرو ڕای خوێ.
نوید. ٢٦.٠٩.٢٠١٠

یاریکورد را چگونە میبینم؟؟

یاریکورد را چگونە میبینم؟؟

آنچە در ادامە از نظرتان میگذرد تنها نظرات شخصی خود بندە است و شیوەای است کە من یاریکورد را میبینم. یاریکورد یک جنبش اجتماعی مدنی است کە قبل از آنکە یک تشکل بوروکراتیک و تک سلیقە و تک فکری باشد، تشکلی است کە تمام اعضا و هواداران آن میتوانند با تعلق خود بە یاریکورد خود را نمایندە و سخنگوی یاریکورد بدانند، زیرا یاریکورد در برگیرندە افراد زیادی با باورهای گوناگون دینی، سیاسی و مدنی میباشد کە با هم علیرغم تفاوتها توانستەاند بیش از سە سال با هم کار کردە و بلاخرە در کنگرە موسس نیز بر سر برنامەای توافق کنند کە در برگیرندە علائق و خواستهای افراد تشکیل دهندە با جهتگیری ملی، مدنی، دینی، فرهنگی و بشردوستانەی افراد باشد. بدین سبب یاریکورد قبل از آنکه یک تشکل با یک مرکزیت بوروکراتیک باشد همەی افراد عضو میتوانند در هر کجا کە هستند در دفاع از خواستها و هویت انسانی اجتماعی و سیاسی جامعەی یارسان فعال باشند و با هر شکلی مناسب میبینند بتوانند در تجمعات و سمینارهای احزاب و جریانات دمکراتیک ایرانی و کردستانی شرکت کنند و پیام و موضعگیریهای یاریکورد را بە عنوان یک تشک اجتماعی و مدنی منعکس سازند. تجربەی کار سیاسی و تشکیلاتی احزاب دیگر گویای این واقعیت است کە تمرکزگرایی و منتظر ماندن برای ابراز نظر کمیتەی مرکزی و یا ارگانهای بالاتر، سبب شدە است کە نوعی دستگاە و تشکیلات با مرکزیتی تقریبا همصدا شکل بگیرد و افراد تنها تبدیل بە مبلغین و اجرا کنندگان نظرات کمیتەی مرکزی یا دفتر سیاسی آن جریانات باشند.
با توجە بە این تجربیات یاریکورد کە یک تشکل برونمرزی است، خود را متعلق بە مردم یارسان میداند اما برای پیشبرد کار خود بە هیچ فردی امر و نهی نمیکند و بە تصمیمات فردی آحاد یارسانی را در ابراز نظر و انتخاب چگونگی بیان موضعگیریهای فردی و جمعی آنان احترام میگذارد. در همین راستا یاریکورد خود را یک تشکل بر فراز افکار عمومی مردم یارسان نمیداند و معتقد نیست کە صادر کردن یک قطعنامە یا نوشتەای مردم یارسان تغییر کنند و یک شبە بە مردمی سیاسی و بی نیاز از رهبران دینی تبدیل شدە و از فرهنگ و سنت خود دست برداشتە و پیرو چشم و گوش بستەی یک جریان سیاسی یا مدنی بشوند. بدین سبب یاریکورد همگام با افکار عمومی مردم یارسانی حرکت میکند و از تمامی فراز و نشیبهای فرهنگی و فکری مردم یارسان تاثیرپذیر است و تلاش میکند تا همەی صداها و نظرات موافق و مخالف را با احترام و متانت بشنود و راە حل خود را ارائە کند.
چنین جریانی با مردم حرکت میکند و مبارزە در راە تحقق خواستەهای این مردم را بشیوەای مسالمت آمیز در هماهنگی با جریاناتی کە خشونت و کاربرد سلاح را نفی کردەاند با همکاری خود مردم بە پیش میبرد، بدینصورت یاریکورد قبل از اینکە خود را ناجی و هدایت کنندەی تام و تمام مردم یارسانی بداند، تنها منعکس کنندە چندگونگی فکری و سلقەای آنان است. موضع گیریهای یاریکورد در مقابل حوادث و اتفاقاتی کە در دنیای پیرامون صورت میگیرد، بر اساس اصل دوری از خشونت و رادیکالیسم کاذبی خواهد بود کە برای مردم یارسان دردسر ساز نباشد، چون سزاوار نیست ما بعنوان اعضا و هواداران یاریکورد کە در اروپا و در محیطی امن و آرام زندگی میکنیم با اعمال و کارهای خود امنیت مردم بە اسارت گرفتە شدەی درون کشور را بە مخاطرە بیاندازیم و یا با موضعگیریهای سطحی و کودکانە بخواهیم سنت هزاران سالەی مردمی را بە چالش بکشیم، در حالیکە هیچ تغییر و تحول بنیادی فرهنگی سیاسی و اقتصادی در زندگی این مردم اتفاق نیافتادە است. کنش و واکنشهای تاکنونی مردم برونمرز یارسانی تنها در سطح بسیار محدودی در قالب اصرار ورزیدن بە ارزشها و اصول بنیادین آیین یاری و بە یمن ایستادگی رهبران و خاندانهای مختلف این جامعە صورت گرفتە و این نشانەی پایداری و استقامت بدور از خشونت مردمی است کە هزاران سال است با فقر و فلاکت هویت کردی و انسانی و یارسانی خود را حراست و حفظ نمودەاند.
بدین ترتیب یاریکورد جریانی برای مردم یارسان در جامعەی کردستان است کە آیین خود را کردی، و همیاری خود را نیز بشکل دایرەواری مدیون اصول دینی خود برای حفظ بقاء و ماندگاری خود در دورانی است کە اسلام سیاسی همەی تمدن بشری را بە چالش مرگباری کشیدە است و با خشونت در پی آن است مجددا استیلای خود را بر عموم بشریت برقرار کند. اما یاریکورد کە بر دو اصل یاری بعنوان آیین و کرد بعنوان تعلق بە یک ملت و فرهنگ مشخص شکل گرفتە است میتواند تشکلی برای هر کردی باشد کە یاریکورد را بە عنوان آیین خود برسمیت بشناسد، (تاکید میکنم برسمیت شناختن بە معنی اعتقاد داشتن نیست) و برای حفظ و بقای این فرهنگ و سنت ملی تلاش نماید.
بنابراین وظیفەی اعضا و هواداران یاریکورد این است کە در هر کجا کە هستند اقدام بە ایجاد تشکلهای کشوری، شهری ویا منطقەای بنمایند و بە عنوان نمایندگان یاریکورد در جلساست، سمینارها کە بە دعوت احزاب سیاسی بە غیر از پژاک کە هنوز اصل خشونت و استفادە از سلاح را کنار ننهادەاست، میتوانند شرکت نمودە و پیام یاریکورد را آنطور کە تشخیص میدهند در جلسات مذکور قرائت کنند. فردی کە در جلسە شرکت میکند میتواند خود را عضو یاریکورد معرفی نماید اما پیام و نظراتش در جلسات نظرات شخصی فرد محسوب میشود. چون توافق بر سر متن یک پیام و موضعگیری با توجە بە کثرت سلیقە و افکار موجود در یاریکورد وقت زیادی را میطلبد بنابراین فرد مذکور پیام را بە نام خود و بە عنوان عضو یاریکورد قرائت میکند.
نوید ١٧.٠٩.٢٠١٠

tirsdag 14. september 2010

اتحاد یارسانی با چە هدفی؟؟

اتحاد یارسانی با چە هدفی؟؟
مدت کوتاهی است کە یکبار دیگر گفتمان عمومی حول اتحاد یارسانی بعد از کنگرەی موسس یاریکورد آغاز شدە و هرکس از زاویەای مشخص بدان پرداختە است. کاک امیر سلیمی با برشمردن موارد مختلفی از راهکارها و کم و کاستیهای عزم یارسانی برای اتحاد آغازگر گفتمان موجود شدە و برخی دوستان نیز بە انتقاداتی بە نظرات کاک امیر پرداختەاند. بنظر من کاک امیر برروی واقعیات تلخی دست گذاشتەاند کە نە تنها انتقادی بر آنها وارد نیست بلکە بدرستی نیز بیان کردەاند کە علل عدم بوجود آمدن اتحاد یارسانی از کجا سرچشمە گرفتە ومیگیرد. مسائل دیگری در مقالەی کاک امیر مطرح شدەاند کە من از پرداختن بە آنها خودداری میکنم، اما همینجا لازم است بگویم کە در توافق با ایشان اتحاد بدون کنار گذاشتن غرور و مرزهای خود خلق نمودەی تشکیلاتی و فکری ممکن نیست. این واقعیت با هزار زبان بیان شدە و تا بحال نیز کسی مخالفتی با آن نداشتە اما قدم مثبتی نیز در این راستا برداشتە نشدە است، اگر احیانا پیشنهاد یا قدمی هم برداشتە یا دیرهنگام بودە یا با طرح شرایط و شروطی غیر لازم امکان اتحاد را تقریبآ ناممکن ساختە است.
بە عنوان کسی کە از هردوطرف مورد انتقاد و اتهام قرار گرفتەام، بازهم از ایدەی اتحاد یارسانی بر اساس احترام متقابل و رعایت حقوق تک تک افراد یارسانی اعم از مذهبی و لائیک، سبیلدار و بی سبیل دفاع میکنم و برای رسیدن بدین منظور نیز عضویت یاریکورد را قبول نمودەام تا بتوانم بصورت عملی در این راستا گامی بردارم. اما حالا اجازە دهید بە جواب سئوالی بپردازم کە سر تیتر مقالەی حاضر را تشکلیل میدهد، " اتحاد یارسانی با چە هدفی"؟؟ ما بخواهیم و نخواهیم بخش بسیارکوچکی از یک جامعە بزرگتر کە بخش اصلی آن در کردستان و ایران ماندگار ماندە است، میباشیم و آنهم بخش برونمرزی جامعەی یارسان. در میان این جمع نیز تعداد بسیار کمی تمایل بە کار سیاسی، فرهنگی و حتی دینی داشتە و دارند. بنابراین هیچ طرفی نە این حق را دارد کە خود را نمایندەی جامعەی یارسان بداند و نە توان تعیین تکلیف برای بقیەی افراد یارسانی را دارد. در اینجا اتحاد یارسانی تنها شامل افراد برونمرز این جامعە و آنهم آن بخش فعال است کە با برداشتن قدمهای عملی برای پاسخگویی بە نیاز سیاسی و فرهنگی جامعەی خود بدلیل تفکرات و سلیقەهای گوناگون، دچار دوگانگی و تفرقە گردیدەاند. اتحاد این بخش از جامعەی یارسانی از این نظر حیاتی است کە فعالین برونمرزی یارسانی این امکان را دارند کە حداقل با یک صدا تعدیات و اجحافات و ستمهای جمهوری اسلامی و دیگر همدستانش را بگوش جامعەی آزاد انسانی برسانند. و در همان حال اختلافات برونمرزی سبب افتراق و چنددستگی در داخل کشور نگردد. کما اینکە خوشبختانە مردم درونمرز یارسانی هرکدام با احترام بە ساختار دینی و فرهنگی جامعەی خویش در کنار رهبران خود از هر خاندان و قبیلەای ایستادەاند. علیرغم توحش جمهوری اسلامی با صلابت و صلحدوستی خویش بە اصول خود وفادار ماندە و تا حدود زیادی بامقاومت مسالمتآمیز خود طرح و توطئەهای دشمن را خنثی نمودەاند. پس تداوم اختلافات فعالین برونمرزی تنها بە ضرر مقاومتی است کە قرنهای زیادی است جامعەی یارسانی بدون داشتن یک تشکل سیاسی و فرهنگی ادامە دادە و تا بە امروز نیز پایندە و متداوم ماندە است. این اختلافات کە با ایجاد تشکل جنبش دمکراتیک یارسان شروع شدە بایستی در طول این چند سال راە حلی نیز برای آن یافت میشد تا بتوان اگر کار مشترک نیز امکان پذیر نباشد ولی حداقل روابط اجتماعی بە قبل از سال ٢٠٠٦ برگردد.
هدفی از این بیشتر برای اتحاد یارسانی شاید دور از ذهن باشد، ولی ترمیم رابطەهای اجتماعی میتواند ما را بە نوعی تکصدایی نزدیکتر کند کە بتوانیم در مقابل ستمهای جمهوری اسلامی فریادمان را بلندتر نماییم. داشتن تشکل و یا تشکلهای سیاسی و فرهنگی نمیبایست مارا دچار چنین تفرقەای میکرد، چون من تصورم این بودە و هست کە کار سیاسی یعنی بە بلوغ سیاسی رسیدن جامعە، قوم یا طبقەای اجتماعی است، کە صداهای انفرادی را در جهت دفاع از حقوق مشترک با هم هماهنگ سازد، کما اینکە در جامعەی ما نە تنها بە این هدف نزدیکتر نشدەایم بلکە تکصداها نیز دارند در هلهلە و شادی و گاە قهر کاذبی محو میشوند کە تشویق و تداخل دیگران برای ما ساختەاند.
ایستادن در کنار افراد فلان حزبی کە تنها در یک سایت اینترنتی موجود است و یا اساسا تنها برنامەای بر روی کاغذ دارد، نبایست مارا نسبت بهمدیگر بیگانە مینمود. من بطور مشخص میگویم، در مقابل یک انتقاد یک فرد یارسانی بیش از اندازە حساسترم تا یک حزب و جریان ایرانی و کردستانی، بدین معنی اگر فردی یارسانی از من ناراضی باشد بیشتر ناراحت میشوم تا دیگران. باور من این است کە ما بایستی وزن و نتیجەی کارمان را در جامعەی خود یعنی جامعەی یارسان حالا بخش برونمرزی آن جستجو کنیم، چون در این جامعە بیشتر میتوان صداهای مستقل و غیر متوهم را شنید. بنابراین هدف اتحاد یارسانی همچنانکە دیگران نیز گفتەاند بایستی تقبل خود و افراد جامعەی خود ما باشد. در اینرابطە یاریکورد مکانیسم و راە حلهای خود رافرمولە و ارائە نمودەاست کە رسیدن بە این هدف بستگی بە حسن نیت و تلاش تک تک افراد یارسانی چە وابستە بە تشکلها و چە مستقل دارد.
نوید. ١٥.٠٩.٢٠١٠

søndag 11. juli 2010

نگاەی بە اختلاف نظر ر. مینە حسامی و هیمن آرمانی

اختلاف نظر مینه حسامی و هیمن آرمانی
مدتی است که‌ نوشته‌ای از آقای همین آرمانی تحت عنوان "ماهیت سیاسی اختلاف نظر مینه‌ حسامی" در سایتهای اینترنتی منتشر شده‌، ولی تا بحال پاسخی به‌ آن داده‌ نشده‌ است، یا حداقل من از آن بیخبرم. اما با آنکه‌ این بحث مقداری قدیمی شده‌ ولی هنوز برخورد با آن دیر نیست. آقای آرمانی با کنار گذاشتن احترام رفیقانه‌ و در خیال خود به‌ تبیین ماهیت سیاسی نظرات ر. مینه‌ حسامی میپردازد، تا چه‌ اندازه‌ ایشان در تبیین خود موفق بوه‌اند سخنی دیگر است، اما بد نیست با سخنان خود ایشان شروع کنیم. با یک توضیح کوتاه‌ لازم میدانم بگویم که‌ من نه‌ آقای آرمانی را دیده‌ و یا میشناسم، حتی نام ایشان را نیز از کسی تا بحال نشنیده‌ام که‌ ربطی به‌ کومه‌له‌ داشته‌ باشند، و نوشته‌ی ایشان نیز همین را بیان میکند. آنچه‌ نیز که‌ در این نوشته‌ از نظرتان میگذرد تنها نظرات شخصی من است و ربطی به‌ هیچ رفقیقی ندارد.
آقای آرمانی ابتدا با خطاب قرار دادن ر. مینه‌ بصورت آدم ناشناسی به‌ این رفیق قدیمی کومه‌له‌ برخورد میکند، اما چند سطر پایینتر او را رفقی میخواند، در خیال خودش گویا کشف بزرگی کرده‌اند، و با ذره‌ بین بدنبال استدلالاتی میگردد تا با بیان آنها تمایز فکری خود را نتها با کاک مینه‌ بلکه‌ با همه‌ی همفکران او، و در همانحال نیز دوری آنها را از کمونیسم مورد نظر آقای آرمانی به‌ اطلاع عموم برساند. ایشان ادعا میکنند که‌ نظرات ر. مینه‌ و دیگران بیان هیچ موضع سیاسی روشنی نیست و تنها انتقادات طرح شده‌ به‌ حکاست، اما با این حال نیز ول کن معامله‌ نمیشود و میخواهد آن را تا حد اختلافات سیاسی برجسته‌ کند، و آنها را به‌ یک دنیای فکری دیگری منتسب کند و حداقل بگوید که این رفقا از خط فکری قابل دفاع آقای آرمانی جداشده‌ و افکارشان ماهیت دیگری که‌ برای آقای آرمانی قابل قبول نیست، یافته‌ است.‌ آقای آرمانی میگوید که‌ کاک مینه‌ تعارف را کنار گذاشته‌ و بدون پرده‌ نظراتش را بیان کرده‌ است، فکر میکنم فعالیت در صفوف کومه‌له‌ و تشکیل حکا نیز بهمین دلیل بود که‌ همه‌ بتوانند بدون تعارف و ترس از بر چسب نظراتشان را بیان کنند، و اما حالا که‌ بیان میکنند، تکفیر میشوند و نظرات آنها ضدیت با کمونیسم نام میگیرد. تا آنجا که به‌‌ مطلب دور و دراز آقای آرمانی بر میگردد، تکرار یکسری جزمیات و مکررات رایج در ادیبات سیاسی مذهبگونه‌ حاکم بر افکار چپ در ایران است که‌ با کلمات و عباراتی که‌ پسوندی ایسمی دارند تزیین شده‌اند. من از پرداختن به‌ آنها خودداری میکنم، تنها در صورتی لازم باشد از آنها به‌ عنوان فاکت استفاده‌ میکنم.
آقای آرمانی در بحث خود میگویند که‌ تعدادی با پیش کشیدن بحثهای غیر کمونیستی ماقبل تشکیل حکا میخواهند به‌ جعل تاریخ بپردازند و کمونیسم را به‌ انحراف بکشانند. پس بدیصورت میشود دید که‌ این بحثها تنها مبتکر آن کاک مینه‌ نیست، بلکه‌ قبل از تشکیل حکا نیز وجود داشته‌، و افکار غالبی که‌ تا بحال تحت نام کمونیسم بخورد مردم و فعالین کومله‌ داده‌ شده‌ و حالا نیز بوسیله‌ آقای آرمانی نمایندگی میشود، مدت زمانی است که‌ خود را در هاله‌ای از تقدس پیچیده‌ تا هر کس سر سودای مخالفت با آنها را داشت به‌ جعل تاریخ متهم کنند. اما برای اطلاع آقا هیمن، بایستی بگویم که‌ دوست عزیز تئوریسین بحثهای تشکیل حکا و فعالین و طرفداران پروپا قرص این نظرات، مدتی است که‌ پروژه‌ دستساز خود را کناری گذاشته‌ و رها نموده‌اند، و افرادی چون شما بدون دستمزد و با خرج خودتان به‌ نگهبانئ از این بحثهای تو خالی و تئوریهای بدون پایه‌ و اساس و کاملا ذهنی واداشته‌اند. با مراجع به‌ ادبیات قبل و بعد از حکا و آرشیوهای نشریات حکا میتوان دریافت که‌ مرحوم حکمت، آقای مهتدی و دیگرانی که‌ حالا در صف کومه‌له‌ نیستند بنیانگذاران و بانیان اصلی حکا بودند، اما بعدا دریافتند که‌ چنین پروژه‌ای راه بجایی نمیبرند، با بهانه‌ی اینکه‌ ناسیونالیسم جلو پیشرفت کار حکا و آنها را گرفته‌ به‌ تشکیل حزب تک بنی، و کومه‌له‌ی زحمتکشان پرداختند تا هر کدام با روش خود به‌ اهدافی برسند که‌ در ذهن خود ان را پرورانده‌ بودند. حالا هم حاصل کارشان را میتوانید در تعدد و روند روبه‌ ازدیاد تشکلهای چند نفره‌ی آنها ملاحظه‌ بفرمایید.
کاک مینه‌ و دیگران دارند این را میگونید که‌ دوستان، حکا بعداز نزدیک به‌ سه‌ دهه‌ در حال درجازدن و تحلیل رفتن است، تکرار جزمیات و کلمات و عبارات پر آب و تاب تنها یک عوام فریبی و در همان حال خودفریبی بیش نیست. بیاید کومه‌له‌ را از این دام دیگران ساخته‌ را رها کنیم و دوباره‌ کومه‌له‌ را در‌ میان جوتیاران ، توده‌های زحمتکش، زنان و جوانان به‌ نیروی رهایی بخش و رهبری کننده‌ جنبش پر جوش و خروش مردمی تبدیل کنیم که‌ کومله‌ با خون و درد و رنج فرزندان آنها پرورش یافت و سفره‌ی خالی آنها بیدریغ برای پذیرایی از پیشمرگ کومه‌له‌ پهن بودمبدل کنیم
. حکا یک تلاش صادقانه‌ی کومه‌له‌ برای مقابله‌ با جمهوری اسلامی و در همان حال یک یارگیری هوشیارانه‌ در مقابل آلترناتیوهای بورژوایی آنزمان بود، اما این پروژه‌ تنها برای آن دوره‌ مقداری کار ایی داشت، و سپس به‌ یک دستاویز برای انشقاق و انشعاب و حتی تحقیر مبارزات ملی و اجتماعی در کردستان تبدیل شد. بنابراین آقای آرمانی چیز تازه‌ای کشف نکرده‌اند و بیهوده‌ آب در هاون میکوبند، بنظر من رفقایی که‌ در همنظری و همفکری با ایشان هستند بایستی در مورد افکار رویایی و غیر رفقیانه‌ی این دوست به‌ ایشان تذکر میدادند که‌ مبارزات نظری و بیان اختلاف نظر برای تکامل افکار و یافتن راهی مناسب در شرایط فعلی است، نه‌ برای ترسیم فواصل ایدئولوژیک. کاک مینه‌ و دیگر رفقا نیز حق دارند بگویند که‌ آنها نیز برای برونرفت از حالت فعلی و باسازی کومه‌له‌ برای پاسخگویی به‌ نیازهای ایندوره‌ جنبش کردستان بصورت و شیوه‌ای دیگر بغیر از دیگران و از جمله‌ آقای آرمانی فکر میکنند. آقای آرمانی خود را کمونیست و دیگران را ضد کمونیست میداند، ولی نمیگویند که‌ کمونیسم ایشان از چه‌ قماشی است. از یک جنبش واهی کاگری سخن میگویند که‌ آدم تصور میکند که‌ آقای آرمانی از مردمان و جنبش طبقه‌ی کارگر یک کرده‌ی دیگر صحبت میکنند. کمونیست بودن آقای آرمانی یک پایش میلنگد، چون بگذار خیالشان راحت بکنم، و بگویم دوست گرامی نه‌ من نه‌ تو و نه‌ هیچ کس دیگر در این کره‌ی خاکی کمونیست نیستند. چرا؟؟ بدین دلیل نمیتواند از مرغ انتظار داشت که‌ تخم مرغابی بگذارد. ما ا همه‌ حاصل و زاده‌ جامعه‌ی سرمایه‌داری هستیم، محصول فیزیکی این نظام هستیم، در سیستم آموزشی این نظام یاد میگیرم و تجربه‌ کسب میکنیم. هیچ نظام سیاسی اقتصادی نیز نمیتواند فردی را برای یک نظام عالیتر و عادلانه‌تر تربیت کند و در دامن خود بپروراند. اما افراد با درک شرایطی که‌ با آن سازگار نیستند، میتوانند اعتراض کنند و مقداری نیز وضع را تغییر دهند. از انجا کمونیسم به‌ عنوان یک نظام اجتماعی هنوز در هیچ یک از کشورهای فعلی روی این کره‌ی خاکی نه‌ پیاده‌ شده‌ و نه‌ بدنیا آمده‌ پس هنوز بقول کردی اجاقش کور است، پس بنابراین کمونیسم بچه‌ای کمونیست بدنیا نیاورده‌ است. من و شما و دیگران میتوانیم بگویم که‌ ما طرفدار یک جامعه‌ یا تفکر کمونیستی هستیم اما کمونیست نیستیم. چون هیچیک از ما نه‌ دارای خصلت یک کمونیست و نه‌ حتی دارای تعریف روشنی از یک آدم کمونیست هستیم. بعنوان مثال شما اگر در یک مدرسه‌ی فنی یا دانشگاه‌ تحصیل بکنید در یک رشته‌ی مشخص فارغ التحصیل میشوید و در همان رشته‌ نیز دارای مهارتهایی میشوید به‌ شما یک مدرک اعطا میشود و توصیف میکند که‌ شما یک مکانیک یا تکنیسین هستید. یا مثلا یک مسلمان میداند که‌ مسلمان است چون نماز و روز میگیرد، خمس و زکات را میپردازد و خلاصه‌ تمام فرایض را بجای میاورد، و به‌ بهشت و دوزخ ایمان دارد، چون اسلام در واقع تاریخی مادی دارد و مردم خود را با آن تداعی میکنند، اما کمونیسم اگر چه‌ تلاشهایی اینجا و آنجا برای پیاده‌ کردنش به‌عمل آمده‌ و توده‌های زیادی نیز در کامبوج و روسیه‌ و کوبا و غیره‌ هزینه‌ی عدم شناخت رهبران فکری این ایدئولوژی را پرداخته‌اند و هیچ کدام از ما نیز آنها را به‌ عنوان یک نظام کمونیستی و حتی سوسیالیستی به‌ رسمیت نشاخته‌ایم، پس هنوز کمونیستی متولد نشده‌ که‌ بگوید من کمونیست خالص هستم و مختصات من این است که‌ دیگر انسانهای ندارند. کسانی که‌ در صفوف کومه‌له‌ بوده‌ و هستند انسانهای آزادیخواهی هستند که‌ در اعتراض به‌ نظام موجود تلاش کرده‌اند که‌ جانشینی عادلانه‌تر بیابند. بنابراین اینکه‌ کاک مینه‌ یا هر کس دیگر خواهان بازبینی تاریخ کومه‌له‌ و یافتن مکانیسم معقول برای این تشکیلات باشند، نه‌ ضد کمونیستند و نه‌ شما هم تنها داعیه‌دار کمونیسم هستین که‌ دیگران را با مقیاس موردنظر مورد قضاوت قرار دهید. شاید ابراز نظرات شما و دفاع جانانه‌ی شما از نظرات دیگر رفقا از جاهایی دیگر سرچشمه‌ بگیرد، که‌ برای من قابل درک است. چون کار سیاسی در خاورمیانه‌ عبارت است از تملقگویی و چاپلوسی برای مسئولین و کسانیکه‌ در موقعیت حاضر سکاندار تشکیلاتند، و کنترل مطلق بر دارایی و امکانات تشکیلات را دارند. اما واقعیت این است که‌ کومه‌له‌ تا بحال خوشبختانه‌ استفاده‌ از این اهرم را برای بسکوت کشاندن مخالفان به‌ یمن سنت آگاهانه‌ی اعضای صادق آن، به‌ سنتی تبدیل نکرده‌است، اما نبایستی منکر این واقعیت نیز بود. استدلال پایین شما دقیقا این ادعا را ثابت میکند که‌ دفاع درویش مآب شما از کمونیسم در مقابل کسانیکه‌ جوانی و زندگی خود را وقف مبارزه‌ در صف این جریان کرده‌اند، در یک حالت از ترس و نگرانی برای از دست داد موقعیتی هستید که‌ تا بحال بدان مفتخر گشته‌اید. دفاع از یک آرمان در مقابل فعالین شناخته‌ شده‌ و بقول خودتان قدیمی بیانگر نوعی از تناقض است، زیرا این حق شما نیست. بنگرید که‌ آقای آرمانی چگونه‌ حمکش را صادر میکند:" میشود هر انتقاد سازنده‌ایی را به حکا در جهت تقویت جنبش سوسیالیستی کارگری، همچنان که رهبری حزب هم به آن اشاره کرده است، وارد کرد اما ایراد و انتقاد طرح شده از طرف مینه و همفکرانش، عملا ضدیتشان با کمونیسم است کما اینکه این دوستان فعلا نمیخواهند و یا اینکه فضای چپ تشکیلات این اجازه را به آنها نمیدهد که مستقیما علیه کمونیسم قد علم کنند بلکه در حال حاضر و ناچارا مخالفت خود را از کادرهاى سابق کمونيستى که در رهبرى حزب بودند و بعدها خود از مارکسيست گسست کردند و عملا با جريان راست ناسيوناليست کرد دو روى يک سکه شدند، شروع میکنند." از آنجا آقای آرمانی کاک مینه‌ و همفکران را از کمونیست بودن معاف میکند کار شاقی انجام نداده‌، ولی به‌ این بسنده‌ نمیکند و آنها را به‌ به‌ اردوگاه‌ ناسیونالیستها راست کردی سوق میدهد. اگر من اشتباه‌ نکنم این دوست موقعیتش در حکا بسیار حساس است، و هرچه‌ خلوص نیت خود را بیشتر نشان بدهد و دیگران را ناسیونالیست و غیر کمونیست بنامد بیشتر در موقعیت کنونیشان و حفظ مدال کمونیستیشان احساس راحتی میکنند، و صندلی چرخدراشان هم بهتر دور خود میچرخد. ناسیونالیست بودن نه‌ تنها گناه‌ نیست، بلکه‌ یک حق است، و حتی سوژه‌ای هم برای تحقیر و توهین نیست. اما کمونیست بودن آقای آرمانی مبارک خودشان، ولی چرا به‌ اندازه‌ی یک دمکرات و انسان متمدن در متهم دیگران ملاحظه‌ای از خودشان نشان نداده‌اند. اگر کسی بگوید که‌ جنبش کردستان یک جنبش واقعی برای رفع ستم ملی است، و کومله‌ بایستی به‌ آن جواب سیاسی بدهد، چگونه‌ ناسیونالیست است؟ تعریف ناسیونالیست از دیدگاه‌ کاک آرمانی چیست؟ مگر ما قرار است بخاطر ایدئولوژی مشترک در کنار هم باشیم یا توافق حزبی و تشکیلاتی؟؟؟ آیا برنامه‌ی حکا را خوانده‌اید؟ آیا کسی که‌ مجری خط به‌ خط این برنامه‌ باشد حتما کمونیست است؟ بگذار دوست گرامی برایتان توضیح بدهم که‌ برنامه‌ حکای خودمان هیچ ربطی به‌ کمونیسم ندارد، و حتی از برنامه‌ی یک شهرداری در کشورهای اسکاندیناوی و دولت رفاه‌ کمتر است. در این شهرداریها که‌ خودشان آنها را کمون مینامند، به‌ ساکنان چندین برابر برنامه‌ی حکا خدمات و رفاه‌ داده‌ میشود بدون آنکه‌ آن را حتی سوسیال دمکراسی نیز بخوانند. حالا برنامه‌ی ما برنامه‌ی کمونیستی خوانده‌ میشود، پس حدکا نیز حق دارد بگوید که‌ سوسیالیست است. پس دوست گرامی بیش از این بخودت فشار نیاور، و مقداری با متانت رفتارکن، چون انسان پر مدعایی با چنین درجه‌ی بالایی از خودبزرگبینی و خودمحوری برای جنبش برابری طلب و انسانی زیاد هم مقرون به‌ صرفه‌ نیست. من همینجا خیالت را راحت میکنم که‌ شما را کمونیست نمیدانم پس شما هم لطف کن دیگران را ناسیونالیست خطا نکن. چون ما لازم است بجای تفتیش عقاید به‌ مشترکات خود پی ببریم، و بجای تکرار شعارهای توخالی مقداری روی این کره‌ی خاکی با چشم واقعبینانه‌ به‌ دنیای دوروبر مان نگاه‌ کنیم.
به‌ استدلال دیگرتان میپردازم تا بیشتر برایتان روشن بشود که‌ چه‌ کسی دنباله‌رو عبدالله‌ مهتدی است:" راهی را که مینه در نظر دارد، پیشتر توسط عبدالله مهتدی و یارانش پیموده شد و آنها هم حکا را مانعی بر جهت پیشرفت کومه‌له میدیدند(1)، صرف نظر از اسم و تاریخچه کومه‌له، خواهان تشکیل حزبی بودند که بتواند خود را با مناسبتهای مختلفی که هم اکنون در منطقه باب است سازگار سازد و در رقابت با دیگر احزاب ناسیونالیست کرد به جبهه دوستی و دست دراز کردن پیش اربابان و قدرتهای بزرگ در خاورمیانه و هر از گاهی سرفتره اصلاح‌طلبان و شخصیتهای مقبول کرد دوم خردادی، پیشی گیرد و از این طریق به نان و نوایی برسند." با یک مراجعه‌ی صادقانه‌ به‌ گذشته‌ میتوان دریافت که‌ پروژه‌ی حکا در واقع به‌ یمن پافشاری آقای مهتدی و دیگران به‌ کومه‌له‌ تحمیل شد، مرحوم حکمت، خودش در این مورد میگوید:" من در مقابل نظرات عبدالله‌ مهتدی و شعیب ذکریای عقب نشستم و به‌ تشکیل حزب راضی شدم، زیرا عبدالله‌ و شعیب معتقد بودند که‌ خط فکری ما یعنی اتحاد مبارزان کمونیست اکونومینستی است، و بایستی تشکیل حزب طبقه‌ی کارگر ارجعیت یابد" اما آقای مهتدی بعد از مدتی که‌ کمونیسم کارگری او را بصف خودشان راه‌ ندادند پروژه‌ حکا را نیز مرده‌ اعلام کردند و خود به‌ تشکیل حزب موردنظر خود پرداختند. حالا نیز شما دارین با آن ور میرویند، اگر کاک مینه‌ یا دیگر رفقا با آقای مهتدی یا حکمت از نظر فکری اشتراکی داشتند، بدون تعارف میرفتند، و از اینکه‌ شما آنها را ناسیونالیست یا همفکر عبدالله‌ مهتدی بنامید نیز هراسی نداشتند. اما خود شما در واقع نگهبان بی جیره‌ و مواجب پروژه‌ی کاک ع. مهتدی و مرحوم حکمت هستید. حالا چرا نمیدانم، خودتان شاید دلیلش را بعدا بزرگ بشوید پیدا بکنید. من از پرداختن به‌ کل مطلب شما خودداری میکنم چون تنها صرف وقت است و بس، اما بد نیست به‌ این فاکت از تراوشات فکریتان نیز بپردازم که‌ بیانگر خودمحوری و حتی سیر و سیاحت شما در دنیای غیر واقعی است که‌ فقط خودتان در ترسیم آن مهارت داشته‌ و انحصار دفاع از آن را نیز بخودتان اختصاص داده‌اید.
"در هر حال مینه و همفکرانش اگر زیاد جدی باشند، مسلما ناچار خواهند شد که مواضع خود را با صراحت بیان کنند. خودداری این دوستان از ابراز عقیده‌شان نشانه کم رویی آنها نیست. این تلاش مضعف، دال بر این است که بیشترین ضربه ممکن را به چپ و کمونیسم وارد سازد. "
فکر میکنم مینه‌ و همفکرانش که‌ شما همه‌ را در یک طیف گذاشته‌ و بقول خودتان نظرات آنها را نقد کرده‌اید نظراتشان را بصراحت بیان کرده‌اند، حالا که‌ شما نمیخواهید بدانید که‌ آنها چه‌ میگویند مشکل خودتان است. اما این را بدان بیان ازاد نظرات نه‌ تنها ضربه‌ای به‌ کمونیسم نمیزند بلکه‌ اینتفکر را بیشتر تقویت میکند. ضربه‌ای که‌ کمونیسم به‌ یمن وجود دراویشی همچون شما به آن وارد آمده‌ کمتر از ضربه‌ی سرمایه‌داری و دیگر مرتجعین مذهبی نبوده‌ است. کمونیسم یک بیان پویا و علمی از زندگی واقعی انسان است، هیچ تفکر انحصاری نیست، که‌ تو یکی بتوانید آن را درک کنید و بقیه‌ را از سخن گفتن و حتی شک کردن در مورد آن را بر حذر بدارید. یک ایدئولوژی که‌ بیش یک قرن است که‌ به‌ موتور تحولات و انگیزه‌ی مبارزاتی میلیونها انسان در این کره‌ی تبدیل شده‌ است، با شکستهای فاحشی روبرو شده‌، و در بهترین حالت خود نیز به‌ ابزاری برای تحکیم افرادی دیکتاتور و سیستمهای توتالیتار تبدیل شده‌ که‌ نمونه‌ آن در این دنیا کم نیست. بنابراین خود همین تفکر نیز به‌ چالش کشیده‌ شده‌، و جای خود دارد از خود بپرسیم، اگر این ایدئولوژی تنها راه‌ بشر برای رهایی است چرا تا بحال در هیچ کجا نتوانسته‌ پیاده‌ بشود، و چه‌ تضمینی وجود دارد که‌ خود شما نیز استالین کوچلویی در استفاده‌ از این ایدئولوژی نباشید؟ با ابراز اینکه‌ تلاش کاک مینه‌ و دیگران برای ضربه‌ زدن به‌ کمونیسم و چپ است، اگر غیر عادلانه‌ نباشد، حتما غیر عاقلانه‌ است. بایستی در انتخاب کلماتت دقت بیشتری بخرج بدهید. دنیای سیاست و کار در کومه‌له‌ جاده‌ی یکطرفه‌ نیست. سنت ترس از انتساب به‌ این یا آن گرایش در صورت بیان نظرات و یا به‌ زیر علامت سئوال بردن واقعیت ایستا و بدون استفاده‌ی‌ حک،ا نیز به‌ سر آمده‌ و خود همین بحثها سبب میشود که‌ صادقترین طرفداران حکا از خواب برخیزند و به‌ خود جرات بدهند و بپرسند که‌ مشکل کار کجا بایستی برای درجا زدن یک حزب سیاسی وجود داشته‌ باشد.‌ در جایی دیگر ادعای غیرواقعی خود را بزبانی دیگر بیان کرده‌اید که‌ لازم است به‌عنوان بخش اخر این نوشته‌ به‌ آن پرداخته‌ بشود:"تنها پافشاری مینه حسامی و دوستان سابق، استفاده از نام کومه‌له است. از آنجا که نام کومه‌له با کارگر و سوسیالیسم جوش خورده است و نماینده بیشتر از 2000 جانباخته سوسیالیسم و انقلابی است نتیجتا چنین تقلاهایی بی‌ارزش است. چرا که تاریخی را که با خون هزاران انسان کمونیست آبیاری شده است عملا نمیتوان آن را با اسم و رسم دیگری ثبت کرد. حزب دلبخواه مینه حسامی علیرغم تبری جستن از ناسیونالیسم، عملا در کنار نیروهای راست جامعه قرار میگیرد." اینجاست که‌ گویند کافر همه‌ را به‌ کیش خود خواند، تنها نام کومه‌له‌ اگر مشکل اساسی بود، میشد کاری را انجام داد، چون در همین دنیای واقعی خیلیهای اسامی مشابه‌ دارند، بدون آنکه‌ اشکال زدیادی بوجود آمده‌ باشد، اما کابوسی که‌ سراسر وجود شما را فراگرفته‌ دفاع از کومه‌له‌ نیست، دفاع از 2000 جانباخته‌ سوسیالیسم نیست، بلکه‌ تنها اعلام وفادادری به‌ کسانی است که‌ شما را به‌ این سمت مفتخر کرده‌اند. تلاش برای تنها‌ استفاده‌ از نام کومه‌له نیست‌ بلکه‌ بازگرداندن کومه‌له‌ به‌ میان مردمی است که‌ کومه‌له‌ موجودیتش مدیون ایثار فرزندان آنهاست، مدیون مردم زحمتکش کردستان است. مدیون ملتی است که‌ حق تحصیل به‌ زبان مادری از انها سلب شده‌ است. مدیون مردمی است که‌ مجذوب اسلام امام خمینی نشد، و حتی فرصتی فراهم آرودند که‌ جریانات به‌ اصطلاح چپ ایرانی که‌ تا آنزمان جمهوری اسلامی را ضد امپریالیست مینامیدند و دفاع از مرزهای میهن را به‌ اعضای خود میقبولاندند، بتوانند به‌ نادرست بودن سیاستهایشان پی ببرند و سپس در کنگره‌های بعدیشان اعلام بکنند یا به‌ اشتباه‌ بجای طبقه‌ی کارگر جانب بورژوایی را گرفته‌اند، و یا با قبول کومه‌له‌ به‌ عنوان یک جریان سوسیالیست به‌ تشکیل حزب با آن راضی بشوند. بحث تنها نام کومه‌له‌ نیست،بلکه‌ سنتهای انقلابی و انسانی کومه‌له‌ است، که‌ حالا بیش از هر زمانی دیگر کمبود آن احساس میشود، در حالیکه‌ انشعابات و حزبسازیهای ذهنیگرایانه‌ مردم را نیز دچار سرگیجه‌ نموده‌ است. ترس و واهمه‌ی شما از ظهور کومه‌له‌ با نام و سنتهای واقعی اش نیز از همینجا سرچشمه‌ میگیرد. درغیر اینصورت نه‌ تو و نه‌ همفکرانت اینهمه‌ از اسم کومه‌له‌ و حضور واقعی آن در صحنه‌ی سیاسی ایران و کردستان واهمه‌ نمیداشتند. در ضمن اگر اسم کومه‌له‌ برای شما معنی ندارد، چرا از این نام برای معرفی خودت و افکارت به‌ آن احتیاج دارید. کومه‌له‌ یک جریان اجتماعی در کردستان است و متعلق به‌ جنبشی است که‌ سنتهای مترقی دمکراتیک و انسانی اساس همدلی، عضویت و فعالیت فعالینش با هر تفکری بوده‌ و هست. حالا اگر قبول این واقعیت برایتان ناگوار است، طبقه‌ی کارگر دنیا در انتظار نظرات داهیانه‌تان هست تا به‌ آنها راه‌ ساختن جامعه‌ی کمونیستی را نشان دهید. پیرو ز باشید.
انور. م 29.10.2007

عهد به‌ اولویت منافع جمعی مردم یارسان سبب اصلی توافق یوتوبوری

تعهد به‌ اولویت منافع جمعی مردم یارسان سبب اصلی توافق یوتوبوری (متن ادیت شده‌)

نشست مشترک فیمابین کمیته‌ی مرکزی جدی و جمعی از فعالین یارسانی در یوتوبوری در روز 10،11.2007 در شرایطی بسیار ناگوار و غم انگیز برگزار گردید، شرایطی که‌ مرگ نابهنگام خویشاوندان و یارسانیان جوانی که‌ در حادثه‌ی رانندگی در کشور فنلاند جان خود را از دست داده‌ بودند آن را تحت الشعاع خود قرار داده‌ بود. جان باختن این عزیزان همه‌ی یارسانیان را همچون یک خانواده‌ داغدار و متاثر نموده‌ بود.اما این نشست مدتی پیش توسط اردشیر و صفر عزیزی از فعالین یارسانی خارج از جدی برای حل مشکلات و دست یافتن به‌ راه‌ حلی معقول برای معضلات جامعه‌ی برونمرزی یارسانی که‌ مدتی قبل از تشکیل جدی شروع شده‌ و تا به‌امروز نیز ادامه‌ داشت، فراخواند داده‌ شده بود. سالن محل برگزاری توسط شوان جوانمیری رزرو و آماده‌ شده‌ بودکه‌ حادثه‌ی فنلاند و جانباختن زنده‌یادان برزان جوانمیری و یارحسن شکری در خانواده‌ی ایشان اتفاق افتاده‌ بود. با شنیدن این خبر ناگوار، خود من نیز سوگوار شده‌، و تصمیم گرفتم برای کمک به‌ خانواده‌ی این عزیزان به‌ فنلاند بروم، اما پس از تماس اشکبار تلفنی و صحبت کردن، کاک شوان مرا نیز قانع کرد که‌ حادثه‌ی فنلاند یک تراژدی خانوادگی است، و ما بایستی منافع مردم یارسان را در حال حاضر مقدمتر از سوگ و عزاداری خودمان بدانیم و با شرکت در این نشست که‌ درواقع آخرین و سرنوشت سازترین جلسات برای حل مشکلات بود، تلاش کنیم تا اتحاد دوباره‌ را به‌ صفوف پراکنده‌ یارسانیان برونمرزی باگردانیم و سپس راهی فنلاند بشویم تا در مراسم خاکسپاری شرکت کنیم.
در هرصورت این نشست ادامه‌ی بحثها، جلسات حضوری و پالتاکی و نقد و نوشته‌های متعددی بود که‌ فعالین یارسانی مدتی قبل از تشکیل جدی شروع کرده‌ و تا به‌ امروز نیز چه‌ به‌ شکل فردی و چه‌ بشکل گروهی برای یافتن مکانیسمی درست ادامه‌ داده‌ بودند. واقعیات تلخ جامعه‌ی یارسان و محرومیتهایی که‌ در حق این مردم روا داشته‌ شده‌ است، سبب گردیده‌ که‌ اعضای این جامعه‌ از کار جمعی و دیالوگ محروم بمانند، و برای حل ساده‌ترین و اساسیترین مشکلات نیرو و انرژی زیادی صرف کنند. این واقعیات خود را با شروع کار برای ایجاد یک تشکل یارسانی در اواخر سال 2006 بیش از هر دوره‌ای بیشتر نشان داد. تلاش برای ایجاد تشکلی با انتشار نظرات و مقالات متعدد در سایت یارسان دات کام اولین سایت اینترنتی یارسانی که‌ همت ب. احمدی مدتها پیش راه‌ اندازی واداره‌ میشد، سبب جنب و جوش فراوانی گردید، و پتانسیل و آرزوهای سرکوب شده‌ی این مردم با سرعتی باور نکردنی آزاد شد، بنحوی که‌ پروسه‌ی بحثها و نحوه‌ی عملکردها دیگر پاسخگو و قابلیت ظرفیت دادن به‌ انرژی آزاد شده را نداشت. بدین معنی که‌ تقابل افکار و آرا در ابعادی کنترل نشده‌ سبب گردید که‌ شکافهای بیشتری ایجاد بشود، و دورنما و تصورات گنگی که‌ از کار سیاسی و تشکیلاتی در بین فعالین اولیه‌ی یارسانی بوجود آمده‌ بود سبب گردید که‌ تلاش مشترک به‌ شکست بیانجامد و بخشی از فعالین یارسانی با سازش و توافقاتی قابل درک، به‌ ایجاد جدی دست بزنند. بخش دیگر فعالین یارسانی که‌ در ادامه‌ی پروسه‌ی ایجاد تشکل یارسانی فعالانه‌ شرکت کرده‌‌ بودند، به‌ صورت افراد منفرد طیفی مخالف برخی از اصول برنامه‌ و اساسنامه‌ای جدی را تشکیل دادند، و از راههای گوناگون نیز تلاش کردند تا راه‌ حلی بر غلبه‌ بر گسست موجود بیابند، اما هر بار بدلایلی این تلاشها به‌ شکست میانجامید و موجی از نقد وجدل بالا میگرفت که‌ در مواردی متاسفانه‌ از مدار اصلی و منطقی خود خارج شده و کار به‌ حملات شخصی نیز کشیده‌ شد. با تمام این موارد خوشبختانه‌ هنوز هر دو طرف با تقدم منافع یارسانی بدرجات گوناگون به‌ تلاش برای وحدت ادامه‌ دادند. تشکیل جدی بعنوان یک دستاورد یارسانی، در واقع تبدیل شدن بخشی از انرژی مردم یارسان از حالت بالفعل به‌ حالت بالقوه‌ بود، با تمام کمبودها و مشکلاتی که‌ این تشکل نوپا داشت، اما به‌ هر حال طرفی متشکل برای بحث و مذاکره‌ بود، و صرف تشکیل جدی نیز باعث شده‌ بود که‌ احزاب سیاسی کردی نسبت به‌ مسائل و مشکلات مردم یارسان واکنش نشان دهند، تا چه‌ اندازه‌ از این موقعیت بنحو احسن استفاده‌ شد، بحث دیگری است، اما از حق نبایست گذشت که‌ اعضای جدی در حد توان خود تلاش خود ادامه‌ دادند، که‌ خود جای تقدیر است. مشکلی که‌ فعالین یارسانی را در تقابل با جدی قرار داده‌ بود در واقع اگر از ابعاد شخصی آن صرفنظر کینم، مشکل پراتیک، و درک متفاوت از حقوق دمکراتیک مردم یارسانی برای شرکت در کنگره‌، و یا عضویت در جدی‌ بعلاوه‌ بر اشکالات برنامه‌ای بود، که‌ سبب اصلی اختلافات بعد از تشکیل خودجدی بود. این اختلافات ریشه‌ در تفاوتهای کاری و روشی بود که‌ قبل از برگزاری کنگره‌ و نحوه‌ تدارک آن بود داشت، که‌ بعد از تشکیل جدی تا مدتی خوراک بحث و جدلها بود، اما با مرور زمان و گذار از آن مراحل، پیشنهادهای کنکرتر و ملموستری در بحثها مذاکرات فیمابین طرح ومورد بحث قرا میگرفتند. با روشنتر شدن نقاط مورد اختلاف و نشست و برخاستهای متعدد بالاخره‌ پیشنهاد جلسه‌ی یوتوبوری در سایتهای یارسانی منتشر گردید و از همه‌ی افراد علاقه‌مند برای شرکت در این جلسات دعوت بعمل آمد، اما بدلیل برخی مسائل و مشکلات فردی متاسفانه‌ تعدادی در جلسه‌ نتوانستند حضور داشته‌ باشند، اما عدم حضور آنها نیز مانع از آن نشد که‌ دیدگاهها و خواستهای ایشان نیز از نظر دور بماند، چون آنچه‌ که‌ در جلسه‌ مطرح و مورد توافق قرار گفت در واقع حاصل یک تلاش فکری جمعی تمامی یارسانیانی بود که‌ طی مدت فعالیتهای مشترک و فردیشان در خلق و صیقل خوردن این خواستهای نقش داشته‌ بودند.
در هر حال جلسه‌ باتسلیت و همدردی با‌ خانواده‌ی کاک شوان و دیگر اقوام و بازماندگان قربانیان حادثه‌ی فنلاند و یک مقدمه‌ی نسبتا طولانی از جانب کاک صفر عزیزی و اردشیر گورانی آغاز شد، و سپس بحث بر سر خواست کنکرت مبنی بر شرکت بدون و قید و شرط تمامی یارسانیانی که‌ مایل به‌ شرکت و کار در صفوف جدی باشند در کنگره‌ی دوم جدی و ایجاد کمیته‌ای برای تدوین برنامه‌ و اساسنامه‌ی جدید و جامعتری به‌ کنگره‌ی دوم جدی به‌ عنوان یک تشکل فراگیر یارسانی آغاز گردید. اما در لحظات اولیه‌ مشخص گردید که‌ ادامه‌ی بحث بشکل فعلی آن مکمن نبود، بدین صورت پیشنهاد شد که‌ افراد جدی در سالن بمانند و دیگر فعالین یارسانی در اطاق مجاور با فرموله‌ کردن خواسته‌های خود و تحویل آن به‌ فرستادگان جدی بحث را ادامه‌ دهند. این پیشنهاد مورد موافقت قرار گرفت، وپیشنهادها در سه‌ بند کوتاه‌ بشرح زیر به‌ دوستان جدی ارائه‌ گردید.
1. شرکت بدون قید و شرط هر یارسانی علاقه‌مند به‌ کار در صفوف جدی، در گنگره‌ی دوم جدی با حقوق برابر تشکیلاتی
2. تشکیل یک هیئت برای آماده‌ سازی برنامه‌ و اساسنامه‌ی جدید
3. انتشار علنی یک اطلاعیه‌ در سطح علنی و اعلام توافق حاصل شده‌
بعد از مدتی بحث و جدل پیرامون جزئیات خواستها منجمله‌ پرداخت حق عضویت بعنوان یک پیشرط برای شرکت درکنگره‌، خوشبختانه‌ خواسته‌ها مورد توافق هیئت جدی قرار گرفت و ما نیز طی آن مدت با آماده‌ کردن متن اطلاعیه‌ و گنجاندن مطالبی که‌ لازم بود به‌ اطلاع عمومی برسد، در تسریع و پیشبرد جلسه‌ دین خود را ادا کردیم. کلیت متن اطلاعیه‌ با ایجاد تغییراتی مورد توافق قرار گرفت، و ایجاد یک هیئت 6 نفره‌ تحت سرپرستی سید فرهاد برای آماده‌ سازی برنامه‌ و اساسنامه‌ نیز در اسرع وقت مورد توافق قرار گرفت، بشرطیکه‌ که‌ سه‌ نفریکه‌ از فعالین خارج از جدی که‌ در هیئت تدوین شرکت خواهند کرد به‌ عضویت جدی در آیند. اختلافاتی بر سر متن و پیشنهاد عضویت و غیره‌ بوجود آمد اما خوشبختانه‌ به‌ این جمله‌ی کاک امیر سلیمی که‌ منافع جمعی یارسان بایستی بر اختلافات نظری ما اولویت داشته‌ باشد، راه‌ قبول توافقات هموار گردید، و دیگر دوستانی که‌ خارج از جدی در جلسه‌ی ما شرکت داشتند، از جمله‌ کاک شادوست کریمی، منوچهر عزیزی، شمسی نریمانی. کاک سعدالله‌ و کاک شوان جوانمیری کاک حبیب مرادی هرکدام با شرکت فعال در بحث و ارائه‌ی پیشنهادی دلسوزانه‌ و مسئولانه‌ شرایط‌ و مسیر توافق را با تشکیلات جدی فراهم کردند، و علیرغم غم و اندوه‌ حاکم بر جلسه‌، احساس شادی در قلب یکایک شرکت کنندگان از هر دوطرف کاملا نمایان بود. جلسه‌ بعد از یک بحث کوتاه‌ و تعهد به‌ تلاش برای اتحادی واقعی و دمکراتیک خاتمه‌ یافت و تقویت تشکیلات جدی به‌ عنوان یک ظرف یارسانی به‌ یک وظیفه‌ی غیرقابل انکار تک تک یارسانیان تبدیل شد که‌ قلبشان برای دفاع از آرمان یارسانی و انسانی میتپد. با این امید که‌ همه‌ی دوستان همچون خانواده‌ی کاک شوان و کاک سعدالله‌ با گذشت و فراموش کردن غم و اندوه‌ خو، و اولویت دادن به‌ امور یارسانی قدمی خیر برای فائق آمدن بر مشکلات بردارند. واقعیت آن است، که‌ ما اعضای مجروح از پیکر یک جامعه‌ی بخون خفته‌ هستیم، بگذارید سنتهای انسانی و همدردی ما همچنان پایدار بماند، بدون شک کاک شوان و کاک سعدالله‌ بدون همیاری و همدردی دیگر یارسانیان عزیزی که‌ در فنلاند به‌ یاری خانواده‌ی قربانیان حادثه اقدام کرده‌ بودند،‌ قادر به‌ شرکت در این جلسه‌ نمیشدندو حتی دست یافتن به‌ این توافق شاید غیر ممکن بود، بدین صورت من از تمامی آن عزیزان که‌ خانواده‌ی زنده‌یادان برزان و یارحسن را یاری نموده‌ و در سوگ و عزای دردناکشان آنهارا تنها نگذاشته‌اند نهایت سپاس و تقدیر را دارم. و از همه‌ی عزیزان یارسانی نیز انتظار دارم با هر درجه‌ای از اختلاف فکری و شخصی با همدیگر تنها به‌ یک هدف بنگرند و آن اینکه‌ برای بهتر شدن وضع جامعه‌ی یارسان چه‌ کاری میتوانند انجام دهند، و دفاع از حقوق پایمالشده‌ی مردم یارسان را در اولویت قرار دهند.
در خاتمه‌ این تنها تشریح یکجانبه‌ی توافقات یوتوبوری از دیدگاه‌ خود من است، بدیهی است که‌ دوستان دیگر من الجمله‌ دوستان جدی دارای تفاسیر یا نظرات دیگری باشند، که‌ من قادر به‌ انعکاس انها نبوده‌ باشم بدین وسیله‌ انتظار دارم که‌ در صورت لزوم دیدگاه‌ خود را برای تکمیلتر نمودن فضا و ضرورت توافق یادشده‌ به‌ اطلاع عموم برسانند، تا افکار عمومی درونی و بیرونی با محتوای آن آشنا بشوند. در این مطلب نهایت سعی شده‌ که‌ حق کسی ضایعه‌ نشود. همچنین در اینجا بایستی تاکید کنم که‌ کار جمعی و دست یافتن به‌ توافق برای ایجاد یک تشکل سیاسی کاری بسیار دشوار بوده‌ و هست، و همچنانکه‌ در بالا نیز اعلام کردم جدائی افکار و سلیقه‌ها منجر به‌ بیان برخی مطالب حتی حملات شخصی شد، که‌ خود من هم از این اشتباه‌ مبرا نیستم، و بدین وسیله‌ از همه‌ی کسانیکه‌ که‌ بنحوی تفسیر یا نوشته‌ای ازمن سبب جریحه‌دار شدن احساس آنها شده‌ باشد صمیمانه‌ پوزش میخواهم و انتظار دارم از هم اکنون همه‌ی دلرنجیها را کنار بگذاریم و براین رسیدن به‌ اهداف انسانی جامعه‌مان تلاش کنیم. اگر هم کسی نسبت به‌ من لطفی داشته‌ و مرا بنحوی مورد سرزنش ویا حمله‌ای شخصی ناروا قرارداده‌ است، من احساس هیچ رنجشی نسبت به‌ ایشان ندارم، و با قلبی پاک آماده‌ همکاری و ادامه‌ی رفقات و دوستی هستم.
به‌ امید سرافرازی برای همه‌
نوید
12.11.07

تەواف و دیوە تەور

ته‌وف وه‌ دیوه‌ ته‌ور
ها فکرم هه‌ر وخت تواستیم بچیمه‌ ته‌واف، یه‌ ڕوژ وه‌ر له‌ مه‌راسم ژنگه‌ل ئاوایی خه‌ریک درست گرده‌ تا تیری بوین تا له‌ شونه‌ مه‌حه‌ل ته‌وف رۆژ ودیاتر دۆعا بێریه‌ت. وه‌ هه‌ر حاڵ هه‌ر که‌سیچ مناڵ و ماڵ خوێ نانه‌ ناو سه‌تڵ یا له‌ ته‌ویله‌ یه‌ هه‌وش ماڵکه‌ وه‌ بایه‌ ئاو سارد گه‌رم و سوایون ڕه‌قی و لیفه‌ێ وش که‌فتنه‌ گیانێان تا چڵک زوسانه‌ له‌ له‌شیان پاک بکه‌نوه‌. بگوزه‌ریم که‌ ئی وه‌ ئسطلاع مله‌دانه‌ چ جۆر شکه‌نجه‌ێک بوی، ڕوژ به‌عد وه‌ختێک له‌ سه‌روه‌ژویه‌رکه‌کان گه‌رما جمیا، جا شون زام لیفه‌ وه‌شه‌که‌ قرچانه‌و که‌ ده‌رد وژانه‌که‌ێ هه‌زار ته‌واف کرده‌ قۆزڵ قورد بنێاێه‌م. له‌ ئنته‌‌هاێ سه‌ر ژوێرکایی ڕه‌سیمنه‌ ئه‌وڵێن که‌ڵه‌ک و برکه‌ دار مله‌سه‌رانه‌. هه‌ر له‌وروه‌ شروع کردیمه‌ ماچ کردن کوچک و دار و گه‌وه‌ڵ و هاوار کردیم داوو و باوه‌یاگار له‌ شه‌ڕ بخه‌ره‌مانه‌ لا، چ شه‌ڕێک چه‌وه‌ڕیمان بوێ خومانیچ نه‌زانستیم، فه‌قه‌ت هه‌ر ئیه‌ زانستیم که‌ وه‌ ماچ کردن هر کوچۆک وکه‌ڵه‌كێک وه‌تیمه‌ێ. دروس نازانم چه‌ن دار و کوچک ماچ کردیم تا ڕه‌سیمنه‌ خود مه‌رقه‌و، له‌وره‌ که‌شه‌ لاسیکه‌کانمان که‌ندیم و کفتیمه‌ ماچ کردن مۆوائێک ناو هه‌وش و ورده‌ ورده‌ وه‌روه‌ لاێ خود مه‌رقه‌و وه‌ ده‌م ماچ کردنوه‌ که‌فتیمه‌ ڕێ. پاێ له‌ ناو که‌وش لاسیک کوڵیاگ نه‌فه‌ر وه‌رین که‌ بو ئاره‌قێ ئه‌و ناوه‌ پڕ کردیو، لا بان مۆوازێک ده‌روازه‌ێ مه‌رقه‌و شونێ که‌فتوێ نه‌فه‌ر دویاتریچ بێ ته‌وه‌جوه‌ وه‌ بۆ و به‌رامه‌ێ وه‌ جێ ماگ ماچ خوێ کرد و قه‌ده‌م و قه‌ده‌م له‌ ده‌روازه‌ مه‌رقه‌و نزیک بوینه‌وه‌. گشت وه‌ سه‌ف و نه‌وبوت شون ده‌م یه‌ک له‌ سه‌ر ده‌ر و ده‌روازه‌ێ مه‌رقه‌و ماچ کردن، که‌ ئه‌گه‌ر ئانفۆلانزاێ مامر له‌و وه‌خته‌ بویاتا فکر ناکه‌م یه‌ نه‌فریچ وه‌ ساق ده‌ر بچیاتا.
وه‌ هار هاڵ ماچ کردن ناو مه‌رقه‌و توزێک خاستر بوێ و هه‌ر که‌س توانست ته‌قه‌لبی بکه‌ێت، له‌ جێ ماچ لویت بارێت پارچه‌کانا. بڕێکیچ پارچه‌ سه‌وزه‌کان ساینه‌ ده‌م و چه‌وێانه‌وه‌ و دڵ هاوار کردن و داواێ کۆمه‌ک کردن یان مناڵێان بۆت، یا زكیان بۆته‌ کۆڕ یا دیوانێ وه‌ل شویه‌که‌ێانه‌ یا خه‌سویره‌ێانه‌ بکه‌ێت. خۆلاسه‌ ساحب مه‌رقه‌ویچ ماوه‌ێ فره‌ێک بوێ خه‌و خه‌ێر که‌فتویه‌ پێا و لا ژێر یه‌ خروار خاک و خوڵ و سیمان و لا شونێچی قالی و پارچه‌ شاریاویوه‌. نازانم چه‌ن له‌ی دۆعا و دواخوازگه‌له‌ ئجابه‌ت کرد یا ئه‌سڵه‌ن گوشێ بدێهکار بوێ، وه‌لێ یه‌ چشت مالوم بۆی که‌ مه‌ردم وه‌ نه‌زم و ته‌رتیب و به‌ هویچ عه‌جه‌له‌ێک مه‌راسم ماچ کردن خوێان بردنه‌ ڕێوه‌. ته‌نیا بازه‌ وه‌ختێک شوان مه‌ردم زه‌رده‌ که‌ نزیک بوین له‌ مه‌رقه‌د باوه‌یادگاروه‌، وه‌ هه‌نگه‌و په‌ڵه‌ هاتن چوار ماچ حه‌ساوی مه‌رقه‌و کردن و دواره‌ چین ڕه‌سینه‌ ڕیه‌ن و بزنه‌کانێان. نا ناو هه‌وش گه‌وره‌یچ چه‌ن دار پیر په‌ڵك و سه‌وڵ وجود داشت که‌ هه‌ر کام هه‌زاران هه‌لوێرکه‌ وه‌ په‌ڕو ڕه‌نگ واڕه‌نگ هه‌واسیویه‌ قه‌ێێانه‌ که‌ ژنگه‌ل بێ مناڵ، و بنامه‌ڵه‌گه‌ل وجاخ کۆر تواستن مناڵیان بۆت یا بونه‌ ساحب کۆڕ. ئه‌ما‌ ته‌واف و ماچ کردن دار و کوچک لاێ گشت مه‌ردم عه‌شیره‌کان جۆر یه‌ک نه‌وی. له‌وه‌ زیاتر باوه‌یادگار ته‌نیا مه‌حه‌ل زیاره‌ت نه‌وه‌ی. مه‌رکه‌ز سۆڵح، عاشقی، و ئستراحه‌ت دز و جه‌رده‌یچ بوێ. ئه‌ما دز و جه‌رده‌کان ئیمانێان فره‌تر بوی له‌ باقی مه‌ردم، له‌ گشت فره‌تر ماچ کوچوک و که‌ڵه‌ک کردن چوین نه‌ته‌نیا وه‌ر له‌ له‌ ئه‌وه‌ بچنه‌ دزی توانستن ئستراحه‌ت بکه‌ن به‌ڵکو توانستن له‌ نواڵه‌ و گرده‌ێ دوعا دریاگ تێر بخوه‌ن و توشگ دزیکه‌یچ هه‌ڵ بگرن، و تێریچ وه‌ خلوس نیه‌توه‌ لاڵه‌ بکه‌ن که‌ حه‌زره‌ت باوه‌یادگار له‌ی مه‌رحه‌له‌ له‌ دزی نجات خه‌ێرێان بێه‌ت. یه‌ ڕوژ براگه‌ل دز که‌ عازم کار خه‌ێرێان بون له‌ مله‌ سه‌رانه‌ تویش مه‌ردم زه‌رده‌یی تیه‌ن که‌ سوار خه‌رکه‌نێانن و خه‌ریک ئه‌ڕا هاوردن چیلک بچنه‌ ئه‌و دیو مله‌ سه‌رانه‌. براگه‌ل زه‌رده‌یی دی ئه‌وقه‌ره‌ ماچ که‌ڵه‌ک و دار و کۆچک کردگنه‌ نه‌ ته‌نیا یاس بویگنه‌س به‌ڵکو تکرار ئی کاره‌ چشت فه‌رێک عایدێان نه‌کردگه‌، له‌ نه‌تیجه‌ له‌ جیاتی ئه‌وه‌ له‌ کوڵ خه‌رکان بانه‌ خوار وه‌ ڕه‌سم باقی مه‌ردم و ده‌م ماچ کوچکه‌کان بکه‌ن وه‌ دیوه‌ ته‌ور ئه‌ویچ له‌ سواری خه‌ره‌کانوه‌ ماچ که‌ڵک و داره‌کان که‌ن. براگه‌ل دز و جه‌رده‌ێ مته‌دیه‌ن ئی کاره‌ وه‌ دروس نازانن، وه‌ زۆر ئه‌سڵه‌حه‌ خه‌رک بار فه‌قیر زه‌رده‌یی له‌ سواری خه‌ره‌کان پیاده‌ که‌ن و مه‌جبورێان که‌ن که‌ ته‌مم له‌ڵه‌ک و کوچک مله‌سه‌رانه‌ ماچ بکه‌ن و قه‌وڵ بێه‌ن دی وه‌ دیوه‌ ته‌ور ماچ نه‌که‌ن. چوین ئه‌گه‌ر ئیسه‌ وه‌ دیوه‌ ته‌وه‌ ماچ ئیمام و شونه‌ مۆقه‌ده‌سه‌کان بکه‌ن سۆ د سۆ سۆ دی مه‌ردم وه‌ هاناردن ماچ هه‌وایی مه‌راسم ماچ کردن ئشیا مۆقه‌ده‌سه‌کان وه‌ جێ تێرن، ئی کاریجه‌ خڵاف دینه‌ و پاێه‌ێ ئه‌ساسی دین زه‌یف که‌ێت.
ئه‌ما ئیسا نازانم شیوه‌ێ ماچ کردن دار و که‌ڵه‌ک هه‌رماێ ماگه‌س یا نه‌ وه‌ڵی ئیسه‌ فره‌ کار وه‌ وه‌سیه‌له‌ی موبایل ئنجام گرێت، مه‌سه‌له‌ن لا کشوه‌ر ماڵزی توانیت ژنه‌که‌ت وه‌ هاناردن یا اس م اس ته‌ڵاق بێه‌یت، یا کلیسا ژماره‌ حه‌ساو وازکردگه‌ ئه‌ڕا ته‌کانن گیرفان مه‌ردم ئه‌گه‌ر یه‌ اس ام اس ئه‌ڕا ئه‌و ژماره‌ به‌نێریت مه‌بڵه‌قێک له‌ حه‌ساو بانکیه‌که‌ت چۆت حه‌ساو کلیسا. فکر که‌م و پیشره‌فت تکنولوژیک کریه‌ت ماچ ئلکترونیک دروس بکریه‌ت وه‌ی مانا که‌ هه‌ر چێ دار و کوچکه‌ که‌ بایه‌س ماچ بکریه‌ت وه‌ شیه‌وه‌ێ وایرلس وه‌ یه‌کتر وه‌سڵ بکه‌ن و یه‌ سه‌فحه‌ێ ئلکترونیک ماچ بکریته‌ تا لازم نه‌وه‌ت هه‌رکه‌س و ه‌ ده‌ور دار و گه‌وه‌ڵکانه‌ بگردیه‌ت تا هه‌م موحیت زیست زه‌ره‌ر نه‌ویننێت هه‌م ماچه‌کان سه‌بت بکریه‌ت که‌ حه‌ساو کتاو وجود داشتوت. له‌ زمن بایه‌س قه‌ید بکریه‌ت که‌ ماچ بایه‌س ماچ بوت نه‌ وه‌ دیوه‌ ته‌ور یا هه‌ر چشتکتر.
Nawid 2010-07-12

یاریکورد چگونە تشکلی است؟؟

یاریکورد چگونه‌ تشکلی است؟؟
یارسان جامعه‌ای آواره‌، و خانه‌ بدوش از ابتدای اعلام موجودیت علنی باورهایش تا به‌ امروز است. چنین مردمی آواره‌ که‌ بنا به‌ باورها و بینشهای صلحجویانه‌ی خود از دست یازیدن به‌ خشونت و استفاده‌ از اجبار برای ترویج آیین خود پرهیز کرده‌اند، نه‌ تنها در سرزمین مادری خود کردستان، بلکه در سراسر گیتی آواره‌ و پراکنده‌ گشته‌اند. بدرازی تاریخ و با توجه‌ به‌ محل دفن و فعالیت رهبران یارسانی میتوان دریافت که‌ آوارگی تنها مختص به‌ ایندوره‌ی مشخص از تاریخ نیست. بنابراین در میان مردمانی که‌ برای دفاع از موجودیت خود مبارزه‌ کرده‌، و یا آواره‌ شده‌اند همیشه‌ احساس نیاز به‌ سازمان دادن تشکل یا گروهی که‌ بتواند شرایط زندگی آوارگی و درد متعاقب آن را آسانتر و قابل تحملتر سازد، وجود داشته‌ است، در همین راستا تشکیل کمیته‌های جهانی صلیب سرخ در جوامع مسیحی، هلال احمر در کشورهای اسلامی، و ستاره‌ی داوود برای یهودیان که‌ هرکدام نشات گرفته‌ از آیین و باور رایج در میان مردمان طرفدار این آیینها میباشد، در طول دهها سال به‌ کمک آواره‌گان آسیب دیدگان حتی غیر خودی نیز شتافته‌اند، که‌ در این میان صلیب سرخ جهانی از دیگر سازمانهای بشردوست نقشی ارزنده‌ ایفا کرده‌است. یارسان به‌ عنوان مردمی با باوری کردی، و باستانی و اندیشه‌ای یاری دهنده‌ میبایست بیش از همه‌ در این رابطه‌ اقدام میکرد، اما بدلیل نبود سنت سازمان یابی، فقر و شرایط سیاسی مناسب تا بحال از انجام اینکار باز مانده‌ است. یاریکورد، بنظر من اگر به‌ افکار سیاسی و قشری آلوده‌ نشود، و به‌ عنوان یک تشکل خیرخواهانه‌ و بشردوستانه‌ تلاش کند میتواند به‌ یک جریان موفق و انسانی تبدیل بشود. این جریان بایستی از هرگونه‌ جبهه‌گیری سیاسی و فردی بدور باشد تا بتواند بعنوان یک جریان بشردوست یارسانی دین خود را ایفا کند. تجربه‌ نشان داده‌ است، که‌ انسانها در امور خیر وکمک انسانی و نشان دادن همدردی بیشتر میتوانند با هم توافق داشته‌ باشند تا تقسیم قدرت سیاسی. کار بشردوستان قبل از آنکه‌ کانالی برای خود مطرح سازی و شخصیت سازی باشد، محلی است برای نشان دادن انسانیت بدون هیج توقع وچشمداشتی. اصالت سازمانهای بشردوست نیز از همینجا ریشه‌ میگیرند، و کسانیکه‌ میخواهند در یاریکورد فعالیت نمایند بایستی به‌ اصل عدم تبعیض و عدم موضعگیری در سیاست متعهد باشند تا زمانیکه‌ به‌ عنوان فعال یاریکورد مشغول انجام وظیفه‌ هستند.
در تاریخ دنیای سیاسی و اجتماعی ایران و کردستان کم نیستند که‌ سازمانها و تشکلهایی که‌ فرم و شکل سازمانی خود را بارها بنا به‌ موقعیت تغییر داده‌ و آرایش ویژه‌ی شرایط را بخود گرفته‌اند. لذا فعالیتهاییاریکورد در این مقطع‌ بیشتر بروی کار و کمک به‌ آواره‌گان یارسانی در عراق و اردوگاه‌ الکرامه‌، به‌ کمک مقامات دولت فدرال کردستان متمرکز خواهد بود. از جانب دیگر یاریکورد میتواند با ایجاد تشکلهای برونمرزی یارسانیان آواره‌ در کشورهای غربی، امکان ارتباطات اجتماعی و فرهنگی را بیشتر تقویت نموده‌ و زمینه‌ای مناسب برای دفاع از حقوق پناهندگان و آوارگان یارسانی که‌ بطرق گوناگون به‌ کشورهای اروپایی میرسند، فراهم نماید. بدین وسیله‌ یاریکورد سازمان مدافع پناهندگان بر اساس خواسته‌ها و مطالبات مشروحه‌ در کنوانسیونهای بین المللی میباشد. آوارگی مردم یارسان با سروسامان دادن به‌ زندگی آواره‌گان خاتمه‌ پیدا نمیکند، یاریکورد به‌ عنوان یک NGO که‌ قبلا تشکیل چنین تشکلی توسط کاک پیوند نیز پیشنهاد شده‌ بود، میتواند در تمام امور اجتماعی جامعه‌ی یارسان، از اطلاع رسانی بهداشتی، تا سروسامان دادن به‌ زندگی کسانیکه‌ که‌ نیازمند کمک انسانی هستند و حفظ محیط زیست و غیره‌ دخالت کند. شعبه‌ی یاریکورد میتواند در میان یارسانیان در هر کجا بنا به‌ اقتضای وضعیت سازمان بیابد، و در حد توان در اموری که‌ میتواند دخالت فعال داشته‌ باشد. شکلگیری جامعه‌ی مدنی بدون وجود تشکلهای سیویل امکانپذیر نیست. و در همانحال پیشروی و تحول این تشکلها در گرو همکاری و رقابت سالم فعالین متشکل شده‌ میباشد، که‌ هدف خود را خدمت و یاری رساندن به‌ انسانهای درمانده‌ بطور جدی دنبال میکند و از ایجاد تشنج و نفاق دور میورزد. تشکلهای گوناگون یارسانی حکایت از چندگونه‌ بودن سیلقه‌ها و افکار مختلف این جامعه‌ دارد، که‌ در نهایت تشکلهای یارسانی را بایستی بسوی اتحاد و همکاری هر چه‌ بیشتر سوق بدهد. بعنوان نمونه‌ فعالینی که‌ خود در با مسائل و مقولات سیاسی درگیر میبینند و یا در این راستا توانایی دارند میتوانند به‌ جدی جنبش دمکراتیک یارسان پیوسته‌ و در صفوف این تشکل فعالیت نمایند. عضویت در جدی بخودی خود مانع از عضویت در یک تشکل مدنی یا فرهنگی نیست. بنابراین بایستی بپذیریم که‌ همه‌ی یارسانیان فعال سیاسی و یا صرفا فرهنگی و مذهبی نیستند، اما وجود تشکلات متعدد میتواند حق انتخاب آنها را در صرف انرژیشان در راستای خواستها و نیازهای جامعه‌ی یارسانی بیشتر بنماید. وقایع اخیر براستی نشانگر آن است که‌ حلقه‌ی محاصره‌ی بر علیه‌ موجودیت مردم ما هر روز تنگتر میشود و موج عظیمی به‌ هر دلیلی در حال آواره‌ شدن هستند، و پیامدهای ناگواری میتواند داشته‌ باشد که‌ غرق شدن هفت عضو جامعه‌ی ما در دریای مدیترانه‌ میتواند سرآغاز تراژدیک تحولات امروزین باشد. سالها لازم است تا بتوان درد و زخم عمیقی که‌ این واقعه‌ی ناگوار بر روح و جسم خانواده‌ی یارسان ایجاد نموده‌ التیام بخشد. اما حضور فعال اعضای این جامعه‌ در کنار یکدیگر بار دیگر ثابت نمود که‌ هنوز انگیزه‌ی همدردی انسانی ما علیرغم هر اختلافنظری بشدت و قوت خود باقی است، واین واقعه‌ی تلخ درس و تجربه‌ی گرانبهایی نیز بدنبال داشته‌ است که‌ میتواند ما را در مقابل خطرات ناشی از آوارگی افراد و اقواممان در مقابل انتخاب واقع بینانه‌تری قرار دهد.
در خاتمه‌ بایستی اضافه‌ کنم که‌ متن بالا در سال 2008 و هنگامیکه‌ در استرالیا بودم نوشته‌ شده‌ و سپس با اتفاق افتادن فاجعه‌ی جانباختن هفت یارسانی آواره‌ در دریای اژه و همدردی بسیار فعالانه‌ی یارسانیان از هر نقطه‌ای با خانواده‌ی جانباختگان متن تکمیلتر گردید. اما بایستی همینجا نیز تاکید کنم، جامعه‌ی ما چه‌ بخواهیم یا نخواهیم پولاریزه‌ شده‌ و دارای قطبندیهای سیاسی فرهنگی و دینی است، و بدینترتیب زمینه‌ برای ایجاد تشکلهای متفاوت بر اساس سلیقه‌های مشخص بوجود آمده‌ است. اگر چه‌ نیت و تلاش من برای گرفتن یک کنگره‌ی مشترک همراه‌ با دیگر یاران در این راستا به‌ ثمر ننشست اما بدین معنی نیست که‌ ما دیگر وجه‌ مشتریک با همدیگر نداریم. با برجسته‌ شدن تفاوتها ما بیشتر میتوانیم راه‌ همکاریها را هموارتر بنماییم.
من روی موضع خود همچنان اصرار دارم که‌ ما میتوانیم عضو یاریکورد و جدی و هر تشکل فرهنگی یارسانی بشویم و هیچکدام با هم دیگر تناقضی ندارند. ما بایستی از تجارب زنده‌ی دهه‌ها و سده‌های گذشته‌ جنبشهای ملی و دینی بیاموزیم که‌ نمونه‌ زنده‌ی آن ارتش آزادیبخش ایرلند و شاخه‌ی سیاسی آن شین فین بود که‌ بکمک و همکاری همدیگر بلاخره‌ طرف پروتستان و دولت بریتانیا را مجبور ساختند که‌ پای میز مذاکر بنشیند و به‌ تقسیم قدرت تن در دهد. من به‌ خشنونت باور ندارم اما میتوانیم از ظرفیتهای موجود برای سازمانیابی مردم یارسان چه‌ بصورت قانونی و مخفی در اروپا و کردستان زمینه‌ را فراهم کنیم. بگذارید تاریخ قضاوت کند که‌ کار چه‌ کسی بهتر بود و چه‌ تاثیری بر زندگی و شرایط سیاسی اجتماعی ما را در پی داشت. داشتن تشکلهای مدنی در میان جامعه‌ی یارسان در داخل از هر نیازی ضروریتر است و بایستی این تشکل با جدال سیاسی و کیش شخصیت آلوده‌ نشوند تا بتوانند برای ایجاد جامعه‌ی مدنی همراه‌ با دیگر بخشهای کردستان و ایران تلاش کنند. بعنوان نمونه‌ یاریکورد بعنوان یک تشکل مدنی در ایران نیز شعبه‌ داشته‌ باشد و یا اساسا بعنوان بخش خارج کشوری آن فعالیت نماید. یاریکورد میتواند از سازمانهای بین المللی چون صلیب بخواهد که‌ از مناطق یارسانی دیدن کند، کلینک های بهداشتی در منطقه‌ ایجاد کند، و با دوری از سیاست و شعار سیاسی بر رشد و تکوین جامعه‌ی مدنی اثر بگذارد. افراد سیاسی نیز میتوانند بشیوه‌ی خود اثرگذار باشند، که‌ راههای آن را میشناسیم.
در هر حال من توان و تلاش خودم را به‌ شرطی در چهارچوب دو تشکل موجود یارسانی یعنی جدی و یاریکورد ادامه‌ خواهم داد که‌ یارسانیان قلم بدست و صاحب نفوذ بجای پریدن به‌ هم و متهم کردن همدیگر یا سکوت کنند یا اینکه‌ در حد احترام آمیزی به‌ نقد همدیگر بپردازند، نقدی که‌ در جهت سازندگی باشد نه‌ برای خودنمایی و تخریب.
به‌ امید موفقیت برای همه‌.
نوید ژوئن 2009

جمهوری خداپرست اسلامی و یارسانیان شیطان پرست

جمهوری خداپرست اسلامی و یارسانیان شیطان پرست

هر روز که از عمر نکبتبار این نظام ضد بشری میگذرد بیشتر افکار، رفتار و کردار ارتجاعی و ضد انسانی حامیان و مدافعان آن نیز عیانتر میشود. از بدو تحمیل اسلام عربی به فلات ایران، همزیستی مسالمتآمیز انسانها نیز بر هم زدە شد و شاخص شهروندی نیز بر اساس اعتقاد و عدم اعتقادات به دین و آیین قدرتمداران سنجیدە میشود. حاصل میراث تفکر بیمارگونه ی شیعی بعدها در قاموس عمرکشان و سپس کشتار دگر اندیشان و پیروان دیگر ادیان و نفی تمامی آداب و سننی که مردمان بومی را بنوعی با همدیگر پیوند میدادە و میدهد، متبلور گردیدە است.
در این ایام نیز که نظام جمهوری اسلامی چنگ و دندان در جسم و روح مجروح ملیتها و اقلیتهای دینی ساکن ایران فرو کردە است، ورقپارەی جمهوری اسلامی که بیانگر گفتار و افکار صاحبان قدرت است با قلمداد کردن مردم یارسان بعنوان پیروان شیطان در صدد گسترش جنگ ایدئولوژیکی است که قبلا با بمباران و کشتار آزمودە است و زخمی به عمق و طول عمر اسلام سیاسی بر روح این جامعه ی فلکزدە ایجاد کردەاست. خرافاتی که به اسم خدا و تضادش با شیطان قرار است به تضاد انسانها مبدل شود تا مجموعه ای گوساله پرست را بجان مردمی بیاندازد که خود جزء صلح دوستترین و پایدارترین یاوران فرهنگ و آیین بومی این سرزمین اند.
آنچه از اسلام سیاسی دیدەایم و کشیدەایم شاید کافی باشد که به چنین خداپرستان آدمکشی اعلام کرد اگر کشتار انسانها بخاطر تفکرشان اسلام و خداپرستی است، و صلح و همزیستی مسالمتآمیز عین شیطان پرستی است بگذار ما این افتخار نصیبمان بشود و پیرو کسی باشیم که فرمان خدای قاهر و قهار را بجای نیاوردە و به کشتار دیگران تنها بجرم همرنگ نبودن امت گردن ننهادە است.
اما اگر ما نیز بعنوان مردمی صلح دوست و انسانگرا خودمان را اسیر خرافات و اندیشه های بیمارگونه دسته بندی آدمها بر اساس اعتقاداتشان نکنیم بایستی باز هم تکرار کنیم که انسان از هر دین و آیینی بالاتر است وحرمت والای انسان بر هر کس و دولتی واجب است، چنانکه در اعلامیه ی جهانی حقوق بشر آمدە است. ما خود را مدافع و پیرو این منشور میدانیم و اجازە نخواهیم داد انسانیت همنوعانمان فدای خرافاتی از جنس چرندیات ذکر شدە در روزنامه ی جمهوری اسلامی گردد.

نوید ١١.٠٧.٢٠١٠

mandag 24. mai 2010

پایان یک دورە تلاش مشترک یارسانی

پایان یک دوره تلاش مشترک‌

هر چیزی آغاز و پایانی دارد،هر پدیده‌ و پروسه‌ای چه‌ درطبیعت چه‌ درجامعه‌ با آغاز خود سبب تحرکاتی درعرصه‌های گوناگون زندگی میشود، و سپس بتدریج بوسیله‌ آلترناتیوهای تازه‌تر وچه‌ بسا کهنه‌تری جایگزین میشوند. پایان دوره‌ی تلاش برای سازماندادن یک تشکل یارسانی نیز فرارسیده‌ است. پایان این دوره‌ قبل از آنکه‌ فعالین را به‌ جان هم بیاندازد، و طرفین به‌ متهم کردن همدیگر بپردازند، بایستی بانگاهی ژرفتر به‌ عوامل و فاکتورهایی که‌ سدراه‌ و مانع ادامه‌ی حرکت شدبنگرند. در قدمهای اولیه‌ی برملا شدن تفکر ایجاد تشکل یارسانی، همه‌ شاهد عکس العملهای سراسیمه‌ی خودی وبیگانه‌ بودیم. خیلی از خودیها تابدانجا پیش رفتند که‌ مخالفت خود رابا لحن تهدیدآمیزی بیان دارند، و برخی نیزبا‌ متهم کردن فعالین حرکت به‌ آدمهای سودجو و مقامطلب هر چه‌ درچنته‌ داشتند بیرون ریختند، و ادبیات نوپای یارسانی رامسموم نمودند. اما خوشبختانه‌ سرانجام منطق و خردورزی جای جدال و لفاظیهای بیهوده‌ راگرفت، و یک توافق نسبتا عمومی برای ایجاد ظرف یارسانی بوجود آمد.

اهمیت کاری که‌ قرار بود انجام بگیرد،برای همه‌ کمابیش روشن وبه‌ امری برگشت ناپذیرتبدیل شده‌ بود، و روز به‌ روز به‌ تعداد طرفداران این تفکر افزوده‌ میشد، و حتی واکنش غیرخودیها نیز به‌ روال منطقی بازگشت. ازآنجا که‌ یک اجماع عمومی برای سازمانیابی وجود داشت، امرسازمانداند کنگره‌ و تهیه‌ی برنامه‌ و اساسنامه‌ به‌ موضوعات کاری برای فعالین مبدل شد. امادر این رابطه‌ برداشتهای متفاوتی پدید آمد، که‌ برای خیلیها غیر منتظره‌ بود. برای توضیح این وضعیت مجبور میشوم کمی به‌ عقب برگردم تا بهتر بتوانم روی مشکلات انگشت بگذارم، و روند کار را آنطور که‌ من درک کرده‌ام توضیح دهم.

بعد از علنی و همه‌گیر شدن بحث ایجاد تشکل یارسانی در استهکلم در فرصتی کوتاه‌ و بدون آمادگی قبلی و بدون توجه‌ کردن به‌ صداهای مخالف تصمیم گرفته‌ شدکه‌ کنگره‌ در اسلو و در ماه‌ ژانویه‌ برگزار شود. همین تصمیم سریع و بیصبرانه‌ سبب شد که‌ تعدادی خود را نادیده‌ و ناشنیده‌ شده‌ بیانگارند، و بدین صورت واکنشهای متفاوتی نیز از خود نشان دادند. از دیگر اشکالات کار، تاثیر منفی کمیت افراد حاضر در استهکلم بود، که‌ این فرضیه‌ را بوجود آورده‌ بود، که‌ حاضرین بتوانند نماینده‌ی اکثریت یارسانیان دراسکاندیناوی باشند. انتخاب یک مراسم خصوصی نذری برای اعلام ودر عین حال تصمیمگیری در مورد یک تشکل سیاسی شاید کار درستی نبود، و همین کار انتقادات و شکایتهایی نسبت به‌ صاحب نذری را هم موجب شد. خیلیها عدم حضور و یا دعوتشان در مراسم را بهانه‌ قرار دادند و به‌ مخالفت با حرکت پرداختند.

در فرصت کوتاهی که‌ بحثها ادامه‌ یافتند، قبل از آنکه‌ به‌ شکل و اهداف حرکت یارسانی پرداخته‌ شود، مسئله‌ی برگزاری کنگره‌ پیش کشیده‌ شد، و محل برگزاری کنگره‌ نیز با ناپختگی و سراسیمه‌گی براساس یک قرعه‌کشی مشخص گردید.

بعداز بازگشت ازاستهکلم، مسئله‌ی تشکل یارسانی با انجمن فرهنگی یارسان در نروژ در میان گذاشته‌ شد، و اکثریت اعضای انجمن با اعلام پشتیبانیااز حرکت، با ایجاد یک کمیته‌ به‌ اسم کمیته‌ی برگزاری کنگره‌ قدم اولیه‌ را برداشتند، اما در همان جلسه‌ نیز تصمیم گرفته‌ شد، که‌ انجمن فرهنگی-مذهنی یارسان در نروژ نیز برای شرکت در کمیته‌ی برگزاری کنگره‌ دعوت بعمل آورده‌ شود. برای طرح چنین دعوتی من و دو نفر دیگر از اعضای انجمن پس از گذاشتن قرار ملاقات با کمیته‌ی رهبری انجمن فرهنگی-مذهبی یارسان بدیدار آنها رفتیم، ودر جوی کاملآ دوستانه‌، به‌ تفصیل گزارش چگونگی پیشرفت پروسه‌ را دادیم، و از آنها درخواست کردیم تا ظرف یک هفته‌ مارا درجریان تصمیم خود، مبنی برشرکت و یاعدم شرکت درکمیته‌ی برگزاری کنگره‌ بگذارند. بعد ازیک هفته‌ صبر وانتظار اعلامیه‌ی کذایی اکثریت یارسانیان در نروژ در سایت یارسان منتشر شد. در این اعلامیه‌ کل پروسه‌ مشکوک قلمداد شد، و بااستفاده‌ از عبارات ناهنجاری کل حرکت به‌ یک توطئه‌ی شوم تشبیه‌ شد، که‌ از اتحاد باندهای سیاه‌ و سرخ و غیره‌.... تشکیل شده‌، ومردم یارسان رابه‌ سوی سرنوشت شومی میبرند.

متعاقبا نیزکاک ا.سلیمی بوسیله‌ی یک تکست خبری بوسیله‌ موبایل تلفون ازعدم شرکت خود خبر دادند، وحتی برای پروسه‌ی تشکل آرزوی موفقیت کردند. کمیته‌ی برگزاری اولین اطلاعیه‌ی خود را در سایت یارسان منتشر نمود، ودر انتظار انتشار اطلاعیه‌ی دوم بودیم که‌ از طریق ب.احمدی اطلاع پیداکردم، که‌ گویا گروه‌ 28 در یوتوبوری سوئد جلسه‌ای ترتیب داده‌اند ‌، تادر رفع اختلافات میان انجمن های یارسانی در نروژ تلاش کنند. خود احمدی نیز بعد از رایزنیهای زیادی با ا. سلیمی توانسته‌ بود تا اندازه‌ای از شدت اختلافات بکاهد. برای شرکت در جلسه‌ی یوتوبوری همراه‌ 3 نفر دیگر از اعضای کمیته‌ خودمانرا آماده‌ کردیم، وباا پیدا کردن محل جلسه‌، همه‌ی طرفهای درگیر در جوی نسبتا دوستانه‌ همدیگر را ملاقات کردیم. بعد از معرفی شرکت کنندگان، و برملا شدن درجه‌ و مدارک و تحصیلات حاضرین بحث، معرفی گروه‌ 28 چند ساعتی از وقت جلسه‌ را بخود اختصاص داد که‌ اساسآ ضروری نبود، وپا درمیانی تعدادی از اعضای گروه‌ 28 بلاخره‌ بحث ما شروع شد.

بعد از مقداری به‌ نعل و به‌ میخ زدن، و پرسش باران شدن من، یک رای گیری صورت گرفت، که‌ اکثریت حاضرین رای به‌ ایجاد تشکل سیاسی دادند، و کاک ا. سلیمی نیز به‌ موافقان ایجاد تشکل پیویست.در این میان پیشنهاد ایجاد یک کمیته‌ برای تدوین برنامه‌ و اساسنامه‌ و رهبری حرکت تدارک تشکل بمیان کشیده شد. برای ایجاد چنین کمیته‌ای قرار براین شد که‌ از دیگر یارسانیان مقیم کشورهای بغیر از سوئد و نروژ نیز خواسته‌ شود تابا شرکت دراین کمیته‌ به‌ آن مشروعیت بیشتری ببخشند. برای انجام این کار مدت 2 هفته‌ مشخص گردید.در ضمن قرار شد، که‌ کمیته‌ی برگزاری کار و امور برگزاری کنگره‌ رابعهده‌ گیرد وامور فنی، تکنیکی، اسکان و گرفتن سالن کنگره‌ و غیره‌ را فراهم نماید. باتشکیل کمیته‌ی هماهنگی کشمکش دو کمیته‌ بر سر اختیارات شروع شد. در این میان تلاش بسیار به‌ عمل آمد تابه‌ کسانیکه‌ مسئله‌ی اختیارات را به‌ یک مسئله‌ی جدی تبدیل کرده‌ بودند، فهمانده‌ شود که‌ هر دو کمیته‌ با گشایش کنگره‌ منحل خواهند شد، و اختیارات بیشتر برای هر کدام امر مهمی نیست. ولی افرادی ازهردو کمیته‌ پادر یک کفش کرده‌ بودندتا نظرات خودرا بکرسی بنشانند.

دریک جلسه‌ی کمیته‌ی برگزاری ماه‌ آوریل به‌عنوان ماه‌ مناسب کنگره‌ پیشنهاد شد، و قرار شد که‌ کمیته‌ی هماهنگی نیز نظرات خودرا دراین رابطه‌ اعلام کند. کمیته‌ی هماهنگی نیز بعداز بررسی وضعیت و سقف زمانی برای تهیه‌ی برنامه‌، و احیانا گرفتن چندین سمینار پالتالکی وحضوری برای توضیح هر چه‌ بیشتر ضرورت تشکل یارسانی، تاریخ پیشنهاد شده‌ی کمیته‌ی برگزاری را مناسب تشخیص داد، وآنرا تصویب نمود، و سپس طی یک ایمیل به‌ کمیته‌ی برگزاری اطلاع داد که‌ تاریخ پیشنهاد شده‌ مناسب و مورد تصویب کمیته‌ی هماهنگی قرار گرفته‌ است. همین کلمه‌ی ساده‌ تصویب جنجالی بپا کرد، و مسئله‌ی جنگ میراث و اختیارات دوباره‌ بالا گرفت. استدلال اینکه‌ اکثریت مردم تاریخ مزبور را قبول ندارند، به‌ یک استدلال جدی تبدیل شد، بدون آنکه‌از چگونگی تماس با اکثریت و یا مکانیسمی که‌ نشان دهد که‌ اکثریت مردم با پیشنهاد تاریخ مذکور مخالف باشند، توضیح روشنی ارائه‌ بشود.

در این اثنا نیز یک سمینار در شهر شوپینگ سوئد برگزار گردیدو چند نفراز اعضای کمیته‌ی برگزاری و از دیگر شهرها در سمینار شرکت کرده‌ بودند، و دوباره‌ مسئله‌ی تاریخ کنگره‌ رابه‌ رای گذاشته‌ و برسر تاریخ ماه‌ مارس برای کنگره‌ توافق کرده‌ بودند.از آنجا که‌ کمیته‌ی هماهنگی ‌ ترکیبی فراگیرتر از کمیته‌ی برگزاری داشت، و حتی بامشورت کمیته‌ی برگزاری سازمانیافته‌ بود، بنابراین مشروعیت این را داشت که‌ در مورد تعویض تاریخی که‌ تصویب کرده‌ تصمیم بگیرد، یا حداقل مورد مشورت قرار بگیرد، ولی چنین کاری صورت نگرفته‌ بود، مسئله‌ی کار سازمانی و تشکیلاتی منظم عملآ درهمان قدمهای اولیه‌ نادیده‌ گرفته‌ شده‌ بود. من نیزهمچون دیگر اعضای کمیته‌ی هماهنگی برای بازگرداندن روند کار تشکیلاتی و سازمان یافته‌ دست به‌ تلاش زیادی زدم، و باپا درمیانی یکی از رهبران مذهبی بلاخره‌ به‌ یک راه‌ حل رسیدیم مبنی براینکه‌ کمیته‌ی هماهنگی تجدید سازمان بشود و باورود اعضای جدید و بیشتری ازمشروعیت و حق تصمیمگیری بیشتری برخوردار بشود. برای اینکار سقف زمانی 14 ژانویه‌ درنظر گرفته‌ شد، و قرار بر این شدکه‌ اگرکمیته‌ی هماهنگی تااول فوریه‌ نتواند امور مربوط به‌ تشکل یارسانی و کنگره‌ راسازمان بدهد خود را منحل اعلام نماید، و هر کس و یا گروهی که‌ دوست دارند باهم کار بکنند به‌ امور مربوط به‌ خودشان بپردازند.

کمیته‌ی هماهنگی تجدید سازمانیافته‌ دراولین جلسه‌ی خود باشرکت تعدادی ازاعضا مجددا تاریخ ماه‌ مارس را برای برگزاری کنگره‌ مورد تصویب قرار میدهند، من با خواندن این خبر هنگامی که در استرالیا بودم خوشحال شدم و فکر کردم معجزه‌ای روی داده‌ باشد، اما مجددا اختلافاتی بر سر همان تاریخ تصویب شده‌ بروز میکند، که‌ این بار کمی جنبه‌ی شخصی و جناحبندی داشت. بعدها پیشنهاد شد، که‌ بدون در نظر گرفتن سقف زمانی اعضای کمیته‌ی هماهنگی برای تدوین برنامه‌ و اساسنامه‌ و دسته‌ بندی پیشنهاداتی که‌ دراین مورد به‌ دست کمیته‌ میرسد، درموعد دو روزه‌ آخر هفته‌ یعنی 24 و 25 فوریه‌ دراسلو یااستهکلم بطور حضوری اقدام کنند. درصورتی که‌ قادر بودند بر سریک متن پیشنهادی یک یا چند برنامه‌ برای طرح در کنگره‌ موفق نشوند، سقف زمان تعیین شده‌ ماه‌ مارس را کمی تغییر دهند. اما با اصرار یک از اعضای کمیته‌ی هماهنگی مبنی بر انتشار اطلاعیه‌ای و اعلام روز 10 و 11 مارس به‌عنوان روزهای برگزاری کنگره‌ بحثها دوباره‌ به‌ نقطه‌ی آغاز خود برگشتند.در خلال بحثها نیز بخشی از اعضا کمیته‌ اعلام کردند درصورت رسیدن به‌ توافق برسر برنامه‌ پیشنهادی درنشست حضوری، کنگره‌ درهمین دو روز یعنی 10 و 11 بایستی برگزارشود، در غیر اینصورت آنها بایک متن پیشنهادی بدون توجه‌ به‌ حضور یا عدم حضور دیگران کنگره‌ را برگزار میکنند، چون مردم منتظر هستند، و از این بیشتر لازم نمیبینند که‌ صبر کنند.بدین صورت برگزاری جلسه‌ی تهیه‌ی برنامه‌ و اساسنامه‌ عملآ بیمعنی بود و تنها روند اختلافات را چند روزی به‌ عقب میانداخت. بنابراین منهم پیشنهاد کردم که‌ براساس قرار قبلی واز آنجا که‌ دیگر پروسه امکان حرکت روبه‌ جلو را ندارد، کمیته‌ی هماهنگی منحل شود، و هر کس بدنبال کار خود برود، بدون آنکه‌ طرف دیگر مانع یامشکلی برایش ایجاد کند. بعداز بحثهای زیادی پیشنهاد من مبنی برانحلال کمیته‌ به‌ رایگیری گذاشته‌ شدو بااکثریت آراء بتصویب رسید. اما همزمان قرار براینشد که‌ برای اجتناب ازتخریب شخصیت همدیگر و ندادن فرصت سوءاستفاده‌ به‌ کسانیکه‌ بخواهند ازروابط تیره‌ی مابنفع خود بهره‌برداری کنند، ازدادن هر نوع اطلاعیه‌ یامقصر دانستن همدیگر خودداری کنیم و خود راآرام از سر راه‌ پروسه‌ کنار بکشیم.

دوشنبه‌ شب 12.02.2007 شبی بسیار ناخوشایند و سردرد آور بود. طی بحثهای مفصل و بدون نتیجه‌ اعضای کمیته‌ی هماهنگی مجبور به‌ انتخاب راهی شدند که‌ ناخواسته‌ بایستی بدان قدم بنهند. برای هیچ کدام ازطرفین روز جالب و لحظه‌ای دوست داشتنی نبود، اما راه‌ حل دیگری نیز وجود نداشت. چون همه‌ی راهها و پیشنهادهایی که‌ تا آن لحظه‌ به‌ذهن رسیده‌ بودند تجربه‌ و یا مطرح شده‌ بودند، اما راه‌ بجایی نبردند. من در روز 04.01.2007 در مطلبی تحت عنوان "برای اجتناب از تنش چه ‌ آلترناتیوهایی در دسترس داریم" به‌ وجود اختلافات فکری اشاره‌ کرده‌ بودم، و گرایشهای درونی حرکت یارسانی را توضیح داده‌ بودم. انحلال کمیته‌ی هماهنگی دقیقآ حقانیت نظرات مرا در عمل به‌ اثبات رسانید. درجامعه‌ای همچون جامعه‌ی یارسان که‌ در اقیانوسی ازاختلافات فکری و شخصی و حتی تربیتی سرگردان است، ایجاد یک تشکل آنهم با چنین گستردگی شاید تنها یک خواب و خیال باشد. تنها یک سری محفل و تشکلهای خانوادگی و قبیله‌ای شاید تنها حاصل یک حرکت فکری در این دوره‌ باشد.

آنچه ‌ که‌ در این مدت انجام شد، کار بسیار باارزشی بوده‌، ودر تاریخ و فرهنگ مردم یارسان با تمام کمی و کاستیهایش باقی خواهد ماند، و چه‌ بسا اگر دیگران بخواهنداز این تجارب استفاده‌ کنند، شانس برداشتن قدمهای بزرگتری را داشته‌ باشند. اما در همان حال انحلال کمیته‌ی هماهنگی کاری درست و در واقع لازم بود، چون ما با جمع و ترکیبی که‌ داشتیم عملا توان و آرزوهای همدیگر را به‌ گروگان گرفته‌ بودیم، و با بحثهای غیر ضروری و گاها بدون بنیاد علمی افق روشنی نیز برای ما قابل تصور نبود. دامنه‌ی اختلافات فکری بعد از آنکه‌ امکان ادامه‌ در یک مسیر عقلانی را از دست میداد، داشت از کنترل خارج میشد، و به‌ روابط اجتماعی ما نیز لطمه‌ میزد. خیلی از ما فراموش کرده‌ بودند که‌ کار جمعی ما تنها یک عمل داوطلبانه‌ است، و کسی را جبرا به‌ این کار وانداشته‌اند، و حتی تعهدی هم برای ادامه‌ کار به‌ همدیگر نداده‌ایم.

از طرف دیگر درخلال اینمدت ما با افکار و روشهای همدیگر در نحوه‌ی برخورد، پایبندی و پراتیک دمکراسی نسبت به‌همدیگر آشنایی پیداکردیم، و قبل از آنکه‌ یک تعریف نیمه‌ و ناتمام از جامعه‌ بدست بدهیم، عملآ زمینه‌ را برای رشد و تکامل هر چه‌ بیشتر آن تعاریف فراهم نمودیم. جامعه‌ی مانیازمند یک تعریف علمی چه‌ از نظر جامعه‌شناسانه‌ و چه‌ از نظر تاریخی و فرهنگی است، که‌ درتوان هیچکدام از ما نبوده‌ و نیست.و اگر احیانا به‌ اینکار نیز اقدام میکردیم، به‌ سهولت میتوانست تصویر غلطی از آنچه‌ که‌ هستیم به‌ مردم و محیط پیرامونمان بدهیم، که‌ بعدها زدودن آن کار آسانی نبود. طبیعی است که‌ کسانی که‌ با نظرات همدیگر آشنایی پیدا کرده‌ و کمابیش با همدیگر احساس همسویی میکنند، میتوانند از کانالی دیگر نیروی خود را صرف خدمت به‌ جامعه‌ی خود بنمایند.

بنابراین با انحلال کمیته‌ی هماهنگی، حرکت فکری یارسان دیگر آبستن یک نوزاد چند دست و پا نیست، واگر تشکل یا تشکلهایی نیز در ادامه‌ی همین حرکت شکل بگیرند، مقداری منسجمتر، یکدستتر ودر عین حال کم دردسرتر خواهند بود. و دیگر نه‌ میتواند شبحی ترسناک برای اطرافیان باشد، و نه‌ برداشتن گامهای بلند پروازانه‌ به‌ کله‌ی سردمداران آن تشکلها خطور خواهد نمود. اینجور تشکلها در همان حال نیز ضروری و گامی بجلو و بنفع سازمانیابی مردم یارسان در برهه‌ها و دوره‌های دیگرند. من از صمیم قلب برای همه‌ آرزوی موفقیت دارم. و متاسفم که‌ مجبور شدم در حالت کنونی خودم را از پروسه‌ کنار بکشم. ‌

در خاتمه‌ بایستی خاطرنشان کنم که‌ تمامی کسانیکه‌ درامر ایجاد تشکل یارسانی دخیل بوده‌اند، انسانهای شایسته‌ و جدی جامعه‌ی یارسان هستند، که‌ برای دفاع ازحقوق مردم یارسان تاآنجاییکه‌ درست تشخیص داده‌ ویا در توان داشته‌اند بدون هیچ چشمداشتی تلاش کرده‌ واز کار، زندگی و وقت خود سرمایه‌ گذاشته‌اند. بنظرم بایستی زحمات و تلاش این عزیزان را ارج نهاد، صرف نظر از نتیجه‌ی حرکت آنها را مدافعین راستین مردم یارسان دانست. من شخصآ شاهد بوده‌ام که‌ به‌ چه‌ صورت این فعالین حتی در مقابل صمیمیترین دوستان و یا عزیزان خود برای به‌ کرسی نشاندن نظرات خود کوتاه‌ نیامده‌اند، و بدین صورت صادقانه‌ تلاش کردند تا مردم یارسان ‌ صاحب تشکلی بشود، که‌ توان دفاع از حقوق آنها را داشته‌ باشد.

با این امید که‌ بزودی دوره‌ی بازسازی روابطی که‌ در نتیجه‌ی اختلافات فکری و سلیقه‌ای لطمه‌ای دیده‌ است، آغاز شود، و همه‌ دوباره‌ به‌ عنوان دوستانی هوشیارتر به‌ آغوش همدیگر بازگردند. من در اینجا از همه‌ی کاسانیکه‌ از من دلخور و یانگران شده‌اند، از صمیم قلب معذرت میخواهم، و همچنین اعلام میکنم که هدفی جز خدمت به‌ مردم یارسان نداشته‌ام، اگر ما در مقاطعه‌ی در مقابل هم قرار گرفته‌ایم قبل از هرچیز نشانه‌ی افتخار و دلسوزی ماست.من نسبت به‌ هیچکس نه‌ دلخور و نه‌ نگرانم . بیاید همدیگر را ببخشیم. بقول خیام"

اندر پس این پرده‌ گفتوگوی من توست چو پرده‌ بر افتد نه‌ تو مانی و نه‌ من.

نوید 16.02.2007 نروژ