fredag 30. september 2011

که‌ڵه‌شێرکه‌ به‌و ئی زکه‌ کۆڕ بوت

که‌ڵه‌شێرکه‌ به‌و ئی زکه‌ کۆڕ بوت

بازه‌ وه‌ختێک بنیاێه‌م چوته‌ ناو فکر ئه‌وه‌ که‌ یه‌ که‌ڵشێر به‌سه‌ زوان چ جوری توانێت ئی هه‌مکه‌ ده‌رخواست و ته‌وه‌قوع مه‌ردم خومانه‌ بارێته‌ جێ. ئه‌ڕا یه‌ له‌حزه‌ له‌ بێکارێ ئه‌فکار شه‌ڕ برده‌موه‌ دیوا ئه‌ڕا چه‌ند ساڵ له‌ یه‌ وه‌ر، وختێک منیچ مه‌جوبر بوێم وه‌ هه‌ دۆک ده‌س بتوانم یه‌ نواڵه‌ به‌سنم و له‌شون ماچ کردنێ شروع بکه‌مه‌ خواردن. له‌ شوون چه‌ن ده‌قه‌ێک فه‌قه‌ت ئارد سفێد تیریکه‌ شایه‌ت له‌ قه‌ێ لۆیتم و ده‌ور ده‌مم ماوت. وه‌ هه‌ر سوره‌ت لاێ من هویچ خواردنێک له‌ بان زه‌وی له‌ شورواێ نه‌زر و نواڵه‌ خوشتر نیه‌ چوین من شه‌خسه‌ن له‌ ئنجراێ ئتیوپیا تا که‌ڵه‌ماری ئیتالیا مه‌زه‌ کردمه‌س ئه‌ما هویچ کامێان مه‌زه‌ێ نواڵه‌ی خومان نه‌ێاشتنه‌س. له‌ یانه‌ بگوزه‌ریم وه‌ختێک خه‌سویران چه‌وێان که‌فته‌ ڕه‌نگ وه‌وی، چه‌ زه‌رد هه‌ڵ گه‌ڕیاگه‌س، و قه‌ێپ و قۆرپێه‌، زانستن خانم له‌ی شه‌وگه‌له‌ قومانگسه‌ێ و ئیسه‌ خه‌ریکه‌ بۆته‌ داڵک مناڵ خه‌سویران.
خه‌سوی که‌ تا دوێه‌که‌ دو چه‌و نه‌ێاشت عه‌روس خانم بوێنێت، و هه‌مویشه‌ توپ و ته‌شه‌ر دا له‌ وه‌وی، ئیمڕو وه‌ جورێک ئحساس کرد یه‌ چشت عه‌جیبێک جۆر ڕه‌سن خه‌سوێ و عه‌روس به‌ستگه‌ مل یه‌کوه‌. جه‌ریانێک له‌ خوین و غه‌ریزه‌، پاڵ نانه‌ خه‌سویوه‌ تا ده‌نگ نه‌وه‌ێ داهاتوو خۆێ وه‌ گوش بژنه‌فێت و له‌ ڕه‌نگ زه‌رد هه‌ڵ گه‌ڕیاگ وه‌وی بزانێت وه‌ی زوێ توانێت له‌ پال دیواره‌کان موژده‌ێ ئاوس بوین وه‌وی وه‌ گوش ماڵ هاوسا بڕه‌سنێت، تا هه‌م غۆرور خوێ نیشان بێه‌ێت و هه‌م له‌ قورسی بار وه‌ داێه‌ بوین له‌ سه‌ر شان خوێ که‌م بکه‌ێتوه‌.
له‌ی فکر و خه‌ێاڵه‌ بوێ که‌ که‌فته‌ فکرێ ئیسه‌ عه‌روس خانم خه‌ریکه‌ بوته‌ داڵک، چه‌نێ خاستره‌ که‌ ئه‌وه‌ڵ مناڵ کوڕ بۆت چوین هه‌م توانێت له‌ ئایه‌نده‌ ئه‌گه‌ر خویشکێ بۆت، ئه‌و کوڕه‌ بۆته‌ پاسه‌وان نامۆس خویشکه‌که‌ێ و له‌ شونیچی وجاخ خانواده‌ ڕوشن بۆدت. ئه‌ڕا ئیه‌ بتوانێت وه‌ مۆراد خوێ بڕه‌سێت سه‌رێ له‌ کوناونجه‌ێ وتاقکه‌ برده‌ ده‌ر، و چوێ که‌فته‌ که‌له‌شێره مل قرمزه‌که‌، که‌ خه‌ریک بوی له‌ بان لاس کوڵان وه‌ر ماڵ دانه‌چنی کرد. خه‌سوێ خانم یه‌ ته‌ز هاته‌ ناوشانێا و یه‌ک له‌حزه‌ چیه‌ ناو خوێا، و که‌مێک خاترات گۆزه‌شته‌ تاوتۆی کرد، که‌ بزانێت که‌ڵشێر مل قرمز ئه‌ڕا هویچ مه‌ناسبه‌تێک نه‌ کریاگه‌ نه‌زر؟
چوین له‌ لاێ خومان ڕه‌سمه‌ که‌ که‌ڵشێر له‌ کاوڕ و گیسک هه‌رزانتره‌، له‌ شونیچێ ئه‌رزش مه‌عنه‌وی له‌ قه‌ن و نۆقڵ و شوکلات توانێت زیاتر بۆت، وه‌ چه‌ ده‌لیلک ئه‌ڕا که‌ڵه‌شێر ئی ئه‌رزش نسبیه‌ دێرێت نازانم. ئه‌ما چه‌ندین ده‌لیل توانێت ئه‌ڕا ته‌و‌جیح ئی مه‌سئه‌ڵه‌ وجود داشتووت، یه‌کی له‌وانه‌ ئه‌رزش ئقتسادی که‌ڵه‌شێره‌، و دووم ئه‌وه‌سه‌ که‌ ئه‌ڕا ته‌ولید که‌ڵه‌شێر ئنرژی وه‌ وه‌خت فره‌ێک لازم نیه‌، وه‌ختێک مامر كڕ به‌که‌فێت حازره‌ شه‌و و ڕوژ له‌ بان خاکانێ، ئیس هین خوێ یا ماڵ هاوسا فه‌رق ناکه‌ێت، دانیشت. خاون ماڵ ئه‌گه‌ر فره‌ به‌خشه‌نده‌ بۆت توانێت دان و ئاو له‌ ده‌ر کولانه‌ێ مامر کڕ دابنه‌ێت، ئه‌گه‌ریچ نه‌کێت مامر هویچ وه‌خت گله‌یی ناکه‌ێت، ئه‌ڕا واێ باڵ دان و ره‌فع حاجه‌ت چه‌ند ده‌قه‌ێک له‌ روژ بان خاکان چوڵ که‌ێت و هه‌مزمان دانه‌ چنێ خویچێ ئه‌نجام ده‌ێت. ئه‌ما وه‌ختێک خاکان جۆیق دریان و جۆیلک که‌فته‌ شون داڵک، ئاێه‌م توانێت بزانێت مامر فه‌قیر چه‌نێ وه‌زن که‌م کردگه‌س. له‌ حاڵێکدا وه‌ختێک ژن ئاوس بۆت وزنێ فره‌ بۆت، ئیتر نه‌ک و بۆڵه‌که‌یچی بمینێت وه‌و بانوه‌. به‌ڵێ خه‌سوێ خانم له‌ شون به‌رئاورد کردن دروس که‌فته‌ فکرێ که‌ که‌ڵه‌شێر مل قرمز هه‌رماێ ئه‌ڕا هویچ کارێک نه‌کریاگه‌سه‌ نه‌زر، وه‌ مانه‌وه‌ێ ئه‌ویچ وه‌ی خاتره‌ بۆیگه‌س که‌ مامر و واڕکه‌کان خودکه‌فا بۆن و شوێ خانوادگی خوێان داشتون نه‌ بێگانه‌.
په‌س ویجۆره‌ خه‌سوی خانم بڕیار دا ئه‌ڕا ته‌بدیل زگ ئه‌روس خانم وه‌ یه‌ کؤر ده‌مچه‌و پاک، که‌ڵه‌شێر قرمز بکه‌ێته‌ نه‌زر ئیمامێک که‌ مه‌سئول کاروبار زاد وه‌ڵه‌د و ئیجور کارگه‌له‌سه‌. ئیسه‌ ئی ئیمامه‌ کیه‌ من نازانم وه‌لێ فره‌ وه‌خت دیگمه‌ و ژنه‌فتگمه‌ که‌ که‌ڵه‌شێر، یا نۆقڵ و میوه‌ کریاگه‌س نه‌زر ئه‌ڕا ئه‌وه‌ بزنێک گورگ نه‌خوێته‌ێ، یا ئتفاقێک خراو ئه‌ڕا که‌سو کار که‌ چینه‌سه‌ دزی نه‌که‌فێت. ئه‌ما ئیه‌ که‌ که‌ڵه‌شێر مل قرمز بتوانێت زگ وه‌وی بکه‌ێته‌ کوڕ، نازانم، چوێن به‌ر ئه‌ساس ئتڵاعات ئیمڕوزی 23 کروموزوم له‌ داڵك و 23 کروموزوم له‌ باوک بایه‌س له‌ ڕه‌حم وه‌ل یه‌کا جوش بخون تا مناڵ دروست بۆت، ئه‌وه‌که‌ مناڵه‌ک کۆڕه‌ بۆت یا دویه‌ت به‌سته‌گی دێرێت کام کروموزم X و یا Y فره‌تر زوردار بۆت تا بتوانێت کوڕ بۆت یا دویه‌ت. تا ئه‌وره‌ له‌ فکرم بۆت ئه‌گه‌ر X زوردار بۆت و بڕێار بێه‌ێه‌ت مناڵه‌که‌ کوڕه‌ وه‌ ئه‌گه‌ر Y قه‌ویتر بۆت مناڵه‌که‌ بۆته‌ دویه‌ت. ئیسه‌ که‌ڵه‌شێر بایه‌س له‌ کامێان بلاڵیه‌توه‌ نازانم، و چه‌ جۆر بتوانێت X یا Y رازی بکه‌ێه‌ت قسه‌ێ دویرو درێژێکه‌.
ئه‌ما گوش که‌ڵشێر مل قرمز وه‌ی قسه‌گه‌له‌ به‌دێهکار نه‌وی و ده‌س له‌ دانه‌ چنێ خوێ هه‌ڵ نه‌گرت، چوین ئه‌ڕا خوێ ئه‌ویچ خه‌و خه‌ێاڵ داشت. چوین فکر کرد هه‌رچێ فره‌تر دانه‌ چنێ بکه‌ێت زویتر بالغ بۆت و توانێت له‌ ناو هاوماڵ بۆته‌ ساحب ژن و مناڵ. ئه‌ڵبه‌ت ئه‌گه‌ر که‌ڵه‌شیر مل قرمز بزانستا ئه‌ڕا چه‌ ده‌رخاست و نیازێک کریاگه‌سه‌ نه‌زر، حه‌تمه‌ن خۆێ ئاره‌زو کرد که‌ خاکه‌ شه‌ڵه‌ق بۆیات و یا هویچ وه‌خت جویق نه‌ێریات.
اوریل 2009

tirsdag 27. september 2011

در جواب گمانه‌زنیهای بی اساس

در جواب گمانه‌زنیهای بی اساس
دوستان و یاران گرامی، من مدتی پیش پس از بررسی و سبک سنگین کردن اوضاع و موقعیت شخصی خودم تصمیم گرفتم که‌ از فعالیت یارسانی برای همیشه‌ خود را کنار بکشم. از آن تاریخ ببعد بسیاری از یاران و دوستان گرامی از من درخواست نموده‌اند که‌ در این عرصه‌ دوباره‌ فعال شوم. من از صمیم قلب از یاران عزیز و دلسوز و محبتی که‌ در حق من روا داشته‌اند سپاسگزارم، و در نظر داشتم همان موقع به‌ عنوان یک تقدیر کوتاه‌ مطلبی را انتشار بدهم. اما به‌ هر دلیلی این کار بتعویق افتاد و مشکلات شخصی و کار روزانه‌ مرا از انجام اینکار تا به‌ امروز محروم ساخت. اما اخیرا در سایتهای یارسانی مطالبی انتشار یافته‌ است، که‌ در رابطه‌ با عملیات نظامی پژاک در منطقه‌ی دالهو موضعگیریهای صورت گرفته‌ است. من هم جسته‌ و گریخته‌ این مطالب را شنیده‌ام. اما بعضی از نویسندگان مطالب با نام مستعار و ناشناس مطالب خود ر منتشر میکنند که‌ زمینه‌ی گمانه‌ زنی را فراهم کرده‌ وحتی نظر برخی از دوستان را نسبت به‌ من برانگیخته‌ است. من خودم مستقیما از کسی چیزی نشنیده‌ام اما بطور غیر مستقیم مطلع شده‌ام که‌ گویا برخی از دوستان مطالب له‌ یا علیه‌ عملیات نظامی اخیر پژاک را به‌ من نسبت داده‌اند.
جهت اطلاع همه‌ی دوستانی که‌ مرا میشناسند، من در نوشتن و طرح هیچ نوشته‌ای نه‌ دست داشته‌ و نه‌ در این رابطه‌ نیز چیزی نوشته‌ام. اگر روزی بخواهم چیزی بنویسم با همان نام قبلی نوید خواهم نوشت. ظرف این مدت من تنها سه‌ مقاله‌ در رابطه‌ با مسائل درون تشکیلاتی حزب کمونیست ایران و کومه‌له‌ منتشر ساخته‌ام که‌ ربطی به‌ مسائل یارسانی ندارد، و یک مقاله‌ هم در نقد نظرات آقای قانعیفرد.
من در رابطه‌ با موضوعات فوق نظر خاصی ندارم اما همچون هر انسان دیگر یارسانی بنا به‌ اصول و فرهنگ صلحطلبانه‌ی رایج در میان مردم یارسان مخالف خشونت و استفاده‌ از سلاح و کشتار انسان تحت هر نام و اسم و رسمی هستم. و بهمین دلیل نیز طی مدتی که‌ مشغول کار و فعالیت یارسانی بودم بر اصل مبارزه‌ی مسالمت آمیز و بدور از خشونت پافشاری میکردم، زیرا به‌ باور من قربانیان خشونت و مبارزه‌ی مسلحانه‌ تنها مردم فقیر و طبقات فرودست جامعه‌ هستند که‌ در قالب سرباز و گوشت دم توپ رودروی همدیگر قرار میگیرند. همه‌ میدانیم که‌ منطقه‌ی یارسان نشین و تبدیل آن به‌ یک منطقه‌ی جنگی آرزوی قلبی جمهوری اسلامی هست و تنش در این منطقه‌ نه‌ به‌ سود جنبش انقلابی کردستان و نه‌ در راستای منافع مردم یارسان میباشد، بدین سبب هر گونه‌ عملیات مسلحانه‌ که‌ بهانه‌ی ملیتاریزه‌ کردن بدست جهموری اسلامی بدهد و سبب کشتار انسانهایی که‌ بدلیل فقر و فلاکت مجبور به‌ همکاری با این رژیم ضدبشری شده‌اند، عملی مثبت نمیتواند باشد. و از آن گذشته‌ ما اختلافات کم نداشتیم که‌ حال اختلاف بر سر درست و یا غلط بودن کار پژاک هم بدان اضافه‌ شود. من از تمام دوستانی که‌ در این رابطه‌ قلم بدست گرفته‌اند تمنا دارم با نام و اسم و رسم خود نظرات خود را منتشر کنند تا شرایط برای گمانه‌زنی و اتهام فراهم نشود، و در همان حال همه‌ی طرفین را دعوت مینمایم تا به‌ گفتمان یارسانی برگشته‌ و از تزریق اختلافات بیرونی به‌ درون این جامعه‌ نگون بخت پرهیز کنند. جبهه‌گیری در مقابل هم در دفاع از این و آن جریان داروی درد ما نیست. من بدینصورت یکبار دیگر اعلام میکنم که‌ بدلیل مسائل و مشکلات شخصی قادر به‌ بازگشت به‌ صحنه‌ی فعالیت یارسانی در حالت کنونی نمیباشم، واز دوستان و یارانی که‌ در مورد مطلب و نظراتی که‌ بنحوی امکان شک و تردید را متوجه‌ من مینماید تمنا دارم قبل از هرچیز از زبان خود من در مورد صحت و سقم ماجرا حقیقت را بشنوند. من اگر هر مطلبی هم بنویسم مطمئنا با اسم و رسم خود مینویسم و ای پ کامپیوتر من برای همه‌ آشنا و قابل دسترسی میباشد.
با آرزوی موفقیت برای همه‌ دلسوزان یارسانی، با این امید که‌ توانسته‌ باشم شک وشبهه‌های موجود را برطرف نموده‌ باشم.

شاد و موفق باشید
نوید 29.08.08

کناره‌گیری از کار یارسانی

کناره‌گیری از کار یارسانی
گاها انسان تحت فشار نیروهای درونی و شاید تعهداتی نسبت به‌ مسائلی ناچار به‌ قبول مسئولیتها و رفتن راههایی میشود که‌ عواقب نیک و بد آن را نمیداند. من هم یکی از این آدمها هستم که‌ بدون آگاهی از عواقب کارهایم، و بدون هیچ چشمداشتی از کودکی تا بحال در فکر انجام کاری بوده‌ام که‌ بنظر خودم مثبت و شاید هم نفعی بحال دیگران داشته‌ باشد. اما عواقب اینکار زمانی آشکارتر میشود، که‌ انسان در محیطی آشنا و با مردمان آشناتر برای حل یک معضل یا مشکل درگیر میشود. متاسفانه‌، من با آنکه‌ نیمچه‌ شناختی از واقعیات جامعه‌ی خودم داشتم، خوشبینانه‌ به‌ راهی قدم گذاشتم که‌ فکر میکردم، بتوانم گرهی از کار این مردم بگشایم. تلاشهای اخیر که‌ در اروپا شروع شد، در واقع انتظار میرفت که‌ در جوی متمدنانه‌ و دمکراتیک پیش برود و به‌ نتایجی برسد. اما بجای نتایج مثبت، در حال گذار به‌ انهدام ذره‌ احترام و دوستی ای هستیم که‌ طی سالیان دراز در نتیجه‌ درد ورنج و فقر و فلاکتی مشترک بوجود آمده‌ است. من بارها نیز گفته‌ام که‌ صادقانه‌ تلاش کرده‌ام اما گویا باوری در این میان وجود ندارد، و هر گروه‌ و فردی تلاش میکند که‌ صداقت مرا در میزان دوری و نزدیکی من به‌ شیوه‌ی تفکرش بسنجد. همین امر سبب شده‌ که‌ بارها مورد حمله‌ی شخصی تهمت ناروا قرار بگیرم. و من نیز گاها مجبور به‌ پاسخ گفتن شده‌ام. ما حال بعد از مشورت با خودم، و با گذراندن آنچه‌ که‌ در دوره‌ی اخیر گذشته‌است به‌ این نتیجه‌ رسیده‌ام که‌ وجود و فعالیت من در ایندوره‌ی مردم یارسان لازم نیست. بنابراین با عرض پوزش از تمامی کسانیکه‌ از من شکایت و یا نگرانی دارند، خودم را از کار و فعالیت یارسانی برای همیشه‌ کنار میکشم بخاطر موقعیت جسمی و روحی که‌ دارم قادر به‌ تحمل درگیریهای فکری از این بیشتر نمیباشم. من بر اساس این نامه‌ی وداع برای تمامی کسانیکه‌ برای حل مشکلات جامعه‌ی یارسان صمیمانه‌ تلاش میکنند آرززوی موفقیت دارم. و بر همین منوال نیز از مدیران سایتهای اینترنتی یارسانی تقاضا دارم نوشته‌ها و مقالات مرا از سایتشان خارج نمایند.

نوید. استرالیا 27.4.8 ساعت 12.30 نمیه‌ شب

کنگره‌ی دوم جدی گامی به‌ جلو

کنگره‌ی دوم جدی گامی به‌ جلو

بعد از تعطیلات کریسمس، و آغاز دوباره‌ی زندگی روزمره‌ شاید زمان پرداختن به‌ مسئله‌ی کنگره‌ی دوم جدی که‌ اولین اطلاعیه‌ی برگزاری آن توسط کمیته‌ی برگزاری صادر شده‌ است نیز فرا رسیده‌ باشد. کنگره‌ی اول جدی با هر مشکل و کمبودی داشت، اکنون ما قادریم از یک گام بعدی شروع کنیم، و از نقطه‌ی صفر مقداری فاصله‌ گرفته‌ باشیم. بدون شک وجود جدی مدیون زحمات و فعالیت تک تک یارسانیانی بوده‌ و هست که‌ بنحوی قدم یا قلمی در راه‌ ایجاد یک تشکل یارسانی برداشته‌ و به‌ پروسه‌ی شکلگیری این جریان چه‌ در موضع مخالف یا موافق آن کمک نموده‌ است. همچنانکه‌ یک قطعه‌ سنگ بعد از برخورد با اجسام دیگر در مسیر حرکت خود شکل تازه‌ای بخود میگیرد جدی نیز در مسیر حرکت خود بلاخره‌ شکلی بخود گرفت که‌ مسیر حرکتش آن را تعیین کرده‌ بود. با آگاهی از این واقعیت که‌ هیچ پدیده‌ای ایستا و بدون تغییر نمیتواند باشد، جدی نیز از این قاعده‌ مستثنی نیست، و نمیتواند باشد، بنا براین در مسیری که‌ در حال حرکت بوده‌، دارد گام بعدی خود را بر میدارد. قدم بعدی را اگر بخواهیم و آرزو کنیم درستتر برداشته‌ شود، لازم است هر کس بسهم خود در نقش مخالف و موافق مسئولانه‌ عمل کرده‌ و مسیر این حرکت را بسمت جلو هموار کنیم. وجود این تشکل اگر سودی بحال شخص ما نداشته‌ باشد، حداقل زیانی هم نمیرساند. اما هر قدم برداشتنی بجلو نمیتواند بمعنی پیشرفت و تکامل باشد، چون بسیاری از حرکات روبجلو در واقع گامی است بسوی اضمحلال اگر جای پا از قبل آماده‌ نشده‌ باشد. جهان سیاست نیز قاعده‌ و قوانین خود را دارد، و مسیر حرکت بایستی منطبق با زمان و مکانی باشد، که‌ جریانی در آن شکل میگیرد.
امسال 2008 سالی جدید با چالشها و موقعیتهای جدید است، بوقلمونهای بسیاری تا همین چند روز پیش زنده‌ بودند، بسیاری خود را یک یکسال جوانتر احساس میکردند، جدی هم هنوز جوان بود اما حالا دیگر بسوی سال دوم زندگیش گام برمیدارد. بسیاری از پارامترهای موجود تغییر کرده‌، و چشم انداز بسیاری از تحولات که‌ یکسال پیش روشن و واضح بود، دیگر یا تغییر نموده‌ و یا جای خود را به‌ نگرشهای دیگری داده‌ است. اگر یک لحظه‌ خودمان را از جهان پیرامون بیرون بکشیم، و از درون به‌ جامعه‌ی خودمان نگاه‌ کنیم، شاهد نوعی رکود، انفعال و در همانحال فعالیتهای کما بیش ناموزونی هستیم، شور و احساسات سال اول جای خود را به‌ نوعی از بیطرفی و پاسفیسم داده‌، و در حالیکه‌ برنامه‌ی پیشنهادی جدید هم منتشر شده‌، بازهم تحرکی آنچنانی بچشم نمیخورد. بهرحال شرایط جدید کمی نگران کننده‌ بنظڕ میرسد، اما بازهم امیدوارم که‌ تجربه‌ی سال قبل بتواند مارا یاری کند که‌ از اشتباهات و کجرویها درس گرفته‌ و اینبار با مسئولیت بیشتر وارد میدان بشویم.
از اطلاعیه‌ی کمیته‌ی برگزاری کنگره‌ی دوم چنین بر میاید که‌ شرط ورود به‌ کنگره‌ی دوم پرداخت حق عضویت تا اول ماه‌ مارس 2008 میباشد. آنچه‌ که‌ ما در یوتوبوری توافق کردیم این است که‌ هر یارسانی حق عضویت خود را تا موعدی که‌ کمیته‌ی برگزاری اعلام میکند پرداخت و برای ورود به‌ کنگره‌ نام نویسی کند، پرداخت حق عضویت شامل اعضای جدید و قدیم خواهد بود، بدین معنی که‌ همه‌ی کسانیکه‌ به‌ کنگره‌ وارد خواهند شد، حق عضویت سال 2008 خود را پیشاپیش پرداخت کرده‌ باشند. بعنوان نمونه‌ من و تعدادی دیگر که‌ حق عضویت خودمان را چند هفته‌ قبل پرداخت کرده‌ایم، برای ورود به‌ کنگره‌ی دوم بایستی دوباره‌ حق عضویت جدیدی که‌ کمیته‌ی برگزاری مبلغ آن را تعیین میکند بپردازیم. آن حق عضویتی که‌ ما پرداخت کرده‌ایم در واقع حق عضویت سال 2007 میباشد.
و اگر قصد حضور در کنگره‌ را داشته‌ باشم بایستی یکبار دیگر و قبل از موعد مقرر حق عضویت خود را پرداخت نمایم. من بدینصورت از کمیته‌ی برگزاری کنگره‌ میخواهم هر چه‌ زودتر مبلغ حق عضویت را اعلام نموده‌ و با انتشار یک شماره‌ حساب شروع به‌ جمع آوری حق عضویتها بنمایند.
شاید سئوال پیش آید چرا بایستی پیشاپیش حق عضویت را پرداخت نمود؟ دلیل اصلی آن است که‌ کنگره‌ی دوم یک کنگره‌ی سراسری از یارسانیان برونمرزی است، و ورود فردی و شخصی برای همه با پرداخت حق عضویت آزاد خواهد بود، و تنها کنگره‌ای است که‌ هر فرد خودش میتواند نماینده‌ی افکار آراء و نظرات خودباشد. هدف نیز این بود که‌ این کنگره‌ به‌ کنگره‌ای برای مشروعیت دادن به‌ تمامی مصوبات و سیاستهایی باشد، که‌ جدی قرار است با پیروی از آنها تا کنگره‌ی بعدی کار خود را سازمان بدهد. از طرفی دیگر شانسی باشد که‌ اختلافات درونی جامعه‌ی یارسان به‌ نقطه‌ای پایان برسد، و هر فرد با حضور خود عملا تاثیر خود را بر اتحاد عمومی داشته‌ باشد. طبیعی خواهد بود که‌ کنگره‌های بعدی بصورت استاندارد، و با شرکت نمایندگان اعضا و با گرفتن کنفرانس برگزار خواهد شد.
از طرف دیگر با توجه‌ به‌ تجربه‌ی کنگره‌ی اول جدی، لازم است مخارج کنگره‌ بر دوش تعداد کمی یارسانی سنگینی نکند، و همه‌ داوطلبانه‌ با پرداخت مبلغی مخارج کنگره‌ را تامین کنند. و بدینصورت هر کس که‌ خواهان شرکت در کنگره‌ و رساندن پیام و نظرات خویش است، مسافر مجانی کنگره‌ نباشد. چون در اینجا بحث بر سر توافق با فلان بند برنامه‌ نیست، بلکه‌ بحث بر سر توافق برای داشتن یا نداشتن یک تشکل یارسانی مستقل است. اگر توافق مطلق برنامه‌ای هم وجود نداشته‌ باشد، ولی ضرورت داشتن یک تشکل یارسانی و دفاع از منافع و حقوق مردم یارسان بایستی اولویت خود را در شرکت و همکاری ما نشان دهد. شرایط امسال با شرایط سال گذشته‌ بسیار تفاوت کرده‌، و همه‌ی ما دارای تجارب تلخ و شیرینی هستیم، و هر کدام نیز دارای اشتباهات خود هستیم. من خودم را هم از اشتباه مبرا نمیدانم اما، احساس میکنم، آنچه‌ که‌ بایستی انجام میدادم در حد توان انجام داده‌ام، و حالا نیز حاضرم برای بثمر رسیدن کنگره‌ی دوم تلاش خود را بنمایم. من بشوخی کنگره‌ی اول را کنگره‌ی معجزه‌ نامیدم، و حتی متنی بر همین اساس بشکل طنز نوشتم، اما وقتی حالا شرایط را بعد از یکسال نگاه‌ میکنم احساس میکنم، جدا کنگره‌ی معجزه‌ بوده‌، چون حداقل هفتاد هشتاد نفر یارسانی زیر یک سقف جمع شده‌، و بعد از دوروز بحث، در اوج بیتجربگی، فواصل فکری و بینشی و شخصیتی، بلاخره‌ یک تشکل خلق بشود، و روی یک متن توافقی صورت بگیرد. امیدوارم بعدا برای تقدیر از کار کنگره‌ی اول هم شده‌ باشد بتوانم متن را با کمی دستکاری منتشر کنم. حالا کنگره‌ی دوم چه‌ خواهد شد، نمیدانم اما دوست دارم از همین حال آن را کنگره‌ی اتحاد بنامم، و با این امید که‌ اتحاد ما اینبار از اختلافاتمان بیشتر باشد، و حداقل تلاش ما قبل از هر چیز برای داشتن یک تشکل یارسانی فراگیر باشد.
شاد و موفق باشید
نوید 14.01.08

ئه‌نفاڵ ناسنامه‌ و خه‌رج خۆمان

ئه‌نفاڵ ناسنامه‌ و خه‌رج خۆمان
ماوه‌ێک فره‌س دانشمه‌ندگه‌ل و زووان ناسه‌کان خه‌ریکن و گوش دۆنیا بڕه‌سنن، که‌ فه‌رهه‌نگ و زوانگه‌ل فره‌ێک هه‌ر ڕۆژ خه‌ریکه‌ له‌ به‌ین چووت. له‌ شه‌ش هه‌زار زوان مه‌وجود ئیسه‌ هه‌ر ده‌ ڕوژ یه‌ زوان فه‌وتێت و ئه‌ڕا هه‌مویشه‌ فه‌راموش کریه‌ت. له‌ به‌ین چین هه‌ر زوانێک و ماناێ مه‌رگ یه‌ فه‌رهه‌نگ و که‌له‌پوره‌. له‌وه‌ فره‌تر به‌شه‌ریه‌ت له‌ یه‌ شێوه‌تر له‌ ڕوانین و شرۆڤه‌ کردن ڕاسییه‌کان ده‌ورو به‌ر مه‌حروم کریه‌ت. ئه‌ڕا نموونه‌، له‌ فه‌رهه‌نگ اینکاتا له‌ پرۆ، مه‌ردمان ئه‌و سه‌رزه‌مینه‌ وه‌ل یه‌ بڕ ده‌رمان گیاهی سه‌روکار داشتنه‌ که‌ ئه‌ڕا معالجه‌ی فره‌ نه‌خووشی توانست ئیمڕوژ وه‌ کار باێت، ئه‌ما چون زوان اینکاتاکان له‌ به‌ین چیه‌س نازانن کامه‌ گیا ئه‌وان ئستفاده‌ کردنه‌س. ئه‌ما بایمه‌ سه‌ر ئسڵ مه‌تڵه‌ب، ئه‌وێکه ئیمڕوژ و ئسم مۆدڕنیته‌ مه‌ردم خۆمان حالی بۆیگنه‌س، فره‌ له‌ نازانستن و بێ فه‌رهه‌نگی ترسناکتره‌‌.
مه‌ردم ئه‌سیر له‌ ژێر ده‌س جمهوری ئسلامی، ئه‌ڕا ئه‌وه‌ له‌ ئدارات و ئی و ئه‌و لا قه‌بولێان بکه‌ن په‌نا به‌نه‌ شیوه‌ێ قه‌بول کردن فه‌رهه‌نگ حاکم، حه‌تا تا ئه‌وره‌ چنه‌ پیش له‌ ماڵ وه‌ل مناڵه‌کانێان وه‌ فارسی قسه‌ بکه‌ن. تا وه‌پێان نه‌وه‌یشن لهجه‌ دیرین و ده‌س که‌م وه‌ دهاتی داێان نه‌نه‌ن. نه‌ێاشتن ئعتماد وه‌ نه‌فس له‌ خود دۆژمن خراوتره‌، و توانێت مقاومه‌ت کومه‌ڵگاێک جۆر کومه‌ڵگاێ یارسان تێک بشکنێت ورده‌ ورده‌ له‌ فه‌رهه‌نگ و زوان خوێان دوێرێان بخه‌ێتوه‌. ئی تراژدی فه‌رهه‌نگیه‌ خواست و ئاره‌زو دوڵه‌ته‌ حاکمه‌کانه‌، و موته‌سۆفانه‌ ئی کاره‌ خود مه‌ردم وده‌س خوێان خه‌ریکن ئه‌نجام ده‌ن. شاێه‌ت ئه‌ڕا من که‌ دۆێر له‌ موشكڵات ئه‌و مه‌ردمه‌ زنده‌گی که‌م، ئاسان بوۆت ئیجۆره‌ بویشم ئه‌ما من شه‌رایت ئه‌وان ده‌رک که‌م. وه‌لێ ڕێگاێ حفز ئاداب و فه‌رهه‌نگ توانێت له‌ هه‌ر شه‌راێتێک ئه‌نجام بگرێت، هه‌ر چه‌ند زوان بێگانه‌ و فه‌رهه‌نگ حاکمیش فێر بویت.فێر بوین وه‌ل جێ نشێن کردن و عه‌وه‌ز کردن فه‌رهه‌نگا دوچشت جیاوازن. ئیمه‌ توانیم هه‌ر زوان و فه‌رهنگێک فێر بویمن و له‌ جیاتی فه‌رامووش کردن زوان و ئاداب خومان له‌ ته‌جارب ئه‌وان ئه‌ڕا په‌ره‌ پێ دان وه‌ فه‌رهه‌نگ خۆمانیچ ئستفاده‌ بکه‌یم. مۆته‌سۆفانه‌ ئی مۆتده‌ هه‌رماێ جێ نه‌که‌فتگه‌، و مه‌ردم خوێان له‌ مۆقابل ئنتخاب سیه‌ یا چه‌رمگ، ئیه‌ یا ئه‌وه‌ دوینن. له‌ حاڵێک واقعیه‌ت ئه‌و نیه‌. چوین فره‌ که‌س هه‌ن نه‌ ته‌نیا چه‌ند لهجه‌ و زوان غه‌ێر خومانی زانن به‌ڵکو وه‌ لهجه‌ و زوان خومانیچ کامڵه‌ن وه‌فادارن. مه‌به‌ست من ئه‌وه‌ نیه‌ که‌ ته‌قدۆس بێه‌مه‌ زوان و کوڵتور خومان و بویشم ئیمه‌ له‌ گشت خاستریم، نه‌، وه‌لێ وه‌ختێک هه‌ر که‌س تواێت ئیمه‌ ئه‌رزشه‌کان ئه‌وان قه‌بول بکه‌یم، بایمه‌ سه‌ر دینێان ئیمه‌ ئه‌ڕا خۆمان هه‌رزان فروش بکه‌یم؟؟؟
له‌یه‌ مۆهمتر ئه‌وه‌سه‌ که‌نزیک وه‌ سی ساڵه‌ مه‌ردم کورد و تایبه‌ت مه‌ردم یارسان بویگنه‌سه‌ ئاماج یه‌ جۆر له‌ ئنفاڵ فه‌رهه‌نگی، ئایینی زوانی و حه‌تا ڕه‌وانی و فیزیکی، وه‌ هه‌ر ئیه‌ بۆیگه‌سه‌ سه‌به‌ب مقاومه‌ت و به‌ر هه‌ڵستکاری له‌ فره‌ شون و شیوهگه‌ل مۆخته‌لف‌. ده‌ها ئه‌نجمه‌ن فه‌رهه‌نگی و سیاسی و ئنسانی خه‌ریک شکل گردنن تا بتوانن هه‌رکه‌س وه‌ زوان و شیوه‌ی خوێان وه‌ر له‌ فه‌وتان و ته‌ڵه‌ف بوین یه‌ فه‌رهه‌نگ کامڵه‌ن ئنسانی و سۆلح ته‌ڵبانه‌ بگرن. ئه‌ما وه‌ داخه‌وه‌، له‌ خارج و داخڵ کشوه‌ر مه‌ردم خه‌ریکن کولتور خوێان له‌ مه‌راسم سوێر و پرسه‌ وه‌ خه‌رج خوێان ئه‌نفاڵ که‌ن. حه‌تا فکر که‌ن که‌ ئی کاره‌ جورێک له‌ گوڕان و ته‌ره‌قیه‌. ئه‌ما هه‌ر گوڕانێک ته‌ره‌قی نیه‌، چوین وه‌ختێک خۆت وه‌ده‌س خۆت دویر له‌ هه‌ر جۆره‌ زولمو زورێک بایت وه‌ زوان و شیوه‌ی فه‌رهه‌نگێکتر هه‌ڵپه‌ڕی، له‌باس بکه‌یته‌ وه‌ر، پاێ پرس بگرێت، قاری بایت، و دانس و کارد و که‌ره‌وات بتوایت نیشان بێه‌یت که‌ تۆ ته‌ره‌قی کردیته‌ بزان ئیه‌ گوڕان نیه‌ به‌ڵکو خۆت له‌ گوڕ نانه‌. ئه‌گه‌ر باوه‌ڕ ناکه‌یت، یه‌ ماشین حه‌ساو هه‌ڵ بگر تا وه‌پیت بویشم که‌ چێ جور تو دویر له‌ هه‌ر جوره‌ فشارێک پویل گیرفان خۆت و دوس و ئاشنا که‌یته‌ ده‌رخورد بێگانه‌ێک که‌ وه‌ توپ و ته‌ێاره‌، و مه‌سجد و مه‌دره‌سه‌ خه‌ریکه‌ له‌ ڕیشه‌وه‌ نابودت که‌ێت.
به‌ڵی ئه‌ڕا هه‌ر مه‌ردگ مردنێک یه‌ک قاڕی ده‌عوه‌ت که‌یت، که‌ باێت شان و باڵ مه‌رحوم گه‌ورا بکه‌ێتوه‌، ئه‌گه‌ر مه‌رحوم خۆێ گه‌ورا نه‌ویت و مه‌ردم وه‌ ‌ عنوان یه‌ که‌س گه‌ورا و جێ ئحترام له‌لێ ناو نه‌وه‌ن باوک هویچ قاڕیک ناتوانێت، نه‌زه‌رات مه‌ردم نسبه‌ت وه‌ ئه‌و مه‌رحومه‌ ئه‌وه‌ز بکه‌ێت. له‌ شونیچێ حه‌تا مه‌ردم بێگانه‌یچ کڵاو بچوته‌ سه‌رێان و مه‌رحوم وه‌ پیاگ یا ژن خاسێک دابنه‌ن، ئی کڵاو وه‌ سه‌ر نانه‌ فره‌تر له‌ مه‌راسم پرسه‌که‌ ده‌وام ناتێرێت، و له‌ فکرێان چوت، وه‌ یا هه‌ر یه‌کی له‌ قه‌وم و دوسه‌کان خوتان خنه‌ته‌ درووه‌، و مۆمکۆنه‌ قسه‌کان قاری بۆته‌ ماێه‌ی قسه‌ و شوخی و بگره‌ مه‌سخه‌ره‌ کردن. په‌س جنابت که‌ ده‌س که‌یته‌ گیرفانتا تا له‌ مه‌رگ مه‌رحومێک که‌ خۆێ نائۆمێد له‌ دونیا چیگه‌س شه‌خسیه‌ت ئه‌ڕا خۆت دروس بکه‌یت وه‌ نه‌زه‌ر من سه‌رماێه‌گۆزاری خرواێک کردیته‌. له‌ جێ ئه‌و خه‌رجه‌ به‌و بچو یه‌ بزن بسه‌ن، له‌ فه‌سڵ ئایه‌نده‌ یه‌ گیسک تێرێت، و شێریچ ده‌ێته‌ پیت، یا مامر بسه‌ن تا چه‌ن خا ئه‌ڕات به‌کێت، و مێوانیچت هات بتوانیت ئه‌ڕاێ سه‌رێ بوڕیت. په‌س له‌ێره‌ قه‌زه‌یه‌ی قاڕی، له‌ زه‌ره‌ر نه‌وت نه‌فێک نه‌ێرێت.
ئه‌ما بایمه‌ سه‌ر سوێر خومان که‌ ئیسه‌ بیه‌سه‌ عه‌روسی، زاوا بیه‌سه‌ داماد، و وه‌وی بیسه‌ عه‌روس، و خولاسه‌ هه‌زار ناو عه‌ڵاجه‌ویتر. وه‌ووی فه‌قیر ئه‌وه‌ڵ بایه‌س یه‌ دوه‌ره‌ێ پڕ له‌ ده‌رد و ڕه‌نج سێوڵ هه‌ڵکه‌ندن، موێ هه‌لکزانن بگۆزه‌رنێت، و جۆر سه‌ر پاچک کاوڕ ده‌مو و چو خۆێ پاک بکه‌ێت، له‌ شونێ، خانم ئارایشگه‌ر، گیرفانێ له‌ پویل وه‌ ده‌رد وڕه‌نج وده‌س هاتگ زاوا، که‌ مۆمکنه‌ قه‌ردیچێ کردوت پڕ که‌ێت، سه‌دها عه‌کس و مودۆل نه‌ێته‌ وه‌رده‌س عه‌روس بیچاره‌، که‌ هه‌رماێ له‌ کزه‌ێ موێ هه‌ڵکه‌دن دڵێ پڕ له‌ ژانه‌. عه‌روسیچ له‌ فکرێ چوت، ده‌س نه‌ێته‌ بان جه‌نیفر لوپتز ویشێت ئارایشه‌که‌م جۆر ئه‌و بوۆت، ڕه‌نگ قژم جۆر بریتنی سپه‌یر بۆت، و خۆلاسه‌ ڕه‌نگ چه‌وم جۆر فڵانه‌که‌س. ئه‌ما ته‌جروبه‌ وه‌تگه‌س ئه‌گه‌ر نه‌توایت جۆر خۆت بویت، وه‌ هۆیچ که‌ستریچ ناتوانیت ته‌بدیل بکریه‌یت. چوین ئی قه‌تعات یه‌ده‌کیه‌‌ که‌ وه‌وی ئه‌زیز سفارشێ داگه‌س وه‌ل یه‌کا جۆر ده‌ر ناتێت. چوین مایکل جاکسون فه‌قیریچ تواست خؤی چه‌رمگ به‌کێتوه‌ به‌ڵام ئیسه‌ بایه‌س وه‌ چادر و مه‌قنعه‌وه‌ بگه‌ردیه‌ت تا ده‌م چه‌و ترسناکێ زه‌نۆیقه‌ و مه‌ردم نه‌که‌ێت. له‌ی مه‌رحه‌ڵه‌ که‌ تێ په‌ڕ بۆت، مه‌راسم سوێره‌ که‌ وه‌ عه‌روسی مه‌عروفه‌. ئی مه‌راسمه‌ له‌ داخڵ کشور فره‌ نازانم چه‌ جۆری چوته‌ ڕێوه‌، ئه‌ما چه‌ن جارێک مه‌جبور کریامه‌س سه‌ێر فیلمه‌کانێان بکه‌م، وه‌ڕاسی ئحساس کردم ئی عه‌روسیه‌ نه‌ له‌ دالهو گیریاگه‌ و نه‌ ڕه‌بتیچ وه‌ فه‌رهه‌نگ کورد فه‌قیر و هه‌ژاروه‌ دێرێت. ئیسه‌ ده‌لیل چه‌س نازانم، وه‌لێ زانم ئه‌گه‌ر ئیجۆر خه‌رجگه‌ل بێ حه‌ساو کتاوه‌ نه‌وت، خانم عه‌روس شه‌خسیه‌تێان شکیه‌ت، ده‌م دۆکان فره‌ له‌ طڵا فروشه‌کان و که‌ێک فروشی و ده‌وڵ و دمه‌ک ژه‌ن ته‌خته‌ بۆت. تا ئێره‌ێ کار دیاره‌ چه‌قڵ و ڕوی، هه‌ڵو و سه‌رگه‌ڕ وه‌ل یه‌کا هاوکارن یا یه‌ ته‌وافق نانوشته‌ کردنه‌ تا له‌ جنازه‌ێ مه‌راسم عه‌روسی سه‌هم خۆێان هه‌ڵ بگرن، وه‌یجوره‌ ئقتساد مه‌مڵه‌که‌تیچ وه‌سواری عه‌روس و داماد عزیز چه‌ند هانگاوێکتر هه‌ڵ بگرێت. دیاره‌ ئیه‌ ئه‌ڕا ناو وڵات که‌ هه‌ر‌ چێ چشته‌ ته‌قریبا حه‌رامه‌، جۆره‌ ته‌نوعێکه‌ که‌ مه‌ردم فۆرسه‌ت که‌ن له‌باسه‌ تازه‌کانێان بکه‌نه‌ وه‌ر، وه‌ل یه‌کا یه‌ قڕ که‌مه‌ڕێک خالی بکه‌ن. ئه‌ما ئفتزاح ها له‌ خارج کشور. له‌ خارج کشور که‌ گشت له‌ سه‌ر سه‌نده‌لی ڕاحه‌ت په‌ناهه‌نده‌ێ سیاسی دانیشتنه‌ و ورده‌ ورده‌ بویگنسه‌ شه‌هروه‌ند وڵاتگه‌ل مۆخته‌لف، ئیانه‌ حه‌ماسه‌ خۆڵقنن، حه‌ماسه‌ێ دوێری له‌ خوێان، حه‌ماسه‌ێ فه‌رار له‌ ئاداب، زوان و فه‌رهه‌نگ. حه‌ماسه‌ێ هه‌رزانفروش کردن ئه‌رزشگه‌لێک که‌ هه‌زاران پێشمه‌رگه‌ و ئنسان مۆبارز له‌ زێندانه‌کان ده‌وڵه‌ته‌ داگیرکه‌رکان کوردستان وه‌ خاترێان گیانیان له‌ ده‌س دان. ئه‌وجۆره‌ باسکه‌ گه‌رم بۆێ که‌ گویا ده‌وڵه‌ت داگیرکه‌رکان خه‌ریکن هه‌ویت و مه‌وجودیه‌ت کوردی و یارسانی ئیمه‌ له‌ ناو به‌ن، ئه‌نفالمان که‌ن، وه‌ خاتر له‌ وه‌ر کردن له‌باس کوردی، قسه‌کردن وه‌ زوان کوردی وه‌ حه‌تا گورانی وه‌تن وه‌ ئی زوانه‌، مه‌جبورمان کردنه‌ ئاواره‌ بیمن. له‌ هه‌ر چایخانه‌یچ دانیشیت گشت خۆێ وه‌ کورد زانێت، هه‌تا له‌ ناو هه‌ر ئاو ده‌سخانه‌ێک دانیشیت تا قه‌زاێ حاجه‌ت بکه‌یت شۆعار بژی کوردستان نویسیاگه‌س. ها له‌ فکرم له‌ ساله‌کان هه‌شتاد میلادی له‌ یه‌ مزگه‌وت له‌ شار که‌لار له‌ کوردستان باشور ئه‌ڕا ده‌س وه‌ ئاو ڕه‌ساننێک چیمه‌ ئاوده‌سخانه‌. یه‌ شؤعار نویسیاوی "سه‌ر که‌وێ بزوتنه‌وه‌ی حه‌قخوازێ کوردستان" له‌ ژێر هه‌ر ئه‌و شوعاره‌ یه‌کیتر وه‌ خه‌ت قه‌شه‌نگ نویساوی
" وه‌ نویسین له‌ ناو ئاوده‌سخانه‌ قه‌د ڕزگارێ نابێت ئه‌م کوردوستانه‌". له‌ ژێر کوشت وبڕ و فشار نزام حاکم به‌عث مه‌ردم ئه‌فکار و نه‌زه‌رات خوێان له‌ ناو ئاوده‌سخانه‌ ئاڵوگوڕ کردن. ئه‌ما ئیسه‌ له‌ ده‌ره‌وه‌ێ وڵات که‌ مه‌ردم ئازادن، شوکر هه‌رماێ مه‌راسم پرسه‌ و خاکسپاری فره‌ له‌ کونتروڵ خارج نویگه‌س، ئه‌ما سوێر یا بویشیم عه‌رووسی گوشمان که‌ڕ، چه‌ومان کور. من خۆم له‌ هه‌ر هه‌زار عه‌روسی یکی چم ئه‌ویچ وه‌ده‌لیل خاسێک که‌ مه‌جبورم. ئه‌ما له‌ ده‌نگ و باس و شێوه‌ێ وه‌ڕێوه‌ چوون مه‌راسم ئه‌وقه‌ره‌یچ بێ خه‌وه‌ر نیه‌م، چوین هه‌ر نه‌وت که‌مێک فزولم توام بزانم ئی مه‌ردم خۆمانه‌ وه‌ چه‌ مه‌سیرێکا چن. نه‌زه‌رات خۆم فره‌ جار باس کردگمه‌، وه‌لێ که‌س وه‌ کڵاو به‌نده‌ گوز په‌ێمانه‌ ناکه‌ێت، مۆم نیه‌، ئه‌ما ئه‌ڕا مێژۆ ئی مه‌تنه‌ نۆیسم که‌ بۆیشم من وه‌ل ئی ئه‌نفال داوطبانه‌ێه‌ نه‌ویه‌م و هاواریچ کردم که‌س گوش ناێا. ئه‌ڵبه‌ت من حه‌ق هه‌ر که‌س ئه‌ڕا شیوه‌ێ وه‌ڕێوبردن زنده‌گی شه‌خصی وه‌ڕه‌سمیته‌ ناسم، وه‌ل ئاڵوگوڕیچا مۆخاڵف نیه‌م. وه‌لێ له‌ ئنگلیسی یه‌ ئستڵاح هه‌س وه‌ پێ ویشن sustainable development فره‌ جاڵبه‌، موده‌ت فره‌ێک نیه‌ ئه‌ڕا ته‌عریف و به‌ێان شیوه‌ی ڕۆشد ئقتسادی و کومه‌ڵایه‌تی وڵاته‌کان له‌ یک کنفرانس سازمان ملل ئستفاده‌ کریا، و ئیسه‌یچ فره‌ جێ خوێ کردگه‌سوه‌ له‌ ئه‌دبیات سیاسی و کومه‌ڵایه‌تی. وه‌لێ وه‌ختێک تماشاێ ئاڵوگؤڕ کولتوریی مه‌ردم خۆمان له‌ خارج له‌ کشوه‌ر که‌م وه‌ل ئی سیاست sustainable policy فره‌ جۆر ده‌ر ناتێت. ئی سیاسته‌ ویشێت ڕۆشد کردن دروسته‌ ئه‌ما باێه‌س رۆشد یه‌ ڕۆژه‌ نه‌وت، به‌ڵکو وه‌ یه‌ نه‌زم ئارامێک شروع بۆت و ئدامه‌ داشتوت تا ئی ڕۆشده‌ نه‌وته‌ سه‌به‌ب له‌ یه‌ک دابڕین له‌ گۆزه‌شته‌ و حاڵ. ئه‌ما ڕۆشد لا‌ێ خۆمان له‌ مه‌راسم گرتن نه‌ ته‌نیا دابڕانه‌ له‌ گۆزه‌شته‌ به‌ڵکو وه‌ل هویچ مه‌عیار تا ئیسه‌ موجودیچا فره‌ ناخونێت. کوتر پالم شوڕ، لیموزین مشکی، خه‌ت ڕیش ده‌وره‌انی، عه‌وه‌ز کردن له‌باس چه‌ند مودل له‌ تویل یه‌ تاقه‌ مه‌راسم، دانس و ئاواز فارسی و تورکی که‌ێک چه‌ن ته‌به‌قه‌، له‌باس دیو درێژ عه‌روس خانم و فره‌ چشتتر له‌ ئختراعات تازه‌ێ،‌ تازه‌ دامادان و تازه‌ عه‌روسه‌کان خومانه‌. گوشمان که‌ڕ عزیزگه‌ل. باوه‌ڕ بکه‌ وه‌ختێک سه‌حنه‌گه‌لێک له‌ سوێر بازێک له‌ دوستان خارج کشوریمان دیم فره‌ێک ناماوی ده‌س بکه‌مه‌ باوکه‌ ڕو. چوین هۆیچ مله‌تێک له‌ دونیا ئه‌وقه‌ره‌ وه‌ ده‌س خۆێ له‌ خۆێ بێگانه‌ نه‌ویه‌س. ئه‌فریقایی وه‌ له‌باس و هوڕ و مه‌وجه‌که‌نێان، له‌ حاڵێک زوقان فیل ها له‌ ملێان، و ته‌پڵ و دمه‌که‌که‌ێان نه‌ ته‌نیا ئفتخار که‌ن به‌ڵکو توانستگنه‌ مه‌جودیت خۆێان وه‌ مودرنترین وڵاته‌کانا ته‌حمیل بکه‌ن، و حه‌تا‌ مه‌حبوبیه‌ت فره‌ێک وه‌ ده‌س بارن. دۆزه‌له‌ ژه‌نه‌کان ئامریکاێ لاتین و خۆاێانه‌ له‌ وه‌ره‌ک سینگێان خێابانه‌کان شاره‌ گه‌وره‌کان ئروپا قۆرخ کردگنه‌س، نه‌ ته‌نیا ده‌رئامه‌د خاسێک دێرێن به‌ڵکو حس هاوده‌ردی فره‌ ئنسان ئازادیخواز دونیا ئه‌ڕا لاێ خوێان ڕاکیشانه‌س. ئه‌ما ئیمه‌ که‌ له‌ ده‌س فه‌رهنگ و زوڵم زور داگیرکه‌ر فارس، عه‌ره‌ب و تورک هه‌ڵاتیمه‌، تازه‌ خه‌ریکیم ره‌قص باباکه‌رم، قڕ که‌مه‌ر دایین و ته‌قلید کورکورانه‌ له‌ فه‌رهه‌نگ حاکم له‌ ئێران له‌ مه‌راسم سوێرکانمان به‌یمه‌ ڕێوه‌. 90 درسه‌د گورانیه‌کان فاسیه‌ یا تورکیه‌، به‌شه‌ ئه‌سڵیه‌کان مه‌راسم وه‌ ئاهه‌نگ فارسی ئجرا بۆت. حتی پیروزبایی کردن له‌ زاوا و بۆک وه‌ فارسیه‌. ئه‌ڵبه‌ت من ته‌نیا خه‌تاێ عه‌روس داماد له‌ی مه‌ورد خاسه‌ ناگرم، چوین ئی هه‌مکه‌ وه‌ ئستڵاح هونه‌ر مه‌ند هونه‌ر توپن خۆمانه‌ هه‌ن، که‌ خه‌ریک سه‌رزنش کردن مه‌ردمن که‌ گویا ڕێز له‌ هونه‌ره‌که‌ێان ناگیریه‌ت ئاما له‌ خه‌ڵق ئاسارێک که‌ عه‌روس و داماد فه‌قیر له‌ دام ئاهه‌نگ فارسی ڕزگار بکه‌ێت عاجزن. ته‌نیا مه‌مکت وه‌ک پرتقال، و لێوت وه‌ک هاناره‌ ده‌نه‌ تاویل مه‌ردم. مرده‌شور خانه‌ بوه‌ێت خوتان و هونه‌رتان . وه‌ هه‌ر حاڵ ئه‌گه‌ر بایمه‌ سه‌ر مه‌تڵه‌ب مه‌خارج سویر حه‌ساو به‌که‌یم بایه‌س باس له‌ هه‌زاران دلار بکه‌یم تا بتوانیم بویشیم چه‌نی ئیسه‌ مه‌ردم حازرن ئه‌ڕا یه‌ مه‌راسم ساده‌ێ ئنسانی خۆێان بننه‌ ساج عه‌لی، و مه‌ردم بخنه‌ زامه‌ت تا بان و گورانی فارسی و عه‌ره‌بی و تورکی گوشێان که‌ڕ بکه‌ن. مه‌ردم ئروپایی که‌ خۆێان ئی ته‌شرفیفات پڕوپویچ ساز کردگنه‌، ساده‌ترین مه‌راسم گرن، که‌ له‌ چه‌ند نه‌فر زیاتر ده‌عوه‌ت ناکه‌ن، حه‌ته‌ فره‌ وه‌ختیچ ئه‌سڵه‌ن مه‌راسم ناگرن. مه‌ردم فه‌قیر دونیای سووم و له‌ وانه‌ مه‌ردم خۆمانیچ خه‌ریکن تازه‌ ئداێ ئه‌شرافیه‌ت ئنگلیس و ته‌مدن بدون پاێه‌ و ئه‌ساس فارسی ده‌ر تێرن. بژی خومان جی خوێ داگه‌س نان که‌یک و خامه‌، ته‌لموێت و ئه‌سب و ماین جێ خوێ داگه‌س لیموزین. له‌باس کوردی ته‌نیا ئه‌ڕا چه‌ن پل هه‌ڵپه‌ڕکێ ئستفاده‌ کریه‌ت، له‌ شوونێ دی ته‌مام ڕه‌قس فارسی، وه‌ پویل کوردی و قڕ که‌مه‌ر دۆیتگه‌ل کوردی. که‌ خۆدا هه‌ڵ ناگرێت ئه‌گه‌ر فارسێک ته‌شریف داشتوت چه‌نێ وه‌پیمان بخه‌نێت چوین ئدعاێ دیگران ده‌ر هاوردن کار ئاسانێک نیه‌. ئه‌ما هه‌ر که‌س له‌ فه‌رهه‌نگ و کولتور خؤێ ماموستاس، په‌س ئیمه‌ و ره‌قس فارسی فکر ناکه‌م جۆر ده‌ربایم، مه‌گه‌ر هه‌ر ویجوره‌ وه‌ زور خۆمان بکه‌یمه‌ فارس له‌ حاڵێک ئه‌وان قه‌بولمان ناکه‌ن.
ده‌لیل ئه‌وه‌سه‌ فارس فه‌قیریچ خۆێ ئی هه‌را و به‌زمه‌ له‌ شون ده‌س دیگه‌ران ڕه‌سیگه‌سه‌ پێ، هه‌ر ئه‌وجۆره‌ تاسوعاو ئاشورا کردگنه‌سه‌ ڕه‌سم ده‌فاع له‌ ئیمام حوسه‌ین عه‌ره‌ب له‌ مۆقابڵ یه‌زید عره‌ب، به‌زم و بالۆرێ عه‌روسیچ کردگنه‌سه‌ به‌زم ئه‌ڕا مه‌ردم بیچاره‌ و فه‌قیر خۆمان. مه‌ردمیچ هه‌ر ئه‌و جۆره‌ که‌ گوش ناێه‌ن بزانن ماناێ، هه‌نار ده‌نک ده‌نکی، سۆخمه‌ له‌ سه‌ر مه‌مکێ چێ ڕه‌بتێک وه‌ یه‌ک دێرن، و خۆێان له‌ هه‌ڵپه‌ڕکه‌ غه‌رق ئاره‌ق که‌ن، وه‌ی ڕاحه‌تیه‌ قه‌بوڵ که‌ن خانم عه‌روس ئاخرین تاڵ مویه‌که‌ێ هه‌ڵکیشان و ته‌مام به‌ده‌نێ بقرچنێتوه‌، و له‌ شونیچی وه‌ وه‌سیله‌ی خانم ئارایشگه‌ر پولیش بێریه‌ت تا بتوانێت له‌ ناو فیلم زه‌ماوه‌نده‌که‌ یه‌ ئه‌رجنه‌ک نیشان نه‌ێه‌ێت. هه‌ر وه‌ی ڕاحه‌تیه‌ قه‌بول که‌ن که‌ گورانی فارسیه‌ ئه‌ڕا ڕه‌سمی کردن په‌ێوه‌ند بووک و زاوا له‌ ئایه‌ی قۆرعان ئه‌ڕا مۆسه‌ڵمانێک مۆهمتره‌. چون ئه‌گه‌ر ئاهه‌نگ عه‌روس خانم قه‌شه‌نگه‌، موهاش ڕنگاڕه‌نگه‌، زاوا و بووک و به‌قیه‌ێ ڕه‌قس دوسته‌کان نارێته‌ قنگ خڕ دان، ئحتماڵ نه‌ێرێت، ئه‌و عه‌روسیه‌ بتوانێت قابل قه‌بول بۆت. ئیسه‌ بایم یه‌ فه‌رهه‌نگ سه‌نج دانه‌یم و بزانیم، چه‌ن مسقاڵ له‌ی عه‌روسیه‌ که‌ یه‌ په‌دیده‌ێ فره‌ مۆهم فه‌رهه‌نگی و ئنسانیه‌، هین خۆمانه‌؟ له‌باس هین خۆمان نیه‌، گۆرانی 80% هین ئیمه‌ نیه‌، نان که‌ێک جێ بژی گردگه‌، عه‌روس جێ وه‌وی، داماد جێ زاوا، لیموزین جێ ماین و ئه‌سپ و قاتر. وه‌یجۆره‌ فه‌رهه‌نگ سه‌نجه‌که‌مان نیشان ده‌ێت که‌ خۆمان وه‌ ده‌س خۆمان خه‌ریکیم خۆمان خنکنیم. له‌ شون مه‌راسم عه‌روسیچ شوکۆر ئه‌ڕا خودا گشت چما ته‌راونج گردگه‌سه‌ێان، و شه‌له‌ شه‌ل خۆێان ڕه‌سننه‌ ماڵ و چه‌ن ڕوژیچ له‌ شونێ هیلاک و جه‌مامن. په‌س بان با دی ته‌خسیر که‌س نه‌گریم پیاوه‌تی بکه‌ن.
له‌ ئاخریچ یه‌ ئشاره‌ێ کوتاه‌ بکه‌مه‌ باسێک له‌ سه‌ر زوان ڕه‌سمی له‌ کوردستان که‌ له‌ی ئاخره‌ له‌ مابه‌ین بڕێک له‌ دوستان له‌ سایت یارسان مه‌ترح بویگه‌س. دیاره‌ هه‌ر کامێان بڕێک واقعیه‌ت باس کردنه‌س ئه‌گه‌ر گشت ئه‌و باسگه‌له‌ بخه‌یمه‌ پاڵ یه‌ک توانیم بویشیم گرفت نه‌ێاشتن زوان ڕه‌سمی و یه‌کگرتوو، پێچێده‌تر له‌وه‌سه‌ که‌ بتوانیم وه‌ چه‌ند مه‌قاڵه‌ حه‌ڵ و فه‌سڵێ بکه‌یم. هه‌ر زوانێک که‌ له‌ پشتوانه‌ێ ئقتصادی مه‌حروم بوت ئمکان سه‌ر که‌فتنێ ئه‌گه‌ر که‌م نه‌وت حه‌تمه‌ن فره‌ زه‌ئیفه‌. ئه‌ما فکر که‌م که‌ ئی باسه‌ باێه‌س له‌ سه‌ر ئه‌ساس ئحترام و له‌ یه‌ک حالی بوێن بوت. فه‌وتیان هه‌ر له‌هجه‌ و که‌لیمه‌ێ زوان کوردی له‌ هه‌ر زاراوه‌ێک خه‌ساراته‌ ئه‌ڕا گشت، چون ئه‌و وه‌خت زووان ناسه‌کان باێه‌س په‌نا بوونه‌ بێگانه‌ تا بتوان چشتێک ناودێر بکه‌ن. وه‌ هه‌ر حاڵ ئه‌گه‌ر وه‌ ده‌س من بۆت زوان ئنگلیسی که‌مه‌ زوان ڕه‌سمی، و هه‌ر که‌س ئه‌ڕا خوێ وه‌ له‌هجه‌ و زاراوه‌ێ خۆێ هه‌ گۆرانی هه‌نار ده‌نک ده‌نکی بویشت. چوین تا بایم و کۆته‌ خشت ماڵێک وێران ئاپارتمان دروس به‌که‌یم، ئاو فره‌ هه‌ڵگرێت. زوان ئنگلیسی زوانێکه‌ که‌ له‌ هه‌رچی زه‌مینه‌س شون خوێ کردگه‌سوه‌، و هه‌ر مله‌تێک بتواێت وه‌ل ڕه‌وه‌ند دۆنیای ئیمڕوژا حه‌ره‌که‌ت بکه‌ێت باێه‌س له‌ ئنگلیسی حالی بۆت.
ویجۆره‌ له‌ شه‌ڕ کام زاراوه‌ خاستره‌ ڕزگارمان بۆت، و حه‌ق که‌س پاماڵ ناوت. ئه‌گه‌ر ئی پیشنیار منه‌ جۆر پێشنیار ده‌وڵه‌ت کۆت کۆتی قه‌بوک بکریه‌ت خوشحاڵ بۆم، وه‌گه‌رنه‌ من نه‌ زووان ناسم نه‌ له‌ سه‌ر ئی مه‌وزوعه‌ چشتێک زانم تا له‌ ئیوه‌ عه‌زیزگه‌ل بشارموه‌ێ.
نه‌وید. ژانویه‌ 2009

وظایف ما در قبال شرایط کنونی

وظایف ما در قبال شرایط کنونی

بیش از یکسال از شروع بحثهای جدی پیرامون یک تشکل فراگیر یارسانی میگذرد، بحثهایی که‌ هم جداییها را بدنبال داشت هم اختلافنظرها و همفکریها را آشکار نمود. شرایطی که‌ همه‌ را مجبور نمود تا بنحوی خود را درگیر این بحثها بکند، نشان از حساسیت مردم یارسان نسبت به‌ سرنوشتشان در دوره‌های مختلف تاریخی دارد، هر بار بنا به‌ موقعیت و امکانات خود به‌ حوادث و تحوالات پیرامونی واکنش داده‌اند، اما اینبار در مقیاسی وسیعتر به‌ یمن استفاده‌ از امکانات ارتباط جمعی بویژه‌ اینترنت و پالتاک، بحثها از حالت محفلی و عشایری فراتر رفت و بالاخره‌ به‌ وضعیت کنونی رسیدیم که‌ هرکدام تفسیر خود را از آن دارد. اما من تلاش میکنم نظرات خود را حول شرایط موجود توضیح بدهم.
بیست و هفت سال پس از استقرار خونین جمهوری اسلامی و تحمیل این نظام قرون وسطایی بر مردم ایران، سرنوشت بسیار خونباری را نیز به‌ مردم یارسان تحمیل نمود که‌ تنها بخاطر تبعیت از یک آیین مشخص و تعلق به‌ ملت تحت ستم کرد تحمیل گردید. اما در شرایط کنونی قدرتهای بزرگ که‌ قبلا راه‌ استقرار حاکمیت اسلامی را هموار کرده‌ بودند، با حاکمان متحجر شاخ به‌ شاخ شده‌اند، و خطر ادامه‌ی حیات این جانوران را دارند درک میکنند، و این در حالی بود که‌ مردم یارسان علیرغم عقب ماندگیهای و ستمهای فرهنگی از اولین روز حاکمیت به‌ این رژیم اسلامی توهمی نشان ندادند، و قیمت اعتراض خود را نیز با خون و آوارگی پرداخت نمودند. در چنین شرایطی، موقعیتی پیش آمده‌ که‌ مردم یارسان بویژه‌ بخش برونمرزی آن در مقابل وظایفی انسانی متعددی قرار گرفته‌اند که‌ راه‌ فراری از آنها وجود ندارد. اما چگونه‌ به‌ این مسائل بایستی جواب داد، مشکل عمده‌این است که‌ تا بحال هنوز فرمول درست و قانع کننده‌ای برای آن یافت نشده‌ است. دلیل اصلی نیز بخشا عدم وجود فرهنگ همکاری و دیالوگ به‌معنای واقعی آن است، واز آن بدتر عدم شناخت از مکانیسم کار سیاسی به‌ عنوان یک پروسه‌ی طولانی و ادامه‌ دار است، که‌ بخشی از فعالین را به‌ سمت راه‌ حلهای کوتاه‌ مدت و در همان محفلی سوق داد، و زمینه‌ی اختلافات به‌ شکل زننده‌ای بوجود آمد. اما با تمام عوقب مثبت و منفی تحولات کنونی این واقعیت مشخص شد، که‌ راه‌ دیگری بجز قبول همدیگر و گوش فرادادن به‌ همدیگر برای ایجاد یک پروژه‌ی مشترک وجود ندارد. هیچکدام از طرفین دعوا فرشته‌ نبودند، و نمیتوانند یقه‌ی خود را از گناهی که‌ مرتکب شده‌اند رها کنند، درجه‌ی عبور از خط قرمز و زیرپا گذاشتن تمامی نرمهای شناخته‌ شده‌ی متمدنانه‌ نیز کم نبودند، که‌ بجای خود جای تاسف است، اما هیچکاری نمیشود در حال حاضر انجام داد بغیر از آنکه‌ قبول کرد که‌ هنوز ما دارای چنین افرادی هستیم که‌ اختلاف نظرات را تا این درجه‌ کاهش دهند بدون آنکه‌ جرات آنرا داشته‌ باشند، در یک اطلاعیه‌ و یا حتی یک تماس تلفنی از قربانیان تهمتهای ناروای خود معذرت بخواهند. بهرحال این هم دلیل فقر فرهنگ معذرتخواهی و خودمحوری بیمارگونه‌ای است که‌ غرور کاذب جای منطق و شهامت را گرفته‌ است، و این افراد خود قربانی این سیستم فکریند. اما راه‌ حل چیست، تا بتوان از ادامه‌ی پروسه‌ی مذکور جلوگیری کرد؟
آنچه‌ انجام و ارتکاب چنان اعمالی را توجیه‌ و تشویق میکرده‌ است، عدم اعتقاد به‌ حق و دفاع از حقوق انسانی فرد، بدون توجه‌ به‌ درجه‌ی‌ نزدیکی یا دوری فرد به‌ ما از نظر فکری و حتی وابستگی فامیلی است. در کار سیاسی اساس دفاع از حق و حقوق انسانی جزء لاینفک و سنگ بنای فکری و اعتقادی هر انسان آزادیخواهی است، صرفنظر از آنکه‌ ما در چه‌ درجه‌ای از نزدیکی یا اختلاف با طرفی قرار داریم بایستی روشن کنیم که‌ نمیتوانیم هر توهینی را بپذیریم، و برای خود یک چهارچوب فکری داشته‌ باشیم که‌ مشخص کند که‌ ما در دفاع از حق فرد کجا خواهیم ایستاد، اما متاسفانه‌ این عمل هنوز به‌ فرهگ غالب تبدیل نشده‌، و با چشم پوشی اطرافیان روبرو میشود، این از همان فرهنگ عشایری سرچشمه‌ میگیرد که‌ هنگامیکه‌ یکی از اعضای خانواده‌ با کسی دیگر درگیر میشد، بدون آنکه‌ از حق دفاع شود، به‌ یمن غریزه‌ از همخون و فامیل بدفاع برمیخاستند، حالا نیز همفکر جای فامیل را گرفته‌ و حتی مایه‌ی خشنودی هم میشود که‌ مخالفی را با چنان درجه‌ای از وقاحت مورد حمله‌ قرار داده‌ شود.
بنابراین از همین حالا وظیفه‌ی ماست که‌ در مقابل اهانت و مسموم کردن فرهنگ تولرانت یارسانی از این ببعد ساکت نمانیم، و با دفاع از حقوق افراد مخالف خود در واقع اعتقادمان را به‌ رعایت و دفاع از حقوق انسان به‌ نمایش بگذاریم. دفاع از حق انسان مخالف مقیاسی است که‌ بایستی برای هر کس قابل دفاع باشد، چون دفاع از همفکر کار آسانی است، ولی دفاع از مخالفان فکری و نه‌ دشمنان امری است واجب بر همه‌. برای برانداختن فرهنگ توهین بایستی فرهنگ عمومی اجازه‌ چنین جسارتی را به‌ هیچ فردی ندهد، و هیچ مانعی نیز نباید ما را بسوی قبول چنین فرهنگ متحجر و ناپسندی سوق دهد.
ما همواره‌ میشنویم که‌ بجای پرداختن به‌ بیگانه‌ چرا ما برعلیه‌ همدیگر بیشتر موضع میگیریم؟ اما نباید از این واقعیت چشم پوشید این تنها گناه‌ ما نیست حتی باکتریها نیز در جدالشان با نزدیکترین گونه‌ی ژنتیکی خود بسیار مهارت بیشتری دارند، دلیل آن است که‌ هر دو برای بدست آوردن همان شرایط زیستی قابل دسترس با هم رقابت میکنند، و از امکانات موجود آنطرفتر خبری ندارند، یا حتی الامکان برایشان دسترسی دشوار است. ما نیز در اقیانوسی شنا نمیکنیم بلکه‌ در جویباری بسیار گل آلود به‌ یمن هزاران سال ظلم و زور و محرومیت در حال شنا هستیم، و همین محدودیتهای تاریخی مداوم ما را از هنر شنا در محیطهای بزرگتر نه‌ تنها محروم ساخته‌ بلکه‌ در اصطحکاک مداومی که‌ باهم داشته‌ایم بیشتر نقاط ضعف و قوت همدیگر را میشناسیم و همین امر شجاعت مارا در مقابل همدیگر افزایش داده‌، و بخاطر عدم شناخت از بیگانه‌ از درگیر شدن با آنها هراس داریم. یکی از دوستان برایم تعریف میکرد که‌ در آبادی ایشان یک سگ گله‌ای‌ وجود داشته‌ که‌ هنگامیکه‌ توسط دیگر سگهای آبادی مورد حمله‌ قرار میگرفته‌، آن هم بعد از فرار از چنگ سگهای مهاجم مستقیما طنابهای اطراف سیاه‌چادر صاحبش را گاز میگرفته‌ و میجویده‌. داستان درگیری خودی با خودی بیشتر به‌ این داستان غم انگیز شباهت دارد. اما بهرحال فکر میکنم که‌ دیگر بایستی سعی بشود بطوری یا بشیوه‌ای دندان از جسم همدیگر برگیریم، و با شناخت مشترکاتمان به‌ دفاع از همدیگر و دفاع از حق عادت کنیم. پس بگذاریم که‌ شناخت ما تنها روی نقاط ضعف همدیگر متمرکز نباشد، بلکه‌ روی نقاط قوت و مشترکات بیشتر مکث کنیم، و حتی هنگامیکه‌ از کسی انتقاد میکنیم با ذکر نقاط قوت ایشان هم از شدت صدمه‌ی وارده‌ به‌ احساسات ایشان یا آنها جلوگیری کنیم. این کار سختی نیست، حتی ارزش انتقاد را نیز بیشتر میکند، و خواننده‌ را نیز بقضاوتی منصفانه‌تر دعوت میکند. تا چه‌ اندازه‌ موفق میشویم نمیدانم، اما بایستی با عبور از فرهنگ مریض کنونی خودمان را یک شتشوی رفتاری و پنداری بدهیم، و با اعتماد بنفس بیشتری برای همکاری تلاش کنیم.
نکته‌ی دیگری که‌ لازم بود به‌ آن اشاره‌ کنم، این است، که‌ برای من یکی، بعداز نشست یوتوبوری مسئله‌ی اختلافات با جدی به‌ توافق باجدی و کار برای تقویت آن جایگزین شده‌ است. من اگر در مقابل و مخالفت با جدی مطالبی هم نوشتم نه‌ تنها پشیمان نیستم بلکه‌ آنرا در خدمت اعتلای آگاهی و حتی مشخص شدن موضع فردی خود میدانم، چون من تا آنجاییک که‌ عقل و وجدانم اجازه‌ بدهد حاضر نخواهم بود از ارزشهایی که‌ به‌ آنها پایبند هستم کوتاه‌ بیایم، البته‌ من هم نه‌ فرشته‌ و نه‌ درویش، اما برای خود خط قرمزی دارم که‌ به‌ یمن شرایط زندگی در این کشور و داشتن تامین کافی لزومی به‌ عبور و یا نقض آنها نمیبینم. در طی تمام مدتی هم که‌ در اختلاف با جدی مینوشتم، در واقع تلاش میکردم که‌ دوستان را متوجه‌ اشتباهاتشان بنمایم، که‌ خوشبختانه‌ به‌ مرور و تلاش طرفین به‌ این نتیجه‌ نیز رسیدیم و لزومی به‌ بازگو کردن یا برگشتن به‌ عقب نمیبینم، با قلبی صاف و آرام تلاش خودم را برای بهتر شدن کار، برنامه‌ و سمتگیریهای سیاسی جدی ادامه‌ خواهم داد. ولی این بدان معنا نیست که‌ هیچ مخالفتی نخواهم کرد، اما مخالفت دیگر به‌شکل رودرویی دو طیف فکری و تشکیلاتی نخواهد بود، بلکه‌ در چهارچوب تشکل به‌ پیش خواهد رفت. بدینصورت دعواها از بیرون به‌ درون منتقل میشود و بایستی هردو طرف نیز آماده‌ی همکاری و گذشت بیشتر باشند. چون ما هنوز در ابتدای کار هستیم و تا تکامل ما بعنوان یک نیروی سیاسی منسجم، متحد و و منظم راه‌ درازی وجود دارد. از آنجا که‌ ما از نظر فکری و عقیدتی و درجه‌ی آگاهی بدرجات زیادی از هم دیگر تمایز داریم امکان برخورد آراء و عقاید نیز یک امر اجتناب ناپذیر است. با شناخت این واقعیت ما بجای داشتن یک نیروی سیاسی واحد و منسجم با یک جبهه‌ی سیاسی از افراد یک جامعه‌ی محروم ربرو هستیم که‌ حتی افکار، روش زندگی و طرز صحبت کردن را هم از بیرون آموخته‌ایم. بنابراین جای تعجب نخواهد بود که‌ ما افراد تشکیل دهنده‌ی این تشکل بایستی با تحمل بیشتر نسبت به‌ نظرات همدیگر برخورد کنیم و از همه‌ مهمتر قبل از اینکه‌ تلاش کنیم تا مسائل شخصی و دیدگاهای خودمان را تحمیل کنیم، از این واقعیت حرکت کنیم که‌ آیا این دیدگاهها چه‌ نفع یا زیانی برای مردم یارسان، جنبش کردستان و بطور کلی دمکراسیخواهی در ایران دارد. و با ارجعیت دادن به‌ منافع جمعی تلاش کنیم از بزرگ جلوه‌ دادن و نفی اختلافات نظری وغیره‌ خودداری کنیم. چون ذکر زحمات دیگران و ارزش نهادن برای اختلافات به‌ امر حل آنها نیز کمک میکند، و ما در شرایط بهتری در مقابله‌ با‌ مشکلات بیرونی و درونی قرار خواهیم داشت.
هم اکنون که‌ فاز توافق عمومی آغاز شده‌، و ما در مسیر بدون بازگشت از کار جمعی با همدیگر هستیم، جایز نیست، اگر کسی هم تا بحال نتوانسته‌ به‌ همکاری و همیاری عادت کند، شروع بکار شکنی بنماید. بنظر من بااعلام صادقانه‌ی مسائل و طرح آنها در انظار عمومی قضاوت جمعی نکات ضعف و قوت را بیشتر قابل تشخیص مینمایند و راه‌ حل نیز ساده‌تر خواهد بود.
برنامه‌ی تازه‌ی جدی که‌ قرار است توسط هیئت 7 نفره‌ برای پیشنهاد به‌ کنگره‌ دوم باشد، بایستی بروشنی ماهیت و چهارچوبهای حاکم بر جدی را مشخص کند، و برای عموم قابل فهم نماید. جدال بر سر واژه‌ها نبایست اصل محتوایی را تحت الشعاع خود قرار دهد، بدینصورت لازم است که‌ احاد مردم قبل از ورود به‌ سالن کنگره‌ نظرات خود را در مورد برنامه‌ی پیشنهادی اعلام کنند، و حداقل برای هیئت تهیه‌کننده‌ بفرستند. من به‌ هر درجه‌ای از دوری یا نزدیکی با برنامه‌ آینده‌ قرار بگیرم دلیل نمیبینم که‌ برای کار در جدی خود را کنار بکشم، چون با اعتقاد بر اصل دمکراسی و نظر جمعی بایستی بپذیرم که‌ این جمع و نظر اکثریت است که‌ محتوای برنامه‌ را رقم میزنند نه‌ نظرات من به‌ تنهایی.
مسائل دیگری که‌ بنظر من بایستی صورت بگیرد این است که‌ کسانیکه‌ قرار است در کنگره‌ی آتی جدی شرکت کنند، بایستی تا یک ماه‌ قبل از برگزاری کنگره‌ی دوم جدی حق عضویت خود را پرداخت کنند، این اصل شامل اعضا کهنه‌ و جدید میشود، من در جلسه‌ی یوتوبوری نیز پیشنهاد کردم که‌ هر نفر برای پرداخت حق عضویت و پرداخت بخشی از مخارج کنگره‌ مبلغ 500 کرون بپردازند، که‌ البته‌ این یک پیشنهاد است و بس. در رابطه‌ با خود برگزاری کنگره‌ نیز من نظرات و پیشنهادات دیگری دارم که‌ بعدا با هیئت برگزاری کنگره‌ در میان خواهم گذاشت.
تا آنجایی که‌ من فکر میکنم این نکات برای برداشتن قدمهای بعدی ما ضروری هستند، و بایستی هر فرد یارسانی بنوبه‌ی خود تلاش کند که‌ تشکیلات جدی را از آن خود بداند، و برای هرچه‌ باشکوه‌تر برگزار شدن کنگره‌ی دوم تلاش کند.
به‌ امید موفقیت برای همه‌

نوید 21.11.2007

mandag 12. september 2011

کریسمس جشن شادی یا کابوس تنهایی

کریسمس جشن شادی یا کابوس تنهایی

امسال نیز همچون سالهای گذشته‌، سال 2007 با گامهای سنگین خود در حال عبور از دروازه‌ی تاریخ است، کریسمس جشن قبل از تحویل سال مسیحی هر سال با فرارسیدن خود جنب و جوش و دلهره‌هایی را برای مردم به‌ ارمغان میاورد. برای کسانیکه‌ که‌ به‌ تشریفات این روزها اهمیت میدهند، کریسمس به‌ دردسری پر هزینه‌ تبدیل میشود، و فروشندگان کالاهای خارج از نیاز واقعی انسان با استفاده‌ از هر ترفندی در حال قالب کردن اجناس خود به‌ انسانهای بیدلیل مصرف کننده‌ میباشند، بلاخره‌ امشب هم تعطیلات سال در اروپا و در کشور نروژ شروع شد، و بوی کباب بوقلمون و انواع سبزیجات و دنده‌ی گوسفند تقریبا همه‌ جارا پر کرده‌است. من هم بدون هیچ تشریفاتی مثل سابق بدون هیچ هیجان خاصی برای رفع خستگی به‌ بیرون قدم میگذارم تا هم نفسی تازه‌ کنم هم به‌ بهانه‌ی دیدار با دوستی چند قدمی پیاده‌ روی بروم. مدتهاست که‌ قلبم برای یک پیاده‌روری درست و حسابی لک زده‌ است، واز هنگام بارش اولین برف تنها با مشاهده‌ی درختان پوشیده‌ از برف و کریستال یخی، بخود جرات بیرون رفتن را نداده‌ام. به‌ هر حال ام پی 3 را روشن میکنم و با گامهای آهسته‌ از پله‌ها پایین میروم و با شنیدن موسیقیهای سنتی و تکراری مشغول راه‌ پیمایی بطرف خانه‌ی دوستم میشوم.
منظره‌ای جالب و در عین حال هوایی نیمه‌ مناسب برای قدمزدن نظرم را عوض میکنند، و تصمیم میگیرم تا خود را بیشتر گول بزنم و با انتخاب مسیری طولانیتر به‌ پیاده‌ روی بپردازم. در افکارم بوقلمونهایی که‌ تا چند هفته‌ پیش زنده‌ بودند و هنوز در رویای گذراندن بهاری دیگر در کنار عیال خود بودند، تصور میکنم، اما حالا با شمکهای پر شده‌ از سبزیجات مختلف، و غرق در آب و روغن و ادویه‌ در حال کباب شدنند. افراد فامیل هم از دور و نزدیک کریسمس را بهانه‌ کرده‌اند تا در کنار هم شام را صرف کنند. اما تا قبل از امروز این افراد کجا بوده‌اند، و در چه‌ رابطه‌ای با هم قرار داشته‌اند، معلوم است، که‌ هر کس بعد از رسیدن به‌ سن بلوغ راهش را از خانواده‌ جدا کرده‌ و دنبال کار و زندگی خویش رفته‌ است، و در طول سال هم شاید با تلفن چند باری از خانواده‌ و دیگر اقوام با هم صحبت کرده‌اند، اما حالا به‌ احترام پدرو مادر و بزرگان و شاید هم بخاطر تنهایی خود بازگشته‌اند تا با هم باشند. این تنها ماجرای کسانی است که‌ چیزی به‌ اسم خانواده‌ و یا فامیل دارند، و بوقلمون آنها در فر مشغول پختن است، زیر بسیاری دیگر با آنکه‌ مدتهاست از آمدن کریسمس بوسیله‌ تلویزیون و روزنامه‌های تبلیغی و پلاکاردهای آویزان مراکز تجاری مطلع شده‌اند، اما آمدن این روز را کابوسی برای خود میدانند. چون نه‌ کسی دارند که‌ با آنها وقت خود را بگذرانند و نه‌ مرکزی هم باز هست تا در آنجا در کنار دیگران و تنها با خود مثل بقیه‌ی روزها اوقات خود را بگذرانند و از شر این روز لعنتی خلاص بشوند. استخر بسته‌ است، مراکز تجاری بسته‌، و همه‌جا همچون قبرستانی چراغانی سوت و کور است، گویی شهر ارواح است. قبلا با قدم زدن در همین مسیری که‌ من در حال قدم زدن هستم در فواصل معینی افرادی را در حال حرکت میدیدم، اما اینبار من همچون موجودی غیر نرمال در کوچه‌ و خیابانهای خلوت در حال حرکتم. شجریان با صدای دلنوازش میخواند، بیا بگردیم در این خانه‌ بگردیم ، در این خانه‌ غریبم بیا غریبانه‌ بگردیم. همزمان سوز و سرمای بادی نسبتا شدید همجون سیلی تلخ زن بابای نامهربانی بر صورت کودکی یتیم، بر سر وصورتم فرود میاید، اشکهایم از تنهایی و از شدت باد بر گونه‌هایم میلغزند، اما من همچنان آهنگ را دنبال میکنم و بی اختیار بطرف خانه‌ی دوست در حرکتم، خانه‌ای که‌ من دعوت نشده‌ام اما میخواستم تنها به‌ آنها آمدن کریسمس را تبریک بگویم وبا دوستم که‌ کسالتی داشت سرزده‌ دیداری کرده‌ باشم. بدر خانه‌ دوست میرسم، زنگ را فشار میدهم کسی جواب نمیدهد، و در هم باز نمیشود، چند قدمی عقب مینشینم، تا از پنجره‌ی آشپزخانه‌، ببینم کسی خانه‌ هست یا نه‌؟ اما مشخص است که‌ کسی آنجا نیست، بدوستم زنگ میزنم و پس از حوالپرسی به‌ او میگویم بدیدار تو آمده‌ بودم، اما بهرحال کریسمس خوبی داشته‌ باشین، و من جایی دیگر دعوتم، هدف فقط دیداری کوتاه‌ بود.
سپس راهم را کج میکنم تا به‌ نزد دوست دیگری که‌ قبلا مرا نیز همراه‌ چند جوان آواره‌ی یارسانی دیگر دعوت کرده‌ بود تا خودشان را از شر تنهایی کریسمس نجات دهند، بروم. در بین راه‌ بازهم به‌ مردم بومی سرزمینی فکر میکنم، که‌ بیهوده‌ امدن کریسمس را اینچنین مبالغه‌ آمیز بزرگ کرده‌اند، که‌ بسیاری مجبور میشوند از تنهایی تحمیلی دست به‌ دامن اسلم احسن مهاجر مسلمان پاکستانی بشوند تا در کنار دیگر مردم بیکس این سرزمین ثروتمند و یخ زده‌، لحظه‌ی تنهایی را بگذرانند. اسلم، از مهاجران دهه‌ی هفتاد پاکستان به‌ کشور نروژ است، که‌ از خانواده‌ای فقیر برای کارگری به‌ نروژ میاید، و بعدها نیز بخاطر انجام نیکوکاریهای همچون برگزاری روز کریسمس برای نروژیهای تنها به‌ فردی نسبتا مشهور تبدیل میشود، و مورد تحسین مردم قرار میگیرد. بطوریکه‌ پیشاپیش برای دعوت از مردم تنها در اسلو و اطراف در روزنامه‌ها آگاهی چاپ میکند، و از آنها برای شرکت در مراسم شب کریسمس دعوت میکند. اما از همه‌ی اینها گذشته‌ بسیاری که‌ به‌علت کهولت، مشکلات فیزیکی که‌ قادر به‌ حرکت نیستند همچنان در گوشه‌ی خانه‌های خود زندانی هستند، و با حسرت همسایگان را میبینند یا صدای قهقه‌ی خنده‌ و شادیشان را میشنوند که‌ تا پاسی از شب با هم مشغول خوردن و نوشیدن هستند.
بسیاری نیز به‌ تلفنهای کمک و مراکز اجتماعی که‌ بمنظور کمک به‌ انسانهای تنها و صرفا صحبت کردن با آنها ایجاد نموده‌اند، زنگ میزنند، و با صحبت کردن یا گریستن تنهایی خودرا رفع میکنند، اما کم نیستند که‌ در چنین شبی از زندگی خود دست میشویند، و با تصمیم بخاتمه‌ی زندگی دست بخود کشی میزنند. روابط ناپایدار احساسی و اجتماعی، تحولات اجتماعی سریع، و گرایش بسمت فردگرایی افراطی و به‌ هم ریختگی فرهنگ ازدواج و خانواده‌ سبب گردیده‌ که‌ فرد در چنین جوامعی با این همه‌ امکانات در رنج و عذاب روحی دائم بسر ببرد، و شبی همچون شب کریسمس زندگی اش را به‌ کابوس مرگ تبدیل کند.
من همچنان تلاش میکنم تا مدت زمان پیاده‌ روی را طولانیتر کنم تا بیشتر بتوانم به‌ این همه‌ موضوع که‌ این روز معین در زندگی انسانهای مطرح مینماید، بپردازم. صرفنظر از پولهای کلانی که‌ تا این روز برای خرید کادو، مواد خوراکی و لباس صرف میشود، نوبت فرستادن پیامهای تلفنی یا همان اس ام اس است. من خیال خودم را راحت کرده‌ام برای کسانیکه‌ در لیست ایمیل داشتم تقریبا بطور رایگان و در یک جمله‌ی کوتاه‌ فرارسیدن کرسیمس را تبریک گفته‌ام، اما تعدادی از دوستان مهربان مرا با اس ام اس هایشان غالگیر میکنند و مجبور میشوم جواب بدهم، و بدینصورت هزینه‌ای دیگر به‌ شرکت موبیل بپردازم برای کاری که‌ اصلا ضروری نبود. برای من همه‌ی روزها یکسان است، تنها تفاوت در آن است که‌ در چه‌ حالتی هستم و روز چگونه‌ گذشته‌است، نه‌ اینکه‌ روز مشخصی برای تولد، و یا پارتی داشته‌ باشم. نه‌ هدیه‌ میخرم و نه‌ هدیه‌ دریافت میکنم، اما از شادی کودکانه‌نی مردمی که‌ برای دریافت هدیه‌ای که‌ اساسا نیازی به‌ آن نداشته‌اند، خنده‌ام میگیرد، و یا از تقلای آنها هنگام خرید هدیه‌ که‌ میخواهند بخیال خودشان بهترین و ارزانترین هدیه‌ را بخرند، در شگفتم، چون این مردم از خودشان نمیپرسند واقعا معنی اینکار چیست، وقتی من هدیه‌ای میدهم هدیه‌ای هم دریافت میکنم تقریبا با همان قیمت، و هدیه‌ای که‌ دریافت میکنم یا تحویل میدهم هیچکدام به‌ آن نیازی نداریم، پس فلسفه‌ این کار چی میتواند باشد؟ من هنوز جواب این سئوال را دریافت نکرده‌ام اما میشنوم که‌ گویا برای طرف ارزش قائل هستند، و یا میخواهند دل کسی را خوش کنند، و حرفهایی از این قبیل…
این توجیهات تا چه‌ اندازه‌ درست یا غلط باشند، اما من هیچگاه‌ نتوانستم فراموش کنم، هنگامیکه‌ سال اول ورودم به‌ این کشور و تجربه‌ی اولین کریسمس چگونه‌ خاطره‌ی تلخی برایم تبدیل شد، و بدین سبب برای فرار از این تعطیلات تحمیلی همیشه‌ سعی میکردم روی تاکسی کار بکنم، چون هم درآمد خوبی داشت، هم فرصت پیدا میکردم با مردم تنهایی که‌ برای فرار از محیط تنهایی تاکسی کرایه‌ میکردند واز ما میخواستند مدتی آنها را در شهر سوت و کور اسلو بگردانیم.
یکبار در همین کریسمس یک مشتری به‌ تلفن تاکسی زنگ زد و تاکسی خواست، من بعد از گرفتن آدرس، بعد از چند دقیقه‌ دم در خانه‌اش حاضر شدم، پیرزنی با موهای تقیربا نیمه‌ ریخته‌ و جسمی رنجور و باریک از در حیاط بیرون آمد، من هم برای کمک و هدایت او به‌ داخل ماشین از پشت فرمان بیرون آمدم و با گرفتن زیر بغلش او را به‌ صندلی عقب تاکسی هدایت کردم، و سپس از او پرسیدم به‌ کجا میرود، پیرزن با صدایی مغموم و گرفته‌ گفت هر جا که‌ تو دوست داری، تعجب کردم، دیگر نمیدانستم چه‌ بپرسم و به‌ کجا بروم، هنوز مردد بودم کدام مسیر را بروم، که‌ دوباره‌ گفتم خودت کجا را دوست داری؟ آرام گفت برو بطرف مرکز شهر، میخواهم از تنهایی این خانه‌ چند لحظه‌ای دور باشم اگر کافه‌ای باز بود حاضرید با من کافه‌ای بخورید؟ گفتم چرا که‌ نه‌، حتما. بعد شروع کرد به‌ تعریف کردن، داستان غم انگیز خودش، گفت دیشب تنها برادری که‌ بر روی این زمین داشتم و تنها فرد درجه‌ یک خانواده‌ام بود بعد از مدتی در اثر سرطان مرد، چند روز آینده‌ هم قرار است خاکی اش کنند، اما دو هفته‌ قبل از مرگش، اقوام ما شروع کردن به‌ تلفن زدن و احوالپرسی، چون میدانستند او در حال مرگ است، خانه‌ای بزرگ و با ارزش دارد. همه‌ برای تصاحب میراث یکجوری میخواستند، در این روزهای اوخر خودشان را به‌ من نزدیک کنند، اما برادرم، قبل از مرگ تمام دارئیش را به‌ مرکزی تحقیقاتی که‌ برای یافتن علاجی بر ضد‌ سرطان و کلیسا هدیه‌ کرده‌ بود، و خودم هم تصمیمی مشابه دارم. من هم در حالیکه‌ تاکسی را در خیابانهای مرکزی و خلوت شهر میچرخاندم، به‌ صحبتهای دردمندانه‌ی آن خانم پیر گوش فرادادم، ولی هیچ چیز برای گفتن به‌ ذهنم نمیرسید. تنها بعضی وقتها میگفتم واقعا ناراحت کننده‌ است، جای تاسف است، اما خانم مسن گفت نه‌ این عین زندگی است. من قبول کرده‌ام که‌ زنگی یعنی این، بعد از مدتی مرگ برادرم هم مثل مرگ شوهرم برایم عادی میشود، و خودم را هم آماده‌ی مرگ میکنم، اما میدانم که‌ روزهایی را با رفتن به‌ سر قبر و کاشتن گل بر مزار برادرم سپری میکنم. خلاصه‌ بعد از چرخیدن تقریبا اکثر خیابانهای شهر، یک کافه‌ پیدا کردیم با هم کافه‌ای صرف کردیم، و سپس او را بخانه‌ رساندم، و شماره‌ام را به‌ او دادم که‌ هر وقت خواست میتواند با من تماس بگیرد، مرا بغل گرفت، و گفت شماها هنوز انسانیتی برایتان باقی است با ماتریال آن را مردار نکنید، من تنها به‌ کلیسا میروم چون در آنجا افراد مثل من زیاد است، ما به‌ این فرهنگ عادت کرده‌ایم، یا بهتر است بگویم محکوم شده‌ایم. بغض گلوی مرا هم گرفته‌ بود که‌ چه‌ بگویم، اما گفتم مرگ شما در تنهایی هزار باز زندگی ما تحت حاکمیت جهموری اسلامی بهتر است، چون در اینجا تو بر تخت بیمارستان میمیرید آنجا در زیر شکنجه‌، بمباران و تحقیر. گفت بشر کاری میکند که‌ حیوانات را بایستی بیشتر دوست داشت.
بعداز وداع با پیرزن برای ادامه‌ کار، مسیری را برای رسیدن به‌ اولی ایستگاه تاکسی انتخاب کردم، و به‌ رادیو بی بی سی گوش دادم، مصاحبه‌ای بود با یک خانم معلم داوطلب در یکی از مدارس بچه‌های یتیم در اوگاندا، که‌ توسط نهادهای انساندوستانه‌ اداره‌ میشد. این خانم معلم که‌ قرار بود با خانواده‌ و بچه‌های خودش کریسمس را جشن بگیرد، از رفتن به‌ خانه‌ خودداری میکند تا با بچه‌های یتیمی که‌ در مدرسه‌باقی مانده‌ و کسی را نداشته‌اند، کرسیمس مختصری را برگزار کند. خبرنگار از بچه‌ها و خانم معلم در مورد برگزاری کریسمس سئوال میکرد، که‌ هدیه‌ چه‌ دارند به‌ همدیگر بدهند، معلم و مدرسه‌، قرار شده‌، برای هر دو نفر دانش آموز نیم لیتر کوکا کولا و چند عدد شکولات بخرند، و بچه‌ها هیچ چیز نداشتند تنها نقاشی از صحنه‌های جنگ و یا اینکه‌ چگونه‌ شاهد کشته‌ شدن والدین خود بدست ارتش مقاومت خدا در اوگاندا به‌ نام ال ار آ بوده‌اند، را به‌ معلمشان هدیه‌ میدادند. مصاحبه‌ چنان تاثیر برانگیز بود، که‌ اشک در چشمانم حلقه‌ زد، و یکبار دیگر از بشر بودن خود شرم کردم.
بهرحال راهم را بطرف خانه‌ی دوست و حضور در جمع آوارگان یارسانی ادامه‌ دادم، و صدای آژیر آمبولانس که‌ در حال حمل یا تلاش برای رسیدن به‌ کسانی بودند که‌ به‌ کمک پزشکی نیاز داشتند، برای چند لحظه‌ افکارم را بهم ریخت، اما بازهم قربانیان مراسم کریسمس در جلو چشمانم مجسم شدند، گروهی که‌ در اثر پرخوری گوشت بوقلمون و مشروبات دچار مشکل گوارشی میشدند و گروهی دیگر که‌ تنهایی آنها را مریض نموده‌ و به‌ کمک پزشکی نیازمند کرده‌ بود. با تمام آنچه‌ که‌ از خاطرم میگذشت به‌ دم در خانه‌ی دوستم رسیدم و پس از باز کردن در وارد شدم. تنها یکی از میهمانان حضور داشت بقیه‌ رفته‌ بودند، ما با صاحخانه‌ 3 نفر شدیم، با غذای مختصری که‌ پخته‌ بودند شروع کردیم به‌ صرف شام با هم، برنجی که‌ مردانه‌ پخته‌ شود تعریف زیادی نمیتوانست داشته‌ باشد، ولی بهرحال سریع و طبق عادت غذا را تمام کردیم و خودم را رو مبل انداختم، تا با چک کردن ایمیل به‌ صفحات اینترنت برای کنترل اخبار هم سری زده‌ باشم، ترکیه‌ باز هم کردستان را بمباران کرده‌ است، کشورهای عضو ناتو در حال خوردن گوشت بوقلمون و روستاییان کرد آواره‌ی کوهها و دشتها شده‌اند، و حکومت هریم در حال تلاش برای اسکان آنانند.
بی اعتنایی دنیا به‌ آنچه‌ که‌ در دوروبر میگذشت، مرا نیز به‌ بی اعتنایی در اوج ناتوانی وادار ساخت، و مجبور شدم صفحه‌ی یاهو را بازکنم، تا شاید ایمیلی از کسی داشته‌ باشم.
دوستی مرا آن لاین دید، و پرسید مشغولم؟ گفتم نه‌، و تبریک به‌مناسبت کریسمس. او هم جواب داد، و پرسید کریسمس تو چه‌ جور بود؟ من که‌ اکثرا با او شوخی میکنم، گفتم راستش من بجای بوقلمون مرغ خورده‌ام، و از بس برنج وحشتناک پخته‌ شده‌، تنها آرزوم اینه‌ که‌ هر چه‌ زودتر بتوانم خود را به‌ توالت برسانم به‌ این امید که‌ شکمم خالی بشود، و بعد ادامه‌ دادم اما کریسمس هیچگاه‌ برای من جالب و هیجان انگیز نیست. او لبخندی نزد، فهمیدم مشکل دارد، از او پرسیدم کرسیمس تو چه‌ جور بود، گفت من هم تنها و کریسمس بدی را دارم سپری میکنم، پرسیدم چرا، گفت چون دوست پسرم زیر قرارش زده‌، و کاری که‌ قرار بوده‌ انجام ندهد حالا دوباره‌ انجام داده‌، پرسیدم چه‌ کاری گفت، مشروب خورده‌، من هم خندیدم و گفتم، عجب تراژدی بزرگی؟ گفت تو نمیفهمی، گفتم راست فرمایش میکنی واقعا من نمیفهمم، که‌ تو چرا بایستی برای شادی کاذب کس دیگری عزا بگیری؟ گفتم بگذار برایت یک داستان تعریف کنم، کفت بگو، من هم گفتم Mr. Bean کمدین انگلیسی در یک فیلم به‌ اسارت ارتش آلمان در میاد، در اردوگاه‌ اسیران، یک نرس از او در مورد روابط عاشقانه‌ سئوال میکند، از بین پرسید تو تا بحال عاشق شدی؟ Mr. Bean گفت بله‌، نرس پرسید کسی دارید حالا در فکر تو باشد? Mr. Bean جواب داد بله‌، نرس پرسید کسی هست که‌ دلت براش تنگ شده‌ باشد؟ Mr. Bean گفت بله‌، خودم. دوستم لبخندی زد، و اشکهایش را پاک کرد، و به‌ او گفتم پس بفکر خودت باش، من همین امروز دوست دخترم بهم سفارش کرد چون مهمان دارد، بهش زنگ نزنم چون افراد خانواده‌اش مهمان هستند، اما من اتفاقی او را همراه‌ دوست پسر تازه‌اش در بازار محلمان دیدم، او خواست توجیه‌ کنه‌، ولی من هم با لبخند گفتم تبریک هدیه‌ی کریسمس، و سپس گفتم دوست عزیز تو آزادی و من برای اراده‌ و احساس تو احترام قائلم، تو حق داری با هر کس دوست دارید باشید، و سپاس بخاطر دوستی و رابطمان تا به‌ امروز. دوستم پرسید تو حالا دیگر چکار میکنید؟ گفتم هیچ بعد از شام میرم دوباره‌ چات میکنم و دوست دختر دیگری پیدا میکنم. خدا برکت بده‌ این همه‌ زن و مرد جدا شده‌….. سپس خندید و گفت تو دیوانه‌ای گفتم دقیقا…ولی من برای چیزی که‌ ندارم گریه‌ نمیکنم، و تلاش میکنم چیزی را که‌ دارم و آنهم خودم هستم حفظش کنم بخاطر خودم…
بهرحال کریسمس با آنکه‌ برای بعضیها سبب گرد آمدن و دیدار است، برای خیلیها نیز پیام آور جدایی و تنهایی است. اما با تمام ایرادتی که‌ به‌ این روز داشته‌ باشیم بسیاری آن را گرامی میدارند و حتی بسیاری از خانواده‌های یارسانی خودمان نیز بخاطر بچه‌ها درخت کاج را خریده‌ و تزیین میکنند، که‌ بنظر من هم کار درستی انجام میدهند، اما بسیاری دیگر از خودمان کمی مبالغه‌آمیزتر قدم بر داشته‌ وگویی نسلهاست که‌ کریسمس را با چرخیدن دور درخت کاج و دادن و گرفتن هدایا برگزار کرده‌اند، و این در حالی است که‌ نه‌ نوروز را جشن میگیرند و نه‌ خاوندکاری. در هر صورت هر کس در تعیین شیوه‌ زندگی خود آزاد است، اما دیدن و تعمق در رابطه‌ با مسائل دوروبر و دگر انسانها شاید کمی انسانیتر باشد.
بدینتریتب برای همه‌ سالی نو و کریسمسی پر از شادی و صلح آرزو میکنم.

نوید
24.12.2007

بریندار بۆین غرور حه‌ڵه‌بی ئابادنشینه‌‌کان بمبئی له‌ هند

بریندار بۆین غرور حه‌ڵه‌بی ئابادنشینه‌‌کان بمبئی له‌ هند

له‌ شوون ئکران فیلم " زاغه‌ نشین میلیونر" ده‌نگ ناڕه‌زایه‌تی فره‌ێک به‌رز بوێوه‌، که‌ هه‌ر که‌س وه‌ جۆرێک له‌ باره‌ێ ئی فیلم ساخت ئامریکا و ئنگلیسه‌ له‌ ڕابته‌ وه‌ل ژیان زاغه‌نشینه‌کان بمبئی نه‌زه‌رات خوێان ده‌ر بڕین. بڕێک وه‌تن کارگه‌ردان له‌ فه‌قر و فه‌لاکه‌ت مه‌ردم حه‌ڵه‌بی ئاباد هند سوءئستفاده‌ کرده‌نه‌س ئه‌ڕا وه‌ ده‌س هاوردن پۆیل و بردن جایزه‌ێ ئوسکار. ڕاسی ئه‌وسه‌ نازانم جایزه‌ێ ئۆسکار چه‌س، به‌ڵام هه‌ر چه‌ن وه‌خت یه‌ک جار دوینم بڕێک ژن جوان و پیاگ پیر ده‌س له‌ ناوده‌س له‌ بان فه‌رش قرمز له‌ وارانوه‌ر دوربین خوێان نیشان ده‌ن، و خه‌به‌رنگار یا خاستر بویشیم فزولگه‌ل بێکار دونیای مدیا وه‌ پرسین پرسیارگه‌ل بێ ماناێ و مه‌فهوم خۆێان مه‌جلس ئی مه‌ردم بێکار دۆنیاێ وه‌ ئستڵاح هۆنه‌ره‌ گه‌رم که‌ن. له‌ شكل و شیوه‌ێ ده‌س له‌ ناو ده‌س بوین ژن جوان و پیاگ پیر دیاره‌ که‌ پیاگه‌ ده‌وڵه‌مه‌نده‌ و خانمه‌که‌یچ خۆێ فروشتگه‌. هه‌ر چه‌ند وه‌ ئستڵاح مۆدل له‌باسێان قه‌راره‌ له‌ ئاینده‌ سه‌ر له‌ فره‌ ژن و پیاگ که‌م عه‌قڵتر بشێونێت، ئه‌ما له‌ شوون یه‌ دونیا قسه‌ێ موفت عنوان بهترین عه‌کاس، بهترین ژن هۆنه‌رپێشه‌، کارگردان و نازانم چه‌ هه‌ر که‌س یه‌ جایزه‌ێک دریه‌ته‌ پێان و تا چه‌ن ڕوژ دۆنیاێ ڕوزنامه‌ و تلویز یون پڕه‌ له‌ ئه‌راجیف و کاویشت کردن. ئیسه‌ کی پویل ئی مه‌راسم فره‌ پڕ خه‌رج و زه‌ره‌ ده‌ێت منیش جۆر ئیوه‌ بێ خه‌وه‌رم به‌ڵام زانم فیلم زاغه‌نشین میلیونر ئه‌ڕا هه‌فت جایزه‌ێ ئۆسکار نامزد بیه‌س، ئیه‌سه‌ کی قراره‌ بۆته‌ زاوا نازانم. وه‌ هه‌ر حاڵ فه‌قر و فه‌لاکه‌ت، ژیان و مه‌رگ ئنسانه‌کانیچ له‌ هه‌ر کوره‌ێ ئی دۆنیا بویگه‌سه‌ مه‌نبه‌ێک ئه‌ڕا ئه‌و که‌سانه‌ که‌ پویل دێرن و دوربین ها ده‌سێانوه‌، له‌ هه‌ر چێ دڵیان بتواێت فیلم دروست که‌ن و مه‌ردمیچ وه‌ سه‌ف نیشن تماشاێ که‌ن.
کارگه‌ردان مه‌شهور بوت، بڕێک تویش موشکل تیه‌ن و ده‌س ئاخریچ گشت فه‌راموش کریه‌ت. ئه‌ما بایمه‌ سه‌ر ئه‌سڵ مه‌تڵه‌ب. هه‌ر ئه‌و جوره‌ وه‌تم له‌ باره‌ێ ئی فیلمه‌ باس گه‌رم بوی، من زیاتر نه‌زه‌ر خود زاغه‌نشینه‌کان ئه‌ڕام جاڵب بوێ، چوین نه‌ کار من نه‌قد فیلمه‌ و نه‌ توامیچ بزانم نه‌قادان چه‌ فه‌رمایش که‌ن. زاغه‌نشینه‌کان له‌ گشت فره‌تر ناڕاحه‌ت بوین چوین په‌خش ئی جور فیلمێک له‌تمه‌ ده‌ێت له‌ ئفتخار و غرور و حه‌یسیه‌ت ئه‌وان.
جا بایم وبزانیم ژێربه‌ناێ ئی غرور و ئفتخاره‌ چه‌س؟ هه‌ر که‌س توانێت ته‌سه‌ور بکه‌ێت که‌ چه‌ند میلیون ئنسان، نیمه‌ عۆریان هندی، که‌ گه‌وره‌ و بویچک له‌ یه‌ حه‌ڵه‌بی ئاباد جه‌م بوینه‌س و ماڵ و ماواێان ته‌نیا چه‌ن تیکه‌ شیروانه‌ و یا په‌ڵاستیکه‌ که‌ وه‌ مۆعجزه‌ لکیاگنه‌سه‌ یه‌کوه‌. نه له‌‌ ئاشپه‌زخانه‌ خه‌ورێک هه‌س نه‌ حه‌مام نه‌ توالت. له‌یه‌ شیرینتر ئه‌وه‌سه‌ که‌ بازێک له‌ ئی وه‌ ئستڵاح مالگه‌له‌، دو ته‌به‌قه وه‌ یا سه‌ ته‌به‌قه‌س. جا فه‌قه‌ت فه‌قر زه‌ربده‌ر 3 بکه‌ن بزانن حاصل زه‌رب بوته‌ چه‌. سه‌ره‌ ڕای ئیانه‌، نه‌ ئاو خواردن وجود دێرێت نه‌ خواردن کافی. ته‌نیا چشتێک فه‌رس مه‌گه‌ز، گازوڵک، سیسه‌رک و عه‌نواع و ئه‌شکاڵ جانه‌وه‌گه‌ل خه‌ته‌رناکه‌، که‌ له‌ ده‌ر لۆیت مناڵه‌کان جه‌م بۆیگنه‌س. ئه‌ڕا قه‌زاێ هاجه‌ت لازم نیه‌ فره‌ دویر بچن ته‌نیا کافیه‌ بچنه‌ پشت ماڵه‌که‌. ئه‌ڕا قه‌زاێ حاجه‌ت شه‌رم و شۆکر لازم نیه‌، چوین وه‌خت ئه‌نجام وه‌زیفه‌ هه‌ر که‌س توانێت سڵام وهه‌واڵ پرسی وه‌ل هاوساکانه‌ به‌که‌ێت که‌ زویتر وه‌ کورکوه‌ دانیشتنه‌ و مۆنته‌زرن که‌ هه‌ر چێ دویه‌شه‌و نوش گیان کردنه‌و هه‌ر ماێ هه‌زم نویگه‌س ته‌شریف بارنه‌ ده‌یشت.
هویچ که‌س عه‌جه‌له‌ نه‌ێرێت، هویچ که‌سیچ نه‌ له‌ بو و به‌رامه‌ێ باقیمانده‌ێ ماڵ هاوسا ناڕاحه‌ته‌ و نه‌ تواێتچ خۆێ وه‌یجۆر قسه‌گه‌ڵ بێ ماناێک خه‌ریک بکه‌ێت. وه‌ختێک هه‌ر که‌س بێ خه‌ێال بوین ئی مه‌ردمه‌ دۆێنێت ناتوانێت نه‌که‌فێته‌ فکر ئه‌و جۆمڵه‌ێ سادق هه‌داێته‌ که‌ له‌ وه‌سف ئسڵام ئاباد پاکستان نویساگه‌سه‌ێ" "واقعه‌ن ئێره‌ئسڵام ئاباده‌ چۆین گشت که‌س وه‌ پاوه‌ خه‌ریکن مێز که‌نه‌ ناو خیاوان". له‌ ژیان زاغه‌ نشینه‌کانیچ هه‌ر که‌س لازم نیه‌ له‌ هویچ که‌س بپرسێت یا بترسێت ئه‌ڕا ئه‌وه‌ چه‌ بتواێت بکه‌ێت. نه‌ ده‌وڵه‌ت نه‌ سیستمیچ خۆێ وه‌ خاون ئی ئنسانگله‌ ناکه‌ێت و عه‌وانیچ ئحساس ئحتیاج ناکه‌ن. ئیسه‌ یه‌ بڕ فیلمبردار پویلپه‌رس خه‌ریکن بڕێک له‌ واقعیات ژیان ئی مه‌ردمه‌ خه‌نه‌ ڕوی بۆنه‌ بائس ئه‌وه‌ غرۆر ئی عه‌زیزگه‌له‌ بریندار بۆت. بنازم وه‌ی غروره‌ وه‌ ڕاسی.
نوید مارس 2008

باوکه‌ ڕو یه‌ کۆڕ ج کیسم لوان

باوکه‌ ڕو یه‌ کۆڕ ج کیسم لوان

داشتن کوڕ یه‌کی له‌ گه‌وره‌ترین ئاره‌زوه‌کان به‌شه‌ر له‌ کۆمه‌ڵگاێ سۆنه‌تی و باوک سالاریه‌. هه‌ر باوکێک وه‌ختێک چرخه‌که‌ کوشنێتوه‌ وه‌ خه‌ێال و ئاره‌زو دروست کردن یه‌ کوڕ چوته‌ به‌خه‌ڵ داڵک مناڵه‌کان، هه‌ر چه‌ن به‌ش ئه‌سڵێ وه‌یه‌کوه‌ خه‌فتن ته‌نیا دروس کردنمناڵ نیه‌ ئه‌ما ئه‌گه‌ر قه‌رار مناڵ بۆت ته‌مه‌نا ئه‌وسه‌ که‌ کوڕ بۆت. کۆڕ توانێت کۆته‌ک پشت بۆت، وجاخ ڕوش بکه‌ێتوه‌، وه‌ حه‌تا ئه‌ڕ قه‌سه‌م و قۆران خواردن خۆین هه‌فت کۆڕم نه‌زربۆت فره‌تر نیشان ده‌ێت که‌ باوک عه‌زمێ جه‌زمه‌ و تیرێ و خاک نه‌که‌فتگه‌ و هه‌ر جار که‌ چراخهکه‌ کوشانگه‌سوه‌، هه‌ر هویچ نه‌ویوت یه‌ کوڕ له‌ شون خوێ هیشتگه‌سه‌ جێ. ئیسه‌ بایمه‌ سه‌ر ئه‌سڵ مه‌تڵه‌و، هاو وڵاتی خومان یه‌ ڕوژ جل وه‌ڕ وڵاخه‌ به‌سه‌ زوانه‌که‌ێ حازر که‌ێت تا بچوت له‌ ناودار پشت ئاوائی یا بار چیلک بارێت. ئه‌ڕا شه‌ڕ نامه‌ێ، خه‌ر خاون مالێچ بویگه‌سه‌ خاون یه‌ کوڕی، و وجاخێ ڕوشنه‌. هه‌رچه‌ند له‌ سه‌رنوشت کۆمه‌ڵگای خه‌ر کوڕ و دۆیه‌ت فره‌ فه‌رق نه‌ێرن، چوین هه‌ردوکێان بایه‌س بار بوه‌ن، ئه‌ما خه‌ر هاووڵاتی خومان کورێه‌که‌ێ تاز پا گرتگه‌ و قه‌وڵ خومان هه‌ر ماێ په‌ێگه‌به‌نه‌که‌ێ واز نه‌کریاگه‌س. هه‌ر وه‌و ده‌لیله‌ وه‌ختێک خه‌ر کؤڕی تازه‌ پاگرتگ ڕێ که‌ێت ئه‌ێام که‌فێته‌ فکر cat walk له‌ نمایش له‌باس و مۆد له‌ سه‌ر سه‌حنه‌ێ وڵاته‌ غه‌ربیه‌کان، که‌ چ جۆر دویتگه‌ل وشکه‌ڵاتێگ که‌ دنێگێان توانیت بژماریت له‌ بان سن خوێان له‌قنن تا یه‌ جۆر مۆدڵ له‌باس تازه‌ و مۆشته‌ریان بێکار نیشان بێه‌ن.
وه‌ هه‌ر حاڵ هاو وڵاتی خومان له‌ شون جل وه‌ڕ خه‌ره‌ تازه‌ مناڵدارده‌که‌ ته‌ور و تێشگ و ڕه‌سن که‌ێته‌ لا قه‌ێ پاڵان خه‌را، و خویچێ یه‌ نان په‌ێره‌ێ دویه‌شه‌و که‌ هه‌زار مکافات له‌ ده‌س مناڵه‌کانتر ده‌رچیگه‌س به‌سێته‌ پشت و ڕکاو ده‌ێ له‌ خه‌ر زاوه‌ر به‌سه‌ زوان وه‌ره‌و ناگه‌وه‌ڵ پشت ئاوایی.
هه‌رچێ له‌ ئاوایی فره‌تر دوێر که‌فێتوه‌، زیاتر فکر و خه‌ێاڵ شه‌و گوزه‌شته‌ ئازارێ ده‌ێت، چوینکه‌ داڵک مناڵه‌کان حازر نه‌وێ ئجازه‌ بێه‌ێته‌ پێ خوێ خالی به‌که‌ێت و هویچ نه‌وت یه‌ مناڵ دروس بکه‌ن، چوین مناڵ په‌نج و شه‌ش خه‌ریکن پاڕه‌وکه‌ بون، و حه‌تا ژن ماڵ هاوسایچ یه‌ مناڵ ئزافه‌ هاوردگه‌، و هه‌ر چێ ڕوژه‌ ئه‌ڕا ده‌قه‌ ده‌قه‌ داین ماڵ هاوسا تێرته‌ێ ده‌یشت ته‌ڕ و وشکێ که‌ێت. و جاروباریچ وه‌ ماچێک گوناێ ته‌رچک مناڵه‌که‌ هه‌ڵ مژێت، و پیاگه‌که‌یچێ ویشێت ژنه‌که‌ باوانت بڕمێت مناڵه‌که‌ مه‌کوش باوکم ده‌رتاگه‌ تا دروسێ کردگمه‌س. ئه‌گه‌ر دویه‌شه‌و یه‌چکه‌ زویتر باهاتاتوه‌، توانست وه‌ جورێک داڵک مناڵه‌کان رازی بکه‌ێت، ئه‌ما له‌ به‌خت خراو دێر له‌ شه‌و نشینی هاتوه‌، و داڵک مناڵه‌کان هیلاک خه‌و که‌فتوێه‌ پێا. هه‌ر ناو ئی فکرا بۆێ که‌ ده‌س ڕاسێ نه‌قیزه‌که‌ێ چزانه‌ بان کڵوک خه‌ر به‌سه‌زوانه‌ تا زویتر بڕسێته‌ ناو دار گه‌وه‌ڵه‌کان به‌شکو زویتر بار خه‌رکه‌ له‌ چیلک بگرێت و بپلیه‌ته‌ دویاوه‌. ئه‌ما هه‌م زمان گه‌رمی کوڵوک ماخه‌ر له‌ سه‌ر په‌نجه‌کانێ هس کرد، و موێچڕکه‌ێک جۆر به‌رق وه‌ ناو له‌شێا هاته‌ خوار و دڵێ یه‌ ته‌کان خوارد.
خه‌ر کوڕی فه‌قیریچ ورده‌ ورده‌ وه‌ شوون داڵکێوه‌ ئه‌ڕا یه‌ چوڕ شیر خه‌ریک بوی، وه‌ مله‌ له‌قه‌ یه‌ ده‌ف که‌فته‌ وه‌ر داڵکێ و یه‌ ده‌ف و دویاێ، ده‌ف ده‌فیچ ده‌م برده‌ ئه‌ڕا گوان داڵکێ که‌ داڵکی له‌ ترس نه‌قیزه‌ی خاونه‌که‌ێ ئجازه‌ وه‌ خه‌رکوڕی نه‌ێا یه‌ چوڕ شیر گه‌رم بخوێ. وه‌ هه‌ر حاڵ هه‌ر چوێنک بۆێ هاووڵاتی و خه‌ر و خه‌رکوڕی ڕه‌سینه‌ ناو دار و گه‌وه‌ڵه‌کان، له‌ ناو گڵا و‌ دار له‌ چه‌و ئاوایی نقوم بوین. نادیاری و دوێری له‌ چاو ئاوایی جورێ له‌ فه‌زاێ ڕومانتیک ئه‌ڕا هاووڵاتی ساز که‌ێت و دڵێ خه‌ێته‌ خه‌و خه‌و ئه‌ڕا یه‌ ده‌ور ڕومانسی، ئیسه‌ با وه‌ل داڵک خه‌ر کوڕیا بۆت چه‌ قومیه‌ت؟ له‌ وه‌ر خوۆێه‌و ویشێت عاشقی فره‌ کردیم له‌ ده‌وران جوانی وه‌ڵێ زیاتره‌که‌ێ وه‌ل خه‌را بوێ ئیسه‌یچ ژن خراو دواره‌ په‌نامان هاورده‌ ماخه‌ر خانم. و ئه‌سپایی به‌ن شواڵێن چه‌کان و دیو خه‌ر و بن ده‌سێا ڕه‌ێ کرد و مه‌شغوڵ کار خوێ بوێ، له‌ی وه‌ختا خه‌رکوڕێچ چه‌ن ملق شیر خوارد و هاز که‌فته‌ وه‌ر دڵێ ده‌س کرده‌ هه‌ڵ په‌ڕکه‌ کردن، هاووڵاتیچ وه‌ته‌ خه‌ر کوڕی هه‌ڵ په‌ڕ هه‌ڵ په‌ڕ عه‌روسی داڵکته‌ ئیمڕوژ.
خۆلاسه‌ فره‌ وه‌ پێ نه‌چی که‌ ده‌وران له‌زه‌تبه‌خش دڵداری ته‌مام بوێ، و هاوڵاتی یه‌ چه‌و خڕ دا بزانێت که‌س شاێه‌ت قه‌زیه‌ نه‌ویگه‌س، شواڵه‌که‌ێ هه‌ڵ کیشا و به‌نشه‌واڵێن دواره‌ گره‌ دا، خه‌ریک ته‌کانن توێک ماخه‌ر خانم بوێ، خویچێ مه‌رده‌ عاره‌قێ هه‌ڵ نیشتویی. یه‌ ده‌فه‌ یه‌ سزرگه‌ هاته‌ ناوشانێا و دۆنێاێک له‌ په‌شیمانی داێ گرت. چوین ئه‌گه‌ر دویه‌شه‌و ئه‌و باوان ڕمایه‌گه‌ بهیشتا ئیسه‌ توانیستم بویمنه‌ ساحب یه‌ کوڕتریچ ئه‌ڕا پشت برا و وخویشکه‌کانێ.
فره‌ وه‌ پێ نه‌چی دڵ پڕ بۆێ له‌ خفه‌ت و ناڕاحه‌تی له‌ ده‌س دان یه‌ کوڕ، له‌ هاوردن دار و چیلک په‌شیمان بویه‌وه‌، خه‌ر کوڕی و ماخه‌ر خانم که‌ هه‌رماێ دیوێ توزێک هه‌ڵ وڕانویی دا وه‌ر ئه‌ڕا ئاوایی، وه‌ ده‌نگ به‌رز شروع کرده‌ باوکه‌ ڕو. وه‌ په‌له‌ خه‌ر وه‌ به‌ باره‌ چیلک ڕه‌سیه‌نه‌ ناوه‌راس ئاوایی، و مه‌ردم وه‌ ده‌م باوکه‌ ڕو هاووڵاتیوه‌ هاتنه‌ ده‌ر بزانن چه‌ قومایاگه‌س. پرسان و جویان ده‌ر که‌فت که‌ هاووڵاتی یه‌ کوڕ له‌ کیسێ چیگه‌س. مه‌ردمیچ هاتن و دڵداری دان و ه‌تن دیاره‌ یه‌ کۆڕ له‌ کیست لوان به‌ڵام ئاخر دۆنیا نیه‌، ئه‌گه‌ر دز بۆت تاریکه‌ شه‌و فره‌س. روزگار فره‌ێ ماگه‌س ئه‌ڕا دروس کردن کۆڕ، لاڵه‌ بکه‌ن ئه‌وه‌کان له‌ ورسیا نه‌مرن.
نوید مه‌ی 2009

ته‌واف وه‌ دیوه‌ ته‌ور

ته‌واف وه‌ دیوه‌ ته‌ور
ها فکرم هه‌ر وخت تواستیم بچیمه‌ ته‌واف، یه‌ ڕوژ وه‌ر له‌ مه‌راسم ژنگه‌ل ئاوایی خه‌ریک درست گرده‌ تا تیری بوین تا له‌ شونه‌ مه‌حه‌ل ته‌وف رۆژ ودیاتر دۆعا بێریه‌ت. وه‌ هه‌ر حاڵ هه‌ر که‌سیچ مناڵ و ماڵ خوێ نانه‌ ناو سه‌تڵ یا له‌ ته‌ویله‌ یه‌ هه‌وش ماڵکه‌ وه‌ بایه‌ ئاو سارد گه‌رم و سوایون ڕه‌قی و لیفه‌ێ وش که‌فتنه‌ گیانێان تا چڵک زوسانه‌ له‌ له‌شیان پاک بکه‌نوه‌. بگوزه‌ریم که‌ ئی وه‌ ئسطلاع مله‌دانه‌ چ جۆر شکه‌نجه‌ێک بوی، ڕوژ به‌عد وه‌ختێک له‌ سه‌روه‌ژویه‌رکه‌کان گه‌رما جمیا، جا شون زام لیفه‌ وه‌شه‌که‌ قرچانه‌و که‌ ده‌رد وژانه‌که‌ێ هه‌زار ته‌واف کرده‌ قۆزڵ قورد بنێاێه‌م. له‌ ئنته‌‌هاێ سه‌ر ژوێرکایی ڕه‌سیمنه‌ ئه‌وڵێن که‌ڵه‌ک و برکه‌ دار مله‌سه‌رانه‌. هه‌ر له‌وروه‌ شروع کردیمه‌ ماچ کردن کوچک و دار و گه‌وه‌ڵ و هاوار کردیم داوو و باوه‌یاگار له‌ شه‌ڕ بخه‌ره‌مانه‌ لا، چ شه‌ڕێک چه‌وه‌ڕیمان بوێ خومانیچ نه‌زانستیم، فه‌قه‌ت هه‌ر ئیه‌ زانستیم که‌ وه‌ ماچ کردن هر کوچۆک وکه‌ڵه‌كێک وه‌تیمه‌ێ. دروس نازانم چه‌ن دار و کوچک ماچ کردیم تا ڕه‌سیمنه‌ خود مه‌رقه‌و، له‌وره‌ که‌شه‌ لاسیکه‌کانمان که‌ندیم و کفتیمه‌ ماچ کردن مۆوائێک ناو هه‌وش و ورده‌ ورده‌ وه‌روه‌ لاێ خود مه‌رقه‌و وه‌ ده‌م ماچ کردنوه‌ که‌فتیمه‌ ڕێ. پاێ له‌ ناو که‌وش لاسیک کوڵیاگ نه‌فه‌ر وه‌رین که‌ بو ئاره‌قێ ئه‌و ناوه‌ پڕ کردیو، لا بان مۆوازێک ده‌روازه‌ێ مه‌رقه‌و شونێ که‌فتوێ نه‌فه‌ر دویاتریچ بێ ته‌وه‌جوه‌ وه‌ بۆ و به‌رامه‌ێ وه‌ جێ ماگ ماچ خوێ کرد و قه‌ده‌م و قه‌ده‌م له‌ ده‌روازه‌ مه‌رقه‌و نزیک بوینه‌وه‌. گشت وه‌ سه‌ف و نه‌وبوت شون ده‌م یه‌ک له‌ سه‌ر ده‌ر و ده‌روازه‌ێ مه‌رقه‌و ماچ کردن، که‌ ئه‌گه‌ر ئانفۆلانزاێ مامر له‌و وه‌خته‌ بویاتا فکر ناکه‌م یه‌ نه‌فریچ وه‌ ساق ده‌ر بچیاتا.
وه‌ هار هاڵ ماچ کردن ناو مه‌رقه‌و توزێک خاستر بوێ و هه‌ر که‌س توانست ته‌قه‌لبی بکه‌ێت، له‌ جێ ماچ لویت بارێت پارچه‌کانا. بڕێکیچ پارچه‌ سه‌وزه‌کان ساینه‌ ده‌م و چه‌وێانه‌وه‌ و دڵ هاوار کردن و داواێ کۆمه‌ک کردن یان مناڵێان بۆت، یا زكیان بۆته‌ کۆڕ یا دیوانێ وه‌ل شویه‌که‌ێانه‌ یا خه‌سویره‌ێانه‌ بکه‌ێت. خۆلاسه‌ ساحب مه‌رقه‌ویچ ماوه‌ێ فره‌ێک بوێ خه‌و خه‌ێر که‌فتویه‌ پێا و لا ژێر یه‌ خروار خاک و خوڵ و سیمان و لا شونێچی قالی و پارچه‌ شاریاویوه‌. نازانم چه‌ن له‌ی دۆعا و دواخوازگه‌له‌ ئجابه‌ت کرد یا ئه‌سڵه‌ن گوشێ بدێهکار بوێ، وه‌لێ یه‌ چشت مالوم بۆی که‌ مه‌ردم وه‌ نه‌زم و ته‌رتیب و به‌ هویچ عه‌جه‌له‌ێک مه‌راسم ماچ کردن خوێان بردنه‌ ڕێوه‌. ته‌نیا بازه‌ وه‌ختێک شوان مه‌ردم زه‌رده‌ که‌ نزیک بوین له‌ مه‌رقه‌د باوه‌یادگاروه‌، وه‌ هه‌نگه‌و په‌ڵه‌ هاتن چوار ماچ حه‌ساوی مه‌رقه‌و کردن و دواره‌ چین ڕه‌سینه‌ ڕیه‌ن و بزنه‌کانێان. نا ناو هه‌وش گه‌وره‌یچ چه‌ن دار پیر په‌ڵك و سه‌وڵ وجود داشت که‌ هه‌ر کام هه‌زاران هه‌لوێرکه‌ وه‌ په‌ڕو ڕه‌نگ واڕه‌نگ هه‌واسیویه‌ قه‌ێێانه‌ که‌ ژنگه‌ل بێ مناڵ، و بنامه‌ڵه‌گه‌ل وجاخ کۆر تواستن مناڵیان بۆت یا بونه‌ ساحب کۆڕ. ئه‌ما‌ ته‌واف و ماچ کردن دار و کوچک لاێ گشت مه‌ردم عه‌شیره‌کان جۆر یه‌ک نه‌وی. له‌وه‌ زیاتر باوه‌یادگار ته‌نیا مه‌حه‌ل زیاره‌ت نه‌وه‌ی. مه‌رکه‌ز سۆڵح، عاشقی، و ئستراحه‌ت دز و جه‌رده‌یچ بوێ. ئه‌ما دز و جه‌رده‌کان ئیمانێان فره‌تر بوی له‌ باقی مه‌ردم، له‌ گشت فره‌تر ماچ کوچوک و که‌ڵه‌ک کردن چوین نه‌ته‌نیا وه‌ر له‌ له‌ ئه‌وه‌ بچنه‌ دزی توانستن ئستراحه‌ت بکه‌ن به‌ڵکو توانستن له‌ نواڵه‌ و گرده‌ێ دوعا دریاگ تێر بخوه‌ن و توشگ دزیکه‌یچ هه‌ڵ بگرن، و تێریچ وه‌ خلوس نیه‌توه‌ لاڵه‌ بکه‌ن که‌ حه‌زره‌ت باوه‌یادگار له‌ی مه‌رحه‌له‌ له‌ دزی نجات خه‌ێرێان بێه‌ت. یه‌ ڕوژ براگه‌ل دز که‌ عازم کار خه‌ێرێان بون له‌ مله‌ سه‌رانه‌ تویش مه‌ردم زه‌رده‌یی تیه‌ن که‌ سوار خه‌رکه‌نێانن و خه‌ریک ئه‌ڕا هاوردن چیلک بچنه‌ ئه‌و دیو مله‌ سه‌رانه‌. براگه‌ل زه‌رده‌یی دی ئه‌وقه‌ره‌ ماچ که‌ڵه‌ک و دار و کۆچک کردگنه‌ نه‌ ته‌نیا یاس بویگنه‌س به‌ڵکو تکرار ئی کاره‌ چشت فه‌رێک عایدێان نه‌کردگه‌، له‌ نه‌تیجه‌ له‌ جیاتی ئه‌وه‌ له‌ کوڵ خه‌رکان بانه‌ خوار وه‌ ڕه‌سم باقی مه‌ردم و ده‌م ماچ کوچکه‌کان بکه‌ن وه‌ دیوه‌ ته‌ور ئه‌ویچ له‌ سواری خه‌ره‌کانوه‌ ماچ که‌ڵک و داره‌کان که‌ن. براگه‌ل دز و جه‌رده‌ێ مته‌دیه‌ن ئی کاره‌ وه‌ دروس نازانن، وه‌ زۆر ئه‌سڵه‌حه‌ خه‌رک بار فه‌قیر زه‌رده‌یی له‌ سواری خه‌ره‌کان پیاده‌ که‌ن و مه‌جبورێان که‌ن که‌ ته‌مم له‌ڵه‌ک و کوچک مله‌سه‌رانه‌ ماچ بکه‌ن و قه‌وڵ بێه‌ن دی وه‌ دیوه‌ ته‌ور ماچ نه‌که‌ن. چوین ئه‌گه‌ر ئیسه‌ وه‌ دیوه‌ ته‌وه‌ ماچ ئیمام و شونه‌ مۆقه‌ده‌سه‌کان بکه‌ن سۆ د سۆ سۆ دی مه‌ردم وه‌ هاناردن ماچ هه‌وایی مه‌راسم ماچ کردن ئشیا مۆقه‌ده‌سه‌کان وه‌ جێ تێرن، ئی کاریجه‌ خڵاف دینه‌ و پاێه‌ێ ئه‌ساسی دین زه‌یف که‌ێت.
ئه‌ما ئیسا نازانم شیوه‌ێ ماچ کردن دار و که‌ڵه‌ک هه‌رماێ ماگه‌س یا نه‌ وه‌ڵی ئیسه‌ فره‌ کار وه‌ وه‌سیه‌له‌ی موبایل ئنجام گرێت، مه‌سه‌له‌ن لا کشوه‌ر ماڵزی توانیت ژنه‌که‌ت وه‌ هاناردن یا اس م اس ته‌ڵاق بێه‌یت، یا کلیسا ژماره‌ حه‌ساو وازکردگه‌ ئه‌ڕا ته‌کانن گیرفان مه‌ردم ئه‌گه‌ر یه‌ اس ام اس ئه‌ڕا ئه‌و ژماره‌ به‌نێریت مه‌بڵه‌قێک له‌ حه‌ساو بانکیه‌که‌ت چۆت حه‌ساو کلیسا. فکر که‌م و پیشره‌فت تکنولوژیک کریه‌ت ماچ ئلکترونیک دروس بکریه‌ت وه‌ی مانا که‌ هه‌ر چێ دار و کوچکه‌ که‌ بایه‌س ماچ بکریه‌ت وه‌ شیه‌وه‌ێ وایرلس وه‌ یه‌کتر وه‌سڵ بکه‌ن و یه‌ سه‌فحه‌ێ ئلکترونیک ماچ بکریته‌ تا لازم نه‌وه‌ت هه‌رکه‌س و ه‌ ده‌ور دار و گه‌وه‌ڵکانه‌ بگردیه‌ت تا هه‌م موحیت زیست زه‌ره‌ر نه‌ویننێت هه‌م ماچه‌کان سه‌بت بکریه‌ت که‌ حه‌ساو کتاو وجود داشتوت. له‌ زمن بایه‌س قه‌ید بکریه‌ت که‌ ماچ بایه‌س ماچ بوت نه‌ وه‌ دیوه‌ ته‌ور یا هه‌ر چشتکتر

ئه‌نفاڵ ناسنامه‌ و خه‌رج خۆمان

ئه‌نفاڵ ناسنامه‌ و خه‌رج خۆمان
ماوه‌ێک فره‌س دانشمه‌ندگه‌ل و زووان ناسه‌کان خه‌ریکن و گوش دۆنیا بڕه‌سنن، که‌ فه‌رهه‌نگ و زوانگه‌ل فره‌ێک هه‌ر ڕۆژ خه‌ریکه‌ له‌ به‌ین چووت. له‌ شه‌ش هه‌زار زوان مه‌وجود ئیسه‌ هه‌ر ده‌ ڕوژ یه‌ زوان فه‌وتێت و ئه‌ڕا هه‌مویشه‌ فه‌راموش کریه‌ت. له‌ به‌ین چین هه‌ر زوانێک و ماناێ مه‌رگ یه‌ فه‌رهه‌نگ و که‌له‌پوره‌. له‌وه‌ فره‌تر به‌شه‌ریه‌ت له‌ یه‌ شێوه‌تر له‌ ڕوانین و شرۆڤه‌ کردن ڕاسییه‌کان ده‌ورو به‌ر مه‌حروم کریه‌ت. ئه‌ڕا نموونه‌، له‌ فه‌رهه‌نگ اینکاتا له‌ پرۆ، مه‌ردمان ئه‌و سه‌رزه‌مینه‌ وه‌ل یه‌ بڕ ده‌رمان گیاهی سه‌روکار داشتنه‌ که‌ ئه‌ڕا معالجه‌ی فره‌ نه‌خووشی توانست ئیمڕوژ وه‌ کار باێت، ئه‌ما چون زوان اینکاتاکان له‌ به‌ین چیه‌س نازانن کامه‌ گیا ئه‌وان ئستفاده‌ کردنه‌س. ئه‌ما بایمه‌ سه‌ر ئسڵ مه‌تڵه‌ب، ئه‌وێکه ئیمڕوژ و ئسم مۆدڕنیته‌ مه‌ردم خۆمان حالی بۆیگنه‌س، فره‌ له‌ نازانستن و بێ فه‌رهه‌نگی ترسناکتره‌‌.
مه‌ردم ئه‌سیر له‌ ژێر ده‌س جمهوری ئسلامی، ئه‌ڕا ئه‌وه‌ له‌ ئدارات و ئی و ئه‌و لا قه‌بولێان بکه‌ن په‌نا به‌نه‌ شیوه‌ێ قه‌بول کردن فه‌رهه‌نگ حاکم، حه‌تا تا ئه‌وره‌ چنه‌ پیش له‌ ماڵ وه‌ل مناڵه‌کانێان وه‌ فارسی قسه‌ بکه‌ن. تا وه‌پێان نه‌وه‌یشن لهجه‌ دیرین و ده‌س که‌م وه‌ دهاتی داێان نه‌نه‌ن. نه‌ێاشتن ئعتماد وه‌ نه‌فس له‌ خود دۆژمن خراوتره‌، و توانێت مقاومه‌ت کومه‌ڵگاێک جۆر کومه‌ڵگاێ یارسان تێک بشکنێت ورده‌ ورده‌ له‌ فه‌رهه‌نگ و زوان خوێان دوێرێان بخه‌ێتوه‌. ئی تراژدی فه‌رهه‌نگیه‌ خواست و ئاره‌زو دوڵه‌ته‌ حاکمه‌کانه‌، و موته‌سۆفانه‌ ئی کاره‌ خود مه‌ردم وده‌س خوێان خه‌ریکن ئه‌نجام ده‌ن. شاێه‌ت ئه‌ڕا من که‌ دۆێر له‌ موشكڵات ئه‌و مه‌ردمه‌ زنده‌گی که‌م، ئاسان بوۆت ئیجۆره‌ بویشم ئه‌ما من شه‌رایت ئه‌وان ده‌رک که‌م. وه‌لێ ڕێگاێ حفز ئاداب و فه‌رهه‌نگ توانێت له‌ هه‌ر شه‌راێتێک ئه‌نجام بگرێت، هه‌ر چه‌ند زوان بێگانه‌ و فه‌رهه‌نگ حاکمیش فێر بویت.فێر بوین وه‌ل جێ نشێن کردن و عه‌وه‌ز کردن فه‌رهه‌نگا دوچشت جیاوازن. ئیمه‌ توانیم هه‌ر زوان و فه‌رهنگێک فێر بویمن و له‌ جیاتی فه‌رامووش کردن زوان و ئاداب خومان له‌ ته‌جارب ئه‌وان ئه‌ڕا په‌ره‌ پێ دان وه‌ فه‌رهه‌نگ خۆمانیچ ئستفاده‌ بکه‌یم. مۆته‌سۆفانه‌ ئی مۆتده‌ هه‌رماێ جێ نه‌که‌فتگه‌، و مه‌ردم خوێان له‌ مۆقابل ئنتخاب سیه‌ یا چه‌رمگ، ئیه‌ یا ئه‌وه‌ دوینن. له‌ حاڵێک واقعیه‌ت ئه‌و نیه‌. چوین فره‌ که‌س هه‌ن نه‌ ته‌نیا چه‌ند لهجه‌ و زوان غه‌ێر خومانی زانن به‌ڵکو وه‌ لهجه‌ و زوان خومانیچ کامڵه‌ن وه‌فادارن. مه‌به‌ست من ئه‌وه‌ نیه‌ که‌ ته‌قدۆس بێه‌مه‌ زوان و کوڵتور خومان و بویشم ئیمه‌ له‌ گشت خاستریم، نه‌، وه‌لێ وه‌ختێک هه‌ر که‌س تواێت ئیمه‌ ئه‌رزشه‌کان ئه‌وان قه‌بول بکه‌یم، بایمه‌ سه‌ر دینێان ئیمه‌ ئه‌ڕا خۆمان هه‌رزان فروش بکه‌یم؟؟؟
له‌یه‌ مۆهمتر ئه‌وه‌سه‌ که‌نزیک وه‌ سی ساڵه‌ مه‌ردم کورد و تایبه‌ت مه‌ردم یارسان بویگنه‌سه‌ ئاماج یه‌ جۆر له‌ ئنفاڵ فه‌رهه‌نگی، ئایینی زوانی و حه‌تا ڕه‌وانی و فیزیکی، وه‌ هه‌ر ئیه‌ بۆیگه‌سه‌ سه‌به‌ب مقاومه‌ت و به‌ر هه‌ڵستکاری له‌ فره‌ شون و شیوهگه‌ل مۆخته‌لف‌. ده‌ها ئه‌نجمه‌ن فه‌رهه‌نگی و سیاسی و ئنسانی خه‌ریک شکل گردنن تا بتوانن هه‌رکه‌س وه‌ زوان و شیوه‌ی خوێان وه‌ر له‌ فه‌وتان و ته‌ڵه‌ف بوین یه‌ فه‌رهه‌نگ کامڵه‌ن ئنسانی و سۆلح ته‌ڵبانه‌ بگرن. ئه‌ما وه‌ داخه‌وه‌، له‌ خارج و داخڵ کشوه‌ر مه‌ردم خه‌ریکن کولتور خوێان له‌ مه‌راسم سوێر و پرسه‌ وه‌ خه‌رج خوێان ئه‌نفاڵ که‌ن. حه‌تا فکر که‌ن که‌ ئی کاره‌ جورێک له‌ گوڕان و ته‌ره‌قیه‌. ئه‌ما هه‌ر گوڕانێک ته‌ره‌قی نیه‌، چوین وه‌ختێک خۆت وه‌ده‌س خۆت دویر له‌ هه‌ر جۆره‌ زولمو زورێک بایت وه‌ زوان و شیوه‌ی فه‌رهه‌نگێکتر هه‌ڵپه‌ڕی، له‌باس بکه‌یته‌ وه‌ر، پاێ پرس بگرێت، قاری بایت، و دانس و کارد و که‌ره‌وات بتوایت نیشان بێه‌یت که‌ تۆ ته‌ره‌قی کردیته‌ بزان ئیه‌ گوڕان نیه‌ به‌ڵکو خۆت له‌ گوڕ نانه‌. ئه‌گه‌ر باوه‌ڕ ناکه‌یت، یه‌ ماشین حه‌ساو هه‌ڵ بگر تا وه‌پیت بویشم که‌ چێ جور تو دویر له‌ هه‌ر جوره‌ فشارێک پویل گیرفان خۆت و دوس و ئاشنا که‌یته‌ ده‌رخورد بێگانه‌ێک که‌ وه‌ توپ و ته‌ێاره‌، و مه‌سجد و مه‌دره‌سه‌ خه‌ریکه‌ له‌ ڕیشه‌وه‌ نابودت که‌ێت.
به‌ڵی ئه‌ڕا هه‌ر مه‌ردگ مردنێک یه‌ک قاڕی ده‌عوه‌ت که‌یت، که‌ باێت شان و باڵ مه‌رحوم گه‌ورا بکه‌ێتوه‌، ئه‌گه‌ر مه‌رحوم خۆێ گه‌ورا نه‌ویت و مه‌ردم وه‌ ‌ عنوان یه‌ که‌س گه‌ورا و جێ ئحترام له‌لێ ناو نه‌وه‌ن باوک هویچ قاڕیک ناتوانێت، نه‌زه‌رات مه‌ردم نسبه‌ت وه‌ ئه‌و مه‌رحومه‌ ئه‌وه‌ز بکه‌ێت. له‌ شونیچێ حه‌تا مه‌ردم بێگانه‌یچ کڵاو بچوته‌ سه‌رێان و مه‌رحوم وه‌ پیاگ یا ژن خاسێک دابنه‌ن، ئی کڵاو وه‌ سه‌ر نانه‌ فره‌تر له‌ مه‌راسم پرسه‌که‌ ده‌وام ناتێرێت، و له‌ فکرێان چوت، وه‌ یا هه‌ر یه‌کی له‌ قه‌وم و دوسه‌کان خوتان خنه‌ته‌ درووه‌، و مۆمکۆنه‌ قسه‌کان قاری بۆته‌ ماێه‌ی قسه‌ و شوخی و بگره‌ مه‌سخه‌ره‌ کردن. په‌س جنابت که‌ ده‌س که‌یته‌ گیرفانتا تا له‌ مه‌رگ مه‌رحومێک که‌ خۆێ نائۆمێد له‌ دونیا چیگه‌س شه‌خسیه‌ت ئه‌ڕا خۆت دروس بکه‌یت وه‌ نه‌زه‌ر من سه‌رماێه‌گۆزاری خرواێک کردیته‌. له‌ جێ ئه‌و خه‌رجه‌ به‌و بچو یه‌ بزن بسه‌ن، له‌ فه‌سڵ ئایه‌نده‌ یه‌ گیسک تێرێت، و شێریچ ده‌ێته‌ پیت، یا مامر بسه‌ن تا چه‌ن خا ئه‌ڕات به‌کێت، و مێوانیچت هات بتوانیت ئه‌ڕاێ سه‌رێ بوڕیت. په‌س له‌ێره‌ قه‌زه‌یه‌ی قاڕی، له‌ زه‌ره‌ر نه‌وت نه‌فێک نه‌ێرێت.
ئه‌ما بایمه‌ سه‌ر سوێر خومان که‌ ئیسه‌ بیه‌سه‌ عه‌روسی، زاوا بیه‌سه‌ داماد، و وه‌وی بیسه‌ عه‌روس، و خولاسه‌ هه‌زار ناو عه‌ڵاجه‌ویتر. وه‌ووی فه‌قیر ئه‌وه‌ڵ بایه‌س یه‌ دوه‌ره‌ێ پڕ له‌ ده‌رد و ڕه‌نج سێوڵ هه‌ڵکه‌ندن، موێ هه‌لکزانن بگۆزه‌رنێت، و جۆر سه‌ر پاچک کاوڕ ده‌مو و چو خۆێ پاک بکه‌ێت، له‌ شونێ، خانم ئارایشگه‌ر، گیرفانێ له‌ پویل وه‌ ده‌رد وڕه‌نج وده‌س هاتگ زاوا، که‌ مۆمکنه‌ قه‌ردیچێ کردوت پڕ که‌ێت، سه‌دها عه‌کس و مودۆل نه‌ێته‌ وه‌رده‌س عه‌روس بیچاره‌، که‌ هه‌رماێ له‌ کزه‌ێ موێ هه‌ڵکه‌دن دڵێ پڕ له‌ ژانه‌. عه‌روسیچ له‌ فکرێ چوت، ده‌س نه‌ێته‌ بان جه‌نیفر لوپتز ویشێت ئارایشه‌که‌م جۆر ئه‌و بوۆت، ڕه‌نگ قژم جۆر بریتنی سپه‌یر بۆت، و خۆلاسه‌ ڕه‌نگ چه‌وم جۆر فڵانه‌که‌س. ئه‌ما ته‌جروبه‌ وه‌تگه‌س ئه‌گه‌ر نه‌توایت جۆر خۆت بویت، وه‌ هۆیچ که‌ستریچ ناتوانیت ته‌بدیل بکریه‌یت. چوین ئی قه‌تعات یه‌ده‌کیه‌‌ که‌ وه‌وی ئه‌زیز سفارشێ داگه‌س وه‌ل یه‌کا جۆر ده‌ر ناتێت. چوین مایکل جاکسون فه‌قیریچ تواست خؤی چه‌رمگ به‌کێتوه‌ به‌ڵام ئیسه‌ بایه‌س وه‌ چادر و مه‌قنعه‌وه‌ بگه‌ردیه‌ت تا ده‌م چه‌و ترسناکێ زه‌نۆیقه‌ و مه‌ردم نه‌که‌ێت. له‌ی مه‌رحه‌ڵه‌ که‌ تێ په‌ڕ بۆت، مه‌راسم سوێره‌ که‌ وه‌ عه‌روسی مه‌عروفه‌. ئی مه‌راسمه‌ له‌ داخڵ کشور فره‌ نازانم چه‌ جۆری چوته‌ ڕێوه‌، ئه‌ما چه‌ن جارێک مه‌جبور کریامه‌س سه‌ێر فیلمه‌کانێان بکه‌م، وه‌ڕاسی ئحساس کردم ئی عه‌روسیه‌ نه‌ له‌ دالهو گیریاگه‌ و نه‌ ڕه‌بتیچ وه‌ فه‌رهه‌نگ کورد فه‌قیر و هه‌ژاروه‌ دێرێت. ئیسه‌ ده‌لیل چه‌س نازانم، وه‌لێ زانم ئه‌گه‌ر ئیجۆر خه‌رجگه‌ل بێ حه‌ساو کتاوه‌ نه‌وت، خانم عه‌روس شه‌خسیه‌تێان شکیه‌ت، ده‌م دۆکان فره‌ له‌ طڵا فروشه‌کان و که‌ێک فروشی و ده‌وڵ و دمه‌ک ژه‌ن ته‌خته‌ بۆت. تا ئێره‌ێ کار دیاره‌ چه‌قڵ و ڕوی، هه‌ڵو و سه‌رگه‌ڕ وه‌ل یه‌کا هاوکارن یا یه‌ ته‌وافق نانوشته‌ کردنه‌ تا له‌ جنازه‌ێ مه‌راسم عه‌روسی سه‌هم خۆێان هه‌ڵ بگرن، وه‌یجوره‌ ئقتساد مه‌مڵه‌که‌تیچ وه‌سواری عه‌روس و داماد عزیز چه‌ند هانگاوێکتر هه‌ڵ بگرێت. دیاره‌ ئیه‌ ئه‌ڕا ناو وڵات که‌ هه‌ر‌ چێ چشته‌ ته‌قریبا حه‌رامه‌، جۆره‌ ته‌نوعێکه‌ که‌ مه‌ردم فۆرسه‌ت که‌ن له‌باسه‌ تازه‌کانێان بکه‌نه‌ وه‌ر، وه‌ل یه‌کا یه‌ قڕ که‌مه‌ڕێک خالی بکه‌ن. ئه‌ما ئفتزاح ها له‌ خارج کشور. له‌ خارج کشور که‌ گشت له‌ سه‌ر سه‌نده‌لی ڕاحه‌ت په‌ناهه‌نده‌ێ سیاسی دانیشتنه‌ و ورده‌ ورده‌ بویگنسه‌ شه‌هروه‌ند وڵاتگه‌ل مۆخته‌لف، ئیانه‌ حه‌ماسه‌ خۆڵقنن، حه‌ماسه‌ێ دوێری له‌ خوێان، حه‌ماسه‌ێ فه‌رار له‌ ئاداب، زوان و فه‌رهه‌نگ. حه‌ماسه‌ێ هه‌رزانفروش کردن ئه‌رزشگه‌لێک که‌ هه‌زاران پێشمه‌رگه‌ و ئنسان مۆبارز له‌ زێندانه‌کان ده‌وڵه‌ته‌ داگیرکه‌رکان کوردستان وه‌ خاترێان گیانیان له‌ ده‌س دان. ئه‌وجۆره‌ باسکه‌ گه‌رم بۆێ که‌ گویا ده‌وڵه‌ت داگیرکه‌رکان خه‌ریکن هه‌ویت و مه‌وجودیه‌ت کوردی و یارسانی ئیمه‌ له‌ ناو به‌ن، ئه‌نفالمان که‌ن، وه‌ خاتر له‌ وه‌ر کردن له‌باس کوردی، قسه‌کردن وه‌ زوان کوردی وه‌ حه‌تا گورانی وه‌تن وه‌ ئی زوانه‌، مه‌جبورمان کردنه‌ ئاواره‌ بیمن. له‌ هه‌ر چایخانه‌یچ دانیشیت گشت خۆێ وه‌ کورد زانێت، هه‌تا له‌ ناو هه‌ر ئاو ده‌سخانه‌ێک دانیشیت تا قه‌زاێ حاجه‌ت بکه‌یت شۆعار بژی کوردستان نویسیاگه‌س. ها له‌ فکرم له‌ ساله‌کان هه‌شتاد میلادی له‌ یه‌ مزگه‌وت له‌ شار که‌لار له‌ کوردستان باشور ئه‌ڕا ده‌س وه‌ ئاو ڕه‌ساننێک چیمه‌ ئاوده‌سخانه‌. یه‌ شؤعار نویسیاوی "سه‌ر که‌وێ بزوتنه‌وه‌ی حه‌قخوازێ کوردستان" له‌ ژێر هه‌ر ئه‌و شوعاره‌ یه‌کیتر وه‌ خه‌ت قه‌شه‌نگ نویساوی
" وه‌ نویسین له‌ ناو ئاوده‌سخانه‌ قه‌د ڕزگارێ نابێت ئه‌م کوردوستانه‌". له‌ ژێر کوشت وبڕ و فشار نزام حاکم به‌عث مه‌ردم ئه‌فکار و نه‌زه‌رات خوێان له‌ ناو ئاوده‌سخانه‌ ئاڵوگوڕ کردن. ئه‌ما ئیسه‌ له‌ ده‌ره‌وه‌ێ وڵات که‌ مه‌ردم ئازادن، شوکر هه‌رماێ مه‌راسم پرسه‌ و خاکسپاری فره‌ له‌ کونتروڵ خارج نویگه‌س، ئه‌ما سوێر یا بویشیم عه‌رووسی گوشمان که‌ڕ، چه‌ومان کور. من خۆم له‌ هه‌ر هه‌زار عه‌روسی یکی چم ئه‌ویچ وه‌ده‌لیل خاسێک که‌ مه‌جبورم. ئه‌ما له‌ ده‌نگ و باس و شێوه‌ێ وه‌ڕێوه‌ چوون مه‌راسم ئه‌وقه‌ره‌یچ بێ خه‌وه‌ر نیه‌م، چوین هه‌ر نه‌وت که‌مێک فزولم توام بزانم ئی مه‌ردم خۆمانه‌ وه‌ چه‌ مه‌سیرێکا چن. نه‌زه‌رات خۆم فره‌ جار باس کردگمه‌، وه‌لێ که‌س وه‌ کڵاو به‌نده‌ گوز په‌ێمانه‌ ناکه‌ێت، مۆم نیه‌، ئه‌ما ئه‌ڕا مێژۆ ئی مه‌تنه‌ نۆیسم که‌ بۆیشم من وه‌ل ئی ئه‌نفال داوطبانه‌ێه‌ نه‌ویه‌م و هاواریچ کردم که‌س گوش ناێا. ئه‌ڵبه‌ت من حه‌ق هه‌ر که‌س ئه‌ڕا شیوه‌ێ وه‌ڕێوبردن زنده‌گی شه‌خصی وه‌ڕه‌سمیته‌ ناسم، وه‌ل ئاڵوگوڕیچا مۆخاڵف نیه‌م. وه‌لێ له‌ ئنگلیسی یه‌ ئستڵاح هه‌س وه‌ پێ ویشن sustainable development فره‌ جاڵبه‌، موده‌ت فره‌ێک نیه‌ ئه‌ڕا ته‌عریف و به‌ێان شیوه‌ی ڕۆشد ئقتسادی و کومه‌ڵایه‌تی وڵاته‌کان له‌ یک کنفرانس سازمان ملل ئستفاده‌ کریا، و ئیسه‌یچ فره‌ جێ خوێ کردگه‌سوه‌ له‌ ئه‌دبیات سیاسی و کومه‌ڵایه‌تی. وه‌لێ وه‌ختێک تماشاێ ئاڵوگؤڕ کولتوریی مه‌ردم خۆمان له‌ خارج له‌ کشوه‌ر که‌م وه‌ل ئی سیاست sustainable policy فره‌ جۆر ده‌ر ناتێت. ئی سیاسته‌ ویشێت ڕۆشد کردن دروسته‌ ئه‌ما باێه‌س رۆشد یه‌ ڕۆژه‌ نه‌وت، به‌ڵکو وه‌ یه‌ نه‌زم ئارامێک شروع بۆت و ئدامه‌ داشتوت تا ئی ڕۆشده‌ نه‌وته‌ سه‌به‌ب له‌ یه‌ک دابڕین له‌ گۆزه‌شته‌ و حاڵ. ئه‌ما ڕۆشد لا‌ێ خۆمان له‌ مه‌راسم گرتن نه‌ ته‌نیا دابڕانه‌ له‌ گۆزه‌شته‌ به‌ڵکو وه‌ل هویچ مه‌عیار تا ئیسه‌ موجودیچا فره‌ ناخونێت. کوتر پالم شوڕ، لیموزین مشکی، خه‌ت ڕیش ده‌وره‌انی، عه‌وه‌ز کردن له‌باس چه‌ند مودل له‌ تویل یه‌ تاقه‌ مه‌راسم، دانس و ئاواز فارسی و تورکی که‌ێک چه‌ن ته‌به‌قه‌، له‌باس دیو درێژ عه‌روس خانم و فره‌ چشتتر له‌ ئختراعات تازه‌ێ،‌ تازه‌ دامادان و تازه‌ عه‌روسه‌کان خومانه‌. گوشمان که‌ڕ عزیزگه‌ل. باوه‌ڕ بکه‌ وه‌ختێک سه‌حنه‌گه‌لێک له‌ سوێر بازێک له‌ دوستان خارج کشوریمان دیم فره‌ێک ناماوی ده‌س بکه‌مه‌ باوکه‌ ڕو. چوین هۆیچ مله‌تێک له‌ دونیا ئه‌وقه‌ره‌ وه‌ ده‌س خۆێ له‌ خۆێ بێگانه‌ نه‌ویه‌س. ئه‌فریقایی وه‌ له‌باس و هوڕ و مه‌وجه‌که‌نێان، له‌ حاڵێک زوقان فیل ها له‌ ملێان، و ته‌پڵ و دمه‌که‌که‌ێان نه‌ ته‌نیا ئفتخار که‌ن به‌ڵکو توانستگنه‌ مه‌جودیت خۆێان وه‌ مودرنترین وڵاته‌کانا ته‌حمیل بکه‌ن، و حه‌تا‌ مه‌حبوبیه‌ت فره‌ێک وه‌ ده‌س بارن. دۆزه‌له‌ ژه‌نه‌کان ئامریکاێ لاتین و خۆاێانه‌ له‌ وه‌ره‌ک سینگێان خێابانه‌کان شاره‌ گه‌وره‌کان ئروپا قۆرخ کردگنه‌س، نه‌ ته‌نیا ده‌رئامه‌د خاسێک دێرێن به‌ڵکو حس هاوده‌ردی فره‌ ئنسان ئازادیخواز دونیا ئه‌ڕا لاێ خوێان ڕاکیشانه‌س. ئه‌ما ئیمه‌ که‌ له‌ ده‌س فه‌رهنگ و زوڵم زور داگیرکه‌ر فارس، عه‌ره‌ب و تورک هه‌ڵاتیمه‌، تازه‌ خه‌ریکیم ره‌قص باباکه‌رم، قڕ که‌مه‌ر دایین و ته‌قلید کورکورانه‌ له‌ فه‌رهه‌نگ حاکم له‌ ئێران له‌ مه‌راسم سوێرکانمان به‌یمه‌ ڕێوه‌. 90 درسه‌د گورانیه‌کان فاسیه‌ یا تورکیه‌، به‌شه‌ ئه‌سڵیه‌کان مه‌راسم وه‌ ئاهه‌نگ فارسی ئجرا بۆت. حتی پیروزبایی کردن له‌ زاوا و بۆک وه‌ فارسیه‌. ئه‌ڵبه‌ت من ته‌نیا خه‌تاێ عه‌روس داماد له‌ی مه‌ورد خاسه‌ ناگرم، چوین ئی هه‌مکه‌ وه‌ ئستڵاح هونه‌ر مه‌ند هونه‌ر توپن خۆمانه‌ هه‌ن، که‌ خه‌ریک سه‌رزنش کردن مه‌ردمن که‌ گویا ڕێز له‌ هونه‌ره‌که‌ێان ناگیریه‌ت ئاما له‌ خه‌ڵق ئاسارێک که‌ عه‌روس و داماد فه‌قیر له‌ دام ئاهه‌نگ فارسی ڕزگار بکه‌ێت عاجزن. ته‌نیا مه‌مکت وه‌ک پرتقال، و لێوت وه‌ک هاناره‌ ده‌نه‌ تاویل مه‌ردم. مرده‌شور خانه‌ بوه‌ێت خوتان و هونه‌رتان . وه‌ هه‌ر حاڵ ئه‌گه‌ر بایمه‌ سه‌ر مه‌تڵه‌ب مه‌خارج سویر حه‌ساو به‌که‌یم بایه‌س باس له‌ هه‌زاران دلار بکه‌یم تا بتوانیم بویشیم چه‌نی ئیسه‌ مه‌ردم حازرن ئه‌ڕا یه‌ مه‌راسم ساده‌ێ ئنسانی خۆێان بننه‌ ساج عه‌لی، و مه‌ردم بخنه‌ زامه‌ت تا بان و گورانی فارسی و عه‌ره‌بی و تورکی گوشێان که‌ڕ بکه‌ن. مه‌ردم ئروپایی که‌ خۆێان ئی ته‌شرفیفات پڕوپویچ ساز کردگنه‌، ساده‌ترین مه‌راسم گرن، که‌ له‌ چه‌ند نه‌فر زیاتر ده‌عوه‌ت ناکه‌ن، حه‌ته‌ فره‌ وه‌ختیچ ئه‌سڵه‌ن مه‌راسم ناگرن. مه‌ردم فه‌قیر دونیای سووم و له‌ وانه‌ مه‌ردم خۆمانیچ خه‌ریکن تازه‌ ئداێ ئه‌شرافیه‌ت ئنگلیس و ته‌مدن بدون پاێه‌ و ئه‌ساس فارسی ده‌ر تێرن. بژی خومان جی خوێ داگه‌س نان که‌یک و خامه‌، ته‌لموێت و ئه‌سب و ماین جێ خوێ داگه‌س لیموزین. له‌باس کوردی ته‌نیا ئه‌ڕا چه‌ن پل هه‌ڵپه‌ڕکێ ئستفاده‌ کریه‌ت، له‌ شوونێ دی ته‌مام ڕه‌قس فارسی، وه‌ پویل کوردی و قڕ که‌مه‌ر دۆیتگه‌ل کوردی. که‌ خۆدا هه‌ڵ ناگرێت ئه‌گه‌ر فارسێک ته‌شریف داشتوت چه‌نێ وه‌پیمان بخه‌نێت چوین ئدعاێ دیگران ده‌ر هاوردن کار ئاسانێک نیه‌. ئه‌ما هه‌ر که‌س له‌ فه‌رهه‌نگ و کولتور خؤێ ماموستاس، په‌س ئیمه‌ و ره‌قس فارسی فکر ناکه‌م جۆر ده‌ربایم، مه‌گه‌ر هه‌ر ویجوره‌ وه‌ زور خۆمان بکه‌یمه‌ فارس له‌ حاڵێک ئه‌وان قه‌بولمان ناکه‌ن.
ده‌لیل ئه‌وه‌سه‌ فارس فه‌قیریچ خۆێ ئی هه‌را و به‌زمه‌ له‌ شون ده‌س دیگه‌ران ڕه‌سیگه‌سه‌ پێ، هه‌ر ئه‌وجۆره‌ تاسوعاو ئاشورا کردگنه‌سه‌ ڕه‌سم ده‌فاع له‌ ئیمام حوسه‌ین عه‌ره‌ب له‌ مۆقابڵ یه‌زید عره‌ب، به‌زم و بالۆرێ عه‌روسیچ کردگنه‌سه‌ به‌زم ئه‌ڕا مه‌ردم بیچاره‌ و فه‌قیر خۆمان. مه‌ردمیچ هه‌ر ئه‌و جۆره‌ که‌ گوش ناێه‌ن بزانن ماناێ، هه‌نار ده‌نک ده‌نکی، سۆخمه‌ له‌ سه‌ر مه‌مکێ چێ ڕه‌بتێک وه‌ یه‌ک دێرن، و خۆێان له‌ هه‌ڵپه‌ڕکه‌ غه‌رق ئاره‌ق که‌ن، وه‌ی ڕاحه‌تیه‌ قه‌بوڵ که‌ن خانم عه‌روس ئاخرین تاڵ مویه‌که‌ێ هه‌ڵکیشان و ته‌مام به‌ده‌نێ بقرچنێتوه‌، و له‌ شونیچی وه‌ وه‌سیله‌ی خانم ئارایشگه‌ر پولیش بێریه‌ت تا بتوانێت له‌ ناو فیلم زه‌ماوه‌نده‌که‌ یه‌ ئه‌رجنه‌ک نیشان نه‌ێه‌ێت. هه‌ر وه‌ی ڕاحه‌تیه‌ قه‌بول که‌ن که‌ گورانی فارسیه‌ ئه‌ڕا ڕه‌سمی کردن په‌ێوه‌ند بووک و زاوا له‌ ئایه‌ی قۆرعان ئه‌ڕا مۆسه‌ڵمانێک مۆهمتره‌. چون ئه‌گه‌ر ئاهه‌نگ عه‌روس خانم قه‌شه‌نگه‌، موهاش ڕنگاڕه‌نگه‌، زاوا و بووک و به‌قیه‌ێ ڕه‌قس دوسته‌کان نارێته‌ قنگ خڕ دان، ئحتماڵ نه‌ێرێت، ئه‌و عه‌روسیه‌ بتوانێت قابل قه‌بول بۆت. ئیسه‌ بایم یه‌ فه‌رهه‌نگ سه‌نج دانه‌یم و بزانیم، چه‌ن مسقاڵ له‌ی عه‌روسیه‌ که‌ یه‌ په‌دیده‌ێ فره‌ مۆهم فه‌رهه‌نگی و ئنسانیه‌، هین خۆمانه‌؟ له‌باس هین خۆمان نیه‌، گۆرانی 80% هین ئیمه‌ نیه‌، نان که‌ێک جێ بژی گردگه‌، عه‌روس جێ وه‌وی، داماد جێ زاوا، لیموزین جێ ماین و ئه‌سپ و قاتر. وه‌یجۆره‌ فه‌رهه‌نگ سه‌نجه‌که‌مان نیشان ده‌ێت که‌ خۆمان وه‌ ده‌س خۆمان خه‌ریکیم خۆمان خنکنیم. له‌ شون مه‌راسم عه‌روسیچ شوکۆر ئه‌ڕا خودا گشت چما ته‌راونج گردگه‌سه‌ێان، و شه‌له‌ شه‌ل خۆێان ڕه‌سننه‌ ماڵ و چه‌ن ڕوژیچ له‌ شونێ هیلاک و جه‌مامن. په‌س بان با دی ته‌خسیر که‌س نه‌گریم پیاوه‌تی بکه‌ن.
له‌ ئاخریچ یه‌ ئشاره‌ێ کوتاه‌ بکه‌مه‌ باسێک له‌ سه‌ر زوان ڕه‌سمی له‌ کوردستان که‌ له‌ی ئاخره‌ له‌ مابه‌ین بڕێک له‌ دوستان له‌ سایت یارسان مه‌ترح بویگه‌س. دیاره‌ هه‌ر کامێان بڕێک واقعیه‌ت باس کردنه‌س ئه‌گه‌ر گشت ئه‌و باسگه‌له‌ بخه‌یمه‌ پاڵ یه‌ک توانیم بویشیم گرفت نه‌ێاشتن زوان ڕه‌سمی و یه‌کگرتوو، پێچێده‌تر له‌وه‌سه‌ که‌ بتوانیم وه‌ چه‌ند مه‌قاڵه‌ حه‌ڵ و فه‌سڵێ بکه‌یم. هه‌ر زوانێک که‌ له‌ پشتوانه‌ێ ئقتصادی مه‌حروم بوت ئمکان سه‌ر که‌فتنێ ئه‌گه‌ر که‌م نه‌وت حه‌تمه‌ن فره‌ زه‌ئیفه‌. ئه‌ما فکر که‌م که‌ ئی باسه‌ باێه‌س له‌ سه‌ر ئه‌ساس ئحترام و له‌ یه‌ک حالی بوێن بوت. فه‌وتیان هه‌ر له‌هجه‌ و که‌لیمه‌ێ زوان کوردی له‌ هه‌ر زاراوه‌ێک خه‌ساراته‌ ئه‌ڕا گشت، چون ئه‌و وه‌خت زووان ناسه‌کان باێه‌س په‌نا بوونه‌ بێگانه‌ تا بتوان چشتێک ناودێر بکه‌ن. وه‌ هه‌ر حاڵ ئه‌گه‌ر وه‌ ده‌س من بۆت زوان ئنگلیسی که‌مه‌ زوان ڕه‌سمی، و هه‌ر که‌س ئه‌ڕا خوێ وه‌ له‌هجه‌ و زاراوه‌ێ خۆێ هه‌ر گۆرانی هه‌نار ده‌نک ده‌نکی بویشت. چوین تا بایم و کۆته‌ خشت ماڵێک وێران ئاپارتمان دروس به‌که‌یم، ئاو فره‌ هه‌ڵگرێت. زوان ئنگلیسی زوانێکه‌ که‌ له‌ هه‌رچی زه‌مینه‌س شون خوێ کردگه‌سوه‌، و هه‌ر مله‌تێک بتواێت وه‌ل ڕه‌وه‌ند دۆنیای ئیمڕوژا حه‌ره‌که‌ت بکه‌ێت باێه‌س له‌ ئنگلیسی حالی بۆت. فکر که‌م ئیه‌ ئاسانتره‌ تا بایم له‌ سه‌ر نووه‌ سورانی، گورانی کرمانجی یا هه‌ورامی فێر بویمن.
ویجۆره‌ له‌ شه‌ڕ کام زاراوه‌ خاستره‌ ڕزگارمان بۆت، و حه‌ق که‌س پاماڵ ناوت و ملا حسن و هاوفکره‌کانێ مه‌جبور ناون ئه‌ڕا ته‌حمیل زاراوه‌ێک ده‌س بوه‌نه‌ ئه‌سڵحه‌ێ سانسور. ئه‌گه‌ر ئی پیشنیار منه‌ جۆر پێشنیار ده‌وڵه‌ت کۆت کۆتی قه‌بول بکریه‌ت خوشحاڵ بۆم، وه‌گه‌رنه‌ من نه‌ زووان ناسم نه‌ له‌ سه‌ر ئی مه‌وزوعه‌ چشتێک زانم تا له‌ ئیوه‌ عه‌زیزگه‌ل بشارموه‌ێ.
نه‌وید. ژانویه‌ 2009

جمهوری اسلامی در گرداب مرگ

جمهوری اسلامی در گرداب مرگ
بدنبال تکمیل شدن فرایند کودتای سیاسی عقیدتی سپاه‌ پاسداران با پشتیبانی رهبر، تروریستی آدمکش برای دوره‌ی نامعینی در حال تلاش است که‌ با یاران آدمکش دیروز خویش به‌ تصفیه‌ حسابی خونین دست زده‌ و برای ماندن بر اریکه‌ی قدرت از انجام هیچ جنایت دریغ نورزد. در چنین دوران بسیار تاریکی از تاریخ بشر، رژیم جمهوری اسلامی و نیروهای سرکوبگر آن خیابانها را به‌ خون مردم تشنه‌ی آزادی رنگین ساختند و بدون هیچ ابایی در تدارک تحمیل سلطه‌ی ضد انسانی خویشند. آمریکا به‌ رهبری دمکراتها و پراگماتیستها از مدتها پیش با دلشوره‌ منتظر نتیجه‌ی به‌ اصطلاح انتخابات بودند تا شاید سید خندان دیگری روی صحنه‌ رانده‌ بشود تا بتوانند از بالای سر مردم به‌ انجام معاملاتی بپردازند و با قبول موقعیت همدیگر به‌ نوعی از همزیستی مسالمت آمیز دست پیدا کنند. اما گویا تاریخ نیز برای نظم بخشیدن به‌ دنیای بعد از جنگ سرد عجله‌ای ندارد، و هر بار افراد و جریانات متناقض و بعضا متضاد در دوسوی موازنه‌ی قدرت قرار میگیرند که‌ زبان دیالوگ با همدیگر را نمیفهمند. در دوره‌ی پیشین دوره‌ی ریاست جمهوری بوش، اسلام سیاسی شرایطی را با اعمال تروریستی 11 سپتامبر آفرید که‌ سبب شد، نیروهای نظامی امریکا بطور عمده‌ برای حفظ منافع امریکا و تامین منبع انژری خود، در خاورمیانه‌ بطور مستقیم و غیر مستقیم با ایران اسلامی و اعوان انصارش درگیر بشوند. در حال حاضر اوباما و تیم همراهش با دو جانور سرسخت در اسرائیل و ایران روبرو شده‌اند، که‌ هردوی آنها از مسئله‌ی مردم فلسطین در صددند بهره‌ی خویش را ببرند. امریکا نیز بنوبه‌ی خود تلاش میکند با ماستمالی کردن بحران خاورمیانه‌ اسلام سیاسی را از یک بهانه‌ی رتوریک بیبهره‌ سازد. تا چه‌ اندازه‌ این سیاستها کارگر باشذ، تاریخ جواب خواهد داد، اما آنچه‌ در ایران در حال وقوع است، سناریوی پیچیده‌ و بازی بسیار خطرناکی است که‌ هرآن تمامی کشور را میتواند دچار ناامنی و بی ثباتی پیشتر بنماید.
این بی ثباتیها را نباید دست کم گرفت، و دچار توهم و تبلیغات برخی جریانات سیاسی فسیل شد و آن را انقلاب نامید. آنچه‌ که‌ قرار است اتفاق بیفتد نه‌ انقلاب از پایین بلکه‌ تصفیه‌ حساب نیروهای ارتجاعی و مافیایی قدرت با همدیگر است، همچنانکه‌ باندهای مافیایی کوکائین در مکزیک و کلمبیا جنگ قدرت و پول را به‌ زندگی روزمره‌ی مردم نگونبخت آن کشورها تبدیل نموده‌اند، تصفیه‌ حساب مافیای دینی اسلامی نیز میتواند آتشی خانمانسوز به‌ مدنیت و دستاوردهای انسای ایران و ایرانیانی بزند که‌ علیرغم سرکوب حکومت اسلامی هنوز با همدیگر نوعی از همزیستی مسالمت آمیز را رعایت نموده‌اند.
اما به‌ یمن وجود سرکوب و انکار حقوق مدنی و انسانی آحاد جامعه‌ توسط حاکمیت، صف آراییهای ملموسی تحت لوای حقوق ملی، فرهنگی ، سیاسی و اجتماعی و غیره‌ شکل گرفته‌ است که‌ با لرزانتر شدن پایه‌های حاکمیت، امکان بروز برخورد منافع در شرایط بلبشوی سیاسی اجتناب ناپذیر خواهد شد. در یک چنین شرایطی مردم کردستان بطور عام دارای تجربه‌ای 30 برای سازماندهی مبارزات مسلحانه‌ و دفاع برخوردار میباشند، اما سازمانهای رهبری کننده‌ دچار بحران درونی هستند و امید مردم کرد نسبت به‌ این جریانات تقریبا نزدیک به‌ یاس است. جامعه‌ی یارسان به‌ عنوان یکی از جوامع کردستانی، در موقعیتی بسیار حساس و مهم قرار داشته‌ که‌ نیازمند آن است برای روبرو شدن به‌ هر گونه‌ تحول احتمالی خود را آماده‌ ساخته‌ و بادرایت با شرایط برخورد نماید.
ادامه‌ی اقتدار احمدی نژاد، مترادف است با سرکوب و ظلم و زور و نفی حقوق انسانی اقلیتهای سیاسی و اجتماعی، و بر همین اساس نیز میتوانند به‌ عمر ننگین نظام خود چند روزی بیشتر ادامه‌ دهند. در هر دوره‌ای از تاریخ حکومت اسللامی، موج سرکوب این رژیم قبل از هر کس متوجه‌ اقلیتهای دینی و فکری و سیاسی بوده‌ که‌ جامعه‌ی یارسان در ردیف اولین آنها قرار داشته‌ است. شکی نیست اینبار نیز این رژیم و کاروان سرکوبگرش با عبور از دریای خون امکان گذار دارد. و از همه‌ مهمتر بی ثباتی در منطقه‌ میتواند به‌ فعال شدن وهابیون و دیگر جریانات فوندامنتالیست نیز بیانجامد، و مشکل مردم یارسانی دوچندان گردد، لذا وقت آن است که‌ همه‌ با هم برای روبرو شدن با وضعیت پیش آمده‌، در کنار همدگیر قرار گرفته‌ و راه‌ همکاری را بر اختلافات فکری ترجیح دهیم. این شرایط پسا انتخابات شرایطی بسیار حاد میباشد که‌ عدم اتحاد و همکاری ما میتواند سبب ضایعاتی جدی گردد.
در همینجا جا دارد که‌ از یار عزیز کاک علی مهرابی نیز بار دیگر تشکر کنم که‌ نوشته‌ی مرا مبنایی برای اتحاد یارسانی قلمداد کرده‌اند، و پوزش بخاطر اینکه‌ من از کلمه‌ی پیشداوری بجای انتظار استفاده‌ نموده‌ام. در واقع منظور من آة بود که‌ یاریکورد هنوز در حد یک اعلام موجودیت ساده‌ است، از چند وچون برنامه‌ و هویت این جریان اطلاعی در دست نیست، اما بطور مشخص تعدادی یارسانی و یاران حال و گذشته‌ی مارا به‌ خود مشغول نموده‌ است. من در نیت خیر آنها شکی ندارم، اما همچنان منتظرم ببینم در چه‌ مداری و بر اساس کدام بینش و سمتگیری حرکت خواهند کرد. بدین ترتیب انتظار میتواند بهترین اقدام در برخورد به‌ هر جریان یارسانی باشد. طبیعی است هر جریان در طول حیات خود با اقدامات و اعمالش تداوم و بقایش را تضمین و یا از بین میبرد. در این برهه‌ از زمان من نیز مایل بودم تا نظراتم را در رابطه‌ با تحولات اخیر در ایران بیان کنم، که‌ نوشته‌ی کاک علی نیز در سایتها منتشر شده‌ بود که‌ مجبور شدم بنوبه‌ی خود به‌ آن نیز بپردازم.
با این حال یکبار دیگر تاکید میکنم که‌ تعدد جریان و تفکر نبایستی ما را از مسئله‌ و مشغله‌ی اصلیمان یعنی موجودیت یارسانی غافل سازد. همچنانکه‌ کاک علی نزی گفته‌اند تعدد جریانات یارسانی نشانه‌ی آن است که‌ جامعه‌ی ما در حال بازیافتن خویش است و هر کدام با قدام خویش بار همدیگر را بایستی سبک کنیم.
اما یک نکته‌ که لازم است همه‌ی ما با دقت و خونسردی روی آن تاکید کنیم آن است که‌ ما بایستی تفاوتهایمان را بپذیریم و بهمدیگر حق بدهیم که‌ از وقت و انرژی خود چگونه‌ و در راستای چه‌ اهدافی استفاده‌ کنند. این صرف وقت و انرژی هر چه‌ باشد، به‌ شرط آنکه‌ موجودیت انسانی ما را به‌ زیر علامت سئوال نبرد در جای خود شایسته‌ی تقدیر است. بسیار طبیعی خواهد بود که‌ همه‌ی ما سیاسی کار و یا هنرمند و فرهنگ دوست نباشیم، اما بهر حال با تمام تفاوتهایمان همه‌ انسانیم و آرزوی ما بایستی سعادت نوع بشر باشد. بشری که‌ ما یارسانیان نیز به‌ همان صورت که‌ هستیم جایگاهی داشته‌ باشیم. این جایگاه‌ نیز تنها با اتحاد و احترام ما نسبت به‌ همدیگر قابل دست یافتن است. من هم با کاک علی موافقم که‌ دوره‌ی گذشته‌ و تنها دیدن نقاط منفی همدیگر درس خوبی بایستی باشد که‌ اینبار ما را به‌ هم نزذیک نماید نه‌ دورتر.
در خاتمه‌ فراموش نکنیم که‌ تحولات اخیر بایستی بیشتر مارا با هم متحد سازد و یکپارچه‌ صدای دفاع از حقوق بشر را در جامعه‌ی خود فریاد بزنیم. دور نیست روزی که‌ تاریخ گفتار و کردار ما را مورد قضاوت قرار خواهد داد.
نوید 19.06.2009

یاریکورد چگونه‌ تشکلی است؟؟

یاریکورد چگونه‌ تشکلی است؟؟
یارسان جامعه‌ای آواره‌، و خانه‌ بدوش از ابتدای اعلام موجودیت علنی باورهایش تا به‌ امروز است. چنین مردمی آواره‌ که‌ بنا به‌ باورها و بینشهای صلحجویانه‌ی خود از دست یازیدن به‌ خشونت و استفاده‌ از اجبار برای ترویج آیین خود پرهیز کرده‌اند، نه‌ تنها در سرزمین مادری خود کردستان، بلکه در سراسر گیتی آواره‌ و پراکنده‌ گشته‌اند. بدرازی تاریخ و با توجه‌ به‌ محل دفن و فعالیت رهبران یارسانی میتوان دریافت که‌ آوارگی تنها مختص به‌ ایندوره‌ی مشخص از تاریخ نیست. بنابراین در میان مردمانی که‌ برای دفاع از موجودیت خود مبارزه‌ کرده‌، و یا آواره‌ شده‌اند همیشه‌ احساس نیاز به‌ سازمان دادن تشکل یا گروهی که‌ بتواند شرایط زندگی آوارگی و درد متعاقب آن را آسانتر و قابل تحملتر سازد، وجود داشته‌ است، در همین راستا تشکیل کمیته‌های جهانی صلیب سرخ در جوامع مسیحی، هلال احمر در کشورهای اسلامی، و ستاره‌ی داوود برای یهودیان که‌ هرکدام نشات گرفته‌ از آیین و باور رایج در میان مردمان طرفدار این آیینها میباشد، در طول دهها سال به‌ کمک آواره‌گان آسیب دیدگان حتی غیر خودی نیز شتافته‌اند، که‌ در این میان صلیب سرخ جهانی از دیگر سازمانهای بشردوست نقشی ارزنده‌ ایفا کرده‌است. یارسان به‌ عنوان مردمی با باوری کردی، و باستانی و اندیشه‌ای یاری دهنده‌ میبایست بیش از همه‌ در این رابطه‌ اقدام میکرد، اما بدلیل نبود سنت سازمان یابی، فقر و شرایط سیاسی مناسب تا بحال از انجام اینکار باز مانده‌ است. یاریکورد، بنظر من اگر به‌ افکار سیاسی و قشری آلوده‌ نشود، و به‌ عنوان یک تشکل خیرخواهانه‌ و بشردوستانه‌ تلاش کند میتواند به‌ یک جریان موفق و انسانی تبدیل بشود. این جریان بایستی از هرگونه‌ جبهه‌گیری سیاسی و فردی بدور باشد تا بتواند بعنوان یک جریان بشردوست یارسانی دین خود را ایفا کند. تجربه‌ نشان داده‌ است، که‌ انسانها در امور خیر وکمک انسانی و نشان دادن همدردی بیشتر میتوانند با هم توافق داشته‌ باشند تا تقسیم قدرت سیاسی. کار بشردوستان قبل از آنکه‌ کانالی برای خود مطرح سازی و شخصیت سازی باشد، محلی است برای نشان دادن انسانیت بدون هیج توقع وچشمداشتی. اصالت سازمانهای بشردوست نیز از همینجا ریشه‌ میگیرند، و کسانیکه‌ میخواهند در یاریکورد فعالیت نمایند بایستی به‌ اصل عدم تبعیض و عدم موضعگیری در سیاست متعهد باشند تا زمانیکه‌ به‌ عنوان فعال یاریکورد مشغول انجام وظیفه‌ هستند.‌
در تاریخ دنیای سیاسی و اجتماعی ایران و کردستان کم نیستند که‌ سازمانها و تشکلهایی که‌ فرم و شکل سازمانی خود را بارها بنا به‌ موقعیت تغییر داده‌ و آرایش ویژه‌ی شرایط را بخود گرفته‌اند. لذا فعالیتهاییاریکورد در این مقطع‌ بیشتر بروی کار و کمک به‌ آواره‌گان یارسانی در عراق و اردوگاه‌ الکرامه‌، به‌ کمک مقامات دولت فدرال کردستان متمرکز خواهد بود. از جانب دیگر یاریکورد میتواند با ایجاد تشکلهای برونمرزی یارسانیان آواره‌ در کشورهای غربی، امکان ارتباطات اجتماعی و فرهنگی را بیشتر تقویت نموده‌ و زمینه‌ای مناسب برای دفاع از حقوق پناهندگان و آوارگان یارسانی که‌ بطرق گوناگون به‌ کشورهای اروپایی میرسند، فراهم نماید. بدین وسیله‌ یاریکورد سازمان مدافع پناهندگان بر اساس خواسته‌ها و مطالبات مشروحه‌ در کنوانسیونهای بین المللی میباشد. آوارگی مردم یارسان با سروسامان دادن به‌ زندگی آواره‌گان خاتمه‌ پیدا نمیکند، یاریکورد به‌ عنوان یک NGO که‌ قبلا تشکیل چنین تشکلی توسط کاک پیوند نیز پیشنهاد شده‌ بود، میتواند در تمام امور اجتماعی جامعه‌ی یارسان، از اطلاع رسانی بهداشتی، تا سروسامان دادن به‌ زندگی کسانیکه‌ که‌ نیازمند کمک انسانی هستند و حفظ محیط زیست و غیره‌ دخالت کند. شعبه‌ی یاریکورد میتواند در میان یارسانیان در هر کجا بنا به‌ اقتضای وضعیت سازمان بیابد، و در حد توان در اموری که‌ میتواند دخالت فعال داشته‌ باشد. شکلگیری جامعه‌ی مدنی بدون وجود تشکلهای سیویل امکانپذیر نیست. و در همانحال پیشروی و تحول این تشکلها در گرو همکاری و رقابت سالم فعالین متشکل شده‌ میباشد، که‌ هدف خود را خدمت و یاری رساندن به‌ انسانهای درمانده‌ بطور جدی دنبال میکند و از ایجاد تشنج و نفاق دور میورزد. تشکلهای گوناگون یارسانی حکایت از چندگونه‌ بودن سیلقه‌ها و افکار مختلف این جامعه‌ دارد، که‌ در نهایت تشکلهای یارسانی را بایستی بسوی اتحاد و همکاری هر چه‌ بیشتر سوق بدهد. بعنوان نمونه‌ فعالینی که‌ خود در با مسائل و مقولات سیاسی درگیر میبینند و یا در این راستا توانایی دارند میتوانند به‌ جدی جنبش دمکراتیک یارسان پیوسته‌ و در صفوف این تشکل فعالیت نمایند. عضویت در جدی بخودی خود مانع از عضویت در یک تشکل مدنی یا فرهنگی نیست. بنابراین بایستی بپذیریم که‌ همه‌ی یارسانیان فعال سیاسی و یا صرفا فرهنگی و مذهبی نیستند، اما وجود تشکلات متعدد میتواند حق انتخاب آنها را در صرف انرژیشان در راستای خواستها و نیازهای جامعه‌ی یارسانی بیشتر بنماید. وقایع اخیر براستی نشانگر آن است که‌ حلقه‌ی محاصره‌ی بر علیه‌ موجودیت مردم ما هر روز تنگتر میشود و موج عظیمی به‌ هر دلیلی در حال آواره‌ شدن هستند، و پیامدهای ناگواری میتواند داشته‌ باشد که‌ غرق شدن هفت عضو جامعه‌ی ما در دریای مدیترانه‌ میتواند سرآغاز تراژدیک تحولات امروزین باشد. سالها لازم است تا بتوان درد و زخم عمیقی که‌ این واقعه‌ی ناگوار بر روح و جسم خانواده‌ی یارسان ایجاد نموده‌ التیام بخشد. اما حضور فعال اعضای این جامعه‌ در کنار یکدیگر بار دیگر ثابت نمود که‌ هنوز انگیزه‌ی همدردی انسانی ما علیرغم هر اختلافنظری بشدت و قوت خود باقی است، واین واقعه‌ی تلخ درس و تجربه‌ی گرانبهایی نیز بدنبال داشته‌ است که‌ میتواند ما را در مقابل خطرات ناشی از آوارگی افراد و اقواممان در مقابل انتخاب واقع بینانه‌تری قرار دهد.
در خاتمه‌ بایستی اضافه‌ کنم که‌ متن بالا در سال 2008 و هنگامیکه‌ در استرالیا بودم نوشته‌ شده‌ و سپس با اتفاق افتادن فاجعه‌ی جانباختن هفت یارسانی آواره‌ در دریای اژه و همدردی بسیار فعالانه‌ی یارسانیان از هر نقطه‌ای با خانواده‌ی جانباختگان متن تکمیلتر گردید. اما بایستی همینجا نیز تاکید کنم، جامعه‌ی ما چه‌ بخواهیم یا نخواهیم پولاریزه‌ شده‌ و دارای قطبندیهای سیاسی فرهنگی و دینی است، و بدینترتیب زمینه‌ برای ایجاد تشکلهای متفاوت بر اساس سلیقه‌های مشخص بوجود آمده‌ است. اگر چه‌ نیت و تلاش من برای گرفتن یک کنگره‌ی مشترک همراه‌ با دیگر یاران در این راستا به‌ ثمر ننشست اما بدین معنی نیست که‌ ما دیگر وجه‌ مشتریک با همدیگر نداریم. با برجسته‌ شدن تفاوتها ما بیشتر میتوانیم راه‌ همکاریها را هموارتر بنماییم.
من روی موضع خود همچنان اصرار دارم که‌ ما میتوانیم عضو یاریکورد و جدی و هر تشکل فرهنگی یارسانی بشویم و هیچکدام با هم دیگر تناقضی ندارند. ما بایستی از تجارب زنده‌ی دهه‌ها و سده‌های گذشته‌ جنبشهای ملی و دینی بیاموزیم که‌ نمونه‌ زنده‌ی آن ارتش آزادیبخش ایرلند و شاخه‌ی سیاسی آن شین فین بود که‌ بکمک و همکاری همدیگر بلاخره‌ طرف پروتستان و دولت بریتانیا را مجبور ساختند که‌ پای میز مذاکر بنشیند و به‌ تقسیم قدرت تن در دهد. من به‌ خشنونت باور ندارم اما میتوانیم از ظرفیتهای موجود برای سازمانیابی مردم یارسان چه‌ بصورت قانونی و مخفی در اروپا و کردستان زمینه‌ را فراهم کنیم. بگذارید تاریخ قضاوت کند که‌ کار چه‌ کسی بهتر بود و چه‌ تاثیری بر زندگی و شرایط سیاسی اجتماعی ما را در پی داشت. داشتن تشکلهای مدنی در میان جامعه‌ی یارسان در داخل از هر نیازی ضروریتر است و بایستی این تشکل با جدال سیاسی و کیش شخصیت آلوده‌ نشوند تا بتوانند برای ایجاد جامعه‌ی مدنی همراه‌ با دیگر بخشهای کردستان و ایران تلاش کنند. بعنوان نمونه‌ یاریکورد بعنوان یک تشکل مدنی در ایران نیز شعبه‌ داشته‌ باشد و یا اساسا بعنوان بخش خارج کشوری آن فعالیت نماید. یاریکورد میتواند از سازمانهای بین المللی چون صلیب بخواهد که‌ از مناطق یارسانی دیدن کند، کلینک های بهداشتی در منطقه‌ ایجاد کند، و با دوری از سیاست و شعار سیاسی بر رشد و تکوین جامعه‌ی مدنی اثر بگذارد. افراد سیاسی نیز میتوانند بشیوه‌ی خود اثرگذار باشند، که‌ راههای آن را میشناسیم.
در هر حال من توان و تلاش خودم را به‌ شرطی در چهارچوب دو تشکل موجود یارسانی یعنی جدی و یاریکورد ادامه‌ خواهم داد که‌ یارسانیان قلم بدست و صاحب نفوذ بجای پریدن به‌ هم و متهم کردن همدیگر یا سکوت کنند یا اینکه‌ در حد احترام آمیزی به‌ نقد همدیگر بپردازند، نقدی که‌ در جهت سازندگی باشد نه‌ برای خودنمایی و تخریب.
به‌ امید موفقیت برای همه‌.
نوید ژوئن 2009

نامه‌ای سرگشاده‌ به‌ یاران گرامی، آقایان میره‌بگی، و سلطانی فر‌

نامه‌ای سرگشاده‌ به‌ یاران گرامی، آقایان میره‌بگی، و سلطانی فر‌
دوستان گرامی من طی این هفته‌ دومطلب از هریک از شما را در رابطه‌ با کتاب و مواضع دکتر مرادی مطالعه‌ نمودم. از راهی دور بر قلم شیوا و نزاکتتان دورد میفرستم. اما یاران گرامی من مدتی است که‌ واقعا از کاروبار و موضعگیری سیاسی کناره‌ گیری کرده‌ و راه‌ سکوت را برگزیده‌ام، چون براساس تحلیل و تصور خودم آنچه‌ که‌ فکر میکردم میتواند در خدمت وحدت باشد، با واقعیات خوانایی نداشت وادامه‌ی کار را در جو کنونی برایم غیر ممکن ساخت، اما بحق نتوانستم سکوت پیشه‌ کنم و در مقابل شما عزیزان نظراتم را بازگو ننمایم. چون در هر صورت این موضوع ربطی به‌ سیاست ندارد، و قرار است حول و حوش فرهنگ و کولتور یارسانی خود را بیان بنماید. عزیزان من هم با خیلی از انتقادات و استدلالهای شما راجع به‌ کتاب دکتر مرادی موافقم و با آنکه‌ در مورد آیین یاری و تاریخ و فلسفه‌ی آگاهی زیادی ندارم، اما میدانم که‌ نظرات دکتر مرادی در مواردی چهارچوبهای رایج را نیز نادیده‌ گرفته‌ است. اما یک نکته‌ را نبایست از نظر دور داشت که‌ دکتر مرادی محصول یک تاریخ سرکوب شده‌ی یارسانی است، که‌ دربدری زیادی کشیده‌ و بعد از یکدنیا دوری و تنهایی بلاخره‌ افکارش را روی کاغذ آورده‌است. کار دکتر مرادی در نوع خود کم نظیر است، چون حداقل از زاویه‌ای دیگر به‌ آیین یاری و تاریخ و فلسفه‌ی آن نگریسته‌ است، و تا آنجا نیز پیشرفته‌ که‌ بعضی از شنیده‌ها را بعنوان واقعیت در کتاب گنجانیده‌ است. اما با تمام این اوصاف کار او قابل ستایش است، جون هر چه‌ باشد یک سری واقعیات را در خود دارد، حالا اگر از زاویه‌ی دینی آن را بررسی کند، طبیعتا با اصول آیین یاری در تناقض و تضاد قرار میگیرد. اما از یک مردم فقیر و روشنفکر این مردم کاری سترگتر از این ممکن نیست و نبایست انتظار داشت. در هر صورت، آنچه‌ آزار دهنده‌ است، شیوه‌ی برخورد شما عزیزان به‌ مخالفان فکریتان میباشد. در یک جا تاکید میکنید که‌ همه‌ی یارسانیان کار فرهنگی انجام بدهند و در جایی دیگر اختلافات فکری را تا حد تفرقه‌انداز، عامل عدم اتحاد و غیره‌ توسعه‌ میدهید. بنظر من این امر میتواند به‌ جو خفقان و تکفیری دامن بزند که‌ تمام ادیان دیگر اعضای ناراضی خود را بدان تهدید میکنند. شما هر دو تاکید میکنید که‌ یارسان جامعه‌ای تولرانت و صلح دوست است، و در همان حال نیز کسانیکه‌ تفسیر یا شیوه‌ای دیگر را برای بیان نظراتشان استفاده‌ میکرده‌ یا میکنند تکفیر شده‌، و تفرقه‌انداز میدانید، دوستان این برخلاف منشورهای بین المللی در رابطه‌ با آزادی بیان است. من شخصا نه‌ با دکتر و نه‌ دوریش علیمیر موافق نبوده‌ و نیستم، و معتقدم که‌ جامعه‌ی یارسان و رهبران مدفون و در قید حیات، سرداران یک لشکر مدافع صلح هستند، تضعیف و تقبیح هرکدام از آنها تحت هر نام و شرایطی ضربه‌ای است بر پیکر جامعه‌ی یارسان، اما علیرغم همه‌ی اینها هر کس حق دارد، نظراتش را در رابطه‌ با هر چیزی از فلسفه‌ی فکری تا روابط اجتماعی و سیاسی رهبری و هر فرقه‌ و طایفه‌ای بیان کند، بدون آنکه‌ احساس ترس و تهدیدی داشته‌ باشد. بدون شک انسانهای آگاهی وجود خواهند داشت که‌ تفرقه‌ و توهین و عمل غیر مسئولانه‌ی هر کس را نقد کنند، کاری که‌ شما انجام میدهید. اما ساختن آدم تفرقه‌اندازی از کسی چون دکتر مرادی کار جالبی نیست. چون تا آنجایی که‌ من ایشان را میشناسم، دکتر اهل دیالوگ، و آماده‌ی پذیرش هرگونه‌ انتقادی هست، و اگر هم چنین نباشد، در هر صورت، به‌ شخصیت کسی توهین نمیکند. آنچه‌ در این مطلب کوتاه‌ مورد نظر بود، دفاع از مرادی و یا تایید نظرات هیچ فردی نیست، بلکه‌ ما بایستی به‌ فرهنگ دیالوگ و تولرانت جامعه‌ی خود توسعه‌ بدهیم، و برای مردم عامی که‌ احساساتشان با تفسیر و برداشت ما میتواند خدشه‌دار و یا تحریک بشود، بتوانیم در اوج امانتداری مسائل را توضیح بدهیم.
دستتان را بگرمی میفشارم و برایتان آرزوی موفقیت دارم.
نوید استرالیا