منشور پیشنهادی برای یاریکورد
متن حاضر در سال ٢٠٠٨ و هنگامی در استرالیا بودم به عنوان یک طرح پیشنهادی برای ایجاد یک تشکل مدنی یارسانی ارائه دادم تا شاید بدینصورت راە برونرفت از بن بست و جدلهای بی حاصل آن دوران باشد. اما چون حالا دوستانی کە نظرات مرا مورد نقد قراردادەاند مرا متهم به عدم ارئه ی طرح و پیشنهاد مشخص میکردند، لازم دانستم تا پیشنهاد شخصی خود را یکبار دیگر بە اطلاع عموم برسانم. در صورت پذیرش این پیشنهاد راە برای همکاری تشکلهای یارسانی نیز هموارمیشود و میتوان با شرکت در کنگرەی پیش روی جدی قدم اول را در راە اتحاد یارسانی برداشت و سپس یاریکورد را نیز با همکاری همدیگر تبدیل به تشکلی مدنی فراگیر نمود. من شخصا همچنانکه قبلا نیز گفتەام آمادە هستم در صورت پذیرش این طرح هم در کنگرەی جدی و هم در کنگرەی یاریکورد شرکت کنم و نیرویم را در خدمت این دو تشکل یارسانی قرار دهم. در ضمن یک توضیح کوتاە در انتخاب نام سازمانی: سازمان آوارەگای جنبش مقاومت یارسان" منظور از جنبش مقاومت، جنبش عمومی و خودجوش مردم یارسان از بدو بوجود آمدن آیین یاری و بویژە بعد از قدرت گرفتن رژیم جهموری اسلامی است. نه جنبش مقاومت جامعه ی اهل حق کە خود نتیجه ی بعدی مقاومتی وسیعتر و آوارگی یارسانی بود.
سازمان آوارگان جنبش مقاومت یارسان (یاریکورد)
YARIKURD
سازمان آوارهگان جنبش مقاومت یارسان(یاریکورد)
جامعهی یارسان یکی از جوامع تحت ستم در کردستان است که بدرازای تاریخ پر درد و رنج خویش در صفوف مقدم مدافعان هویت، فرهنگ و حاکمیت کردستانی بیدریغ در هر شکل ممکن به پیکار برخاسته و به همین دلیل نیز، مورد غضب و ستم سردمداران دیکتاتور در منطقه قرار گرفته است. نتیجهی بلافصل این سرکوبها، بمباران و کشتارهای بیرحمانه پدیدههای شومی بوده که در قاموس آوارگی، تحمیل عقب ماندگیهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی خود را نشان داده است.
بدنبال تحولات اوائل دههی هشتاد میلادی و وقوع انقلاب 1979 در ایران جامعهی یارسان نیز از سرکوب و اعلان جنگ نظام جمهوری اسلامی ایران علیه مردم کردستان بی نصیب نماند بصورتیکه مردم بیدفاع و ستمدیدهی این جامعه نیز تنها بدلیل پیروی از آیینی کردی در محل سکونت خویش مورد بمباران، یورش نظامی و محاصرهی اقتصادی قرار گرفتند. با تشدید حملات نیروهای نظامی این رژیم بخش زیادی از مردم یارسان همراه با بخشهایی از دیگر اقشار مردم کرد از خانه و کاشانهی خود رانده شده، و بعنوان آوارگان جنگی تحمیلی و نابرابر به عراق پناهنده شدند. در همین گیرودار، جنگ ویرانگر 8 سالهی ایران و عراق نیز ابعاد فاجعهی آوارگی مردم کردستان را بطور عام و مردم یارسان بطور خاص گستردهتر نمود و افراد بیشتری در نتیجهی این جنگ ویرانگر مجبور به تن دادن به آوارگی در خاک عراق شدند. رژیم بعث حاکم در عراق نیز از بیم ارتباط مردم آواره با دیگر بخشهای مردم کردستان تحت اشغال این رژیم فاشیستی، آواراگان کرد ایرانی را به اردوگاهی در صحراهای جنوب عراق منتقل نمود، و شرایط بسیار اسفباری را به آنها تحمیل نمود.
اما با تمام این مصیبتها مردم آوارهی یارسانی خود را در قالب جنبش مقاومت یارسان سازمان داده و مبارزات خود را در دفاع از هویت و کرامت انسانی خود، دوش بدوش دیگر جریانات سیاسی کردستانی در دههی هشتاد میلادی آغاز نمودند. با عقب نشینی نیروهای انقلابی در مقابل رژیم جمهوری اسلامی، جنبش مقاومت نیز مجبور به قبول شرایط و واقعیت مبارزاتی شد، و بدلیل عدم وجود امکانات کافی برای ادامه مبارزات علنی ناچار به انحلال گردید اما اعضا، هواداران و پشتیبانان این مقاومت مردمی و عادلانهی مردم یارسان، بدنبال تحولات منطقهای بازهم به آوارگان چندین بارهی این مقاومت تبدیل شده که هم اکنون یا در کشورهای غربی پناه گرفته و یا در شرایطی بسیار اسفبار در اردوگاهای الکرامه در مرز اردن و عراق بحال خود رها شده، و یا در کردستان فدرال بصورت پراکنده تحت پوشش حمایتهای انساندوستانهی دولت فدرال کردستان میباشند. مضاف بر این بقیهی مردم یارسان در اقصی نقاط ایران و کردستان، بخاطر اعتقادات آیینی، و حتی بصرف کرد بودن نه تنها تحت ستم مضاعف قرار گرفتهاند، بلکه بصورت اسرای جنگی نابرابر و تحت شرایطی غیر انسانی زندگی میکنند، و هر آن امکان آواره شدن آنها وجود داشته، که روی آوری موج بزرگی از جوانان یارسانی به کشورهای اروپایی شاهد این ادعاست. بدین سبب، امر تشکیل سازمان آوارگان مقاومت یارسان به وظیفهای ضروری برای سروسامان دادن به وضعێت پناهندگان و آوارگان یارسانی و با هدف کاهش درد و رنج این آوارهگان و جلوگیری از گسترش ابعاد منفی این آوارگیها و تبدیل به فاجعهی انسانی، مبدل گردید.
مبانی سازمان آوارگان جنبش مقاومت یارسان
این سازمان، تشکلی، دمکراتیک، بشردوستانه و مدنی که در راستای دفاع از حق پناهندگی و کمک به آوارگان یارسانی است، که در نتیجهی ستم و محرومیت نظام جمهوری اسلامی ناچار به ترک خانه و آشیانه خود شدهاند. این تشکل در همان حال تلاش خواهد کرد، که افکار عمومی را با درد و رنج و محرومیتهای مردم یارسان در هر نقطهای از جهان آشنا ساخته، و برای جلوگیری از فنا شدن گنیجینههای ادبی، آیینی، فرهنگی واجتماعی این جامعه با سازماندادن خود مردم یارسان، مبارزات بر حق این جامعه را برای حفظ هویت کردی و انسانی خود تدوام بخشد. این جریان همچنین جریانی است مستقل، و بدون وابستگی سیاسی و تشکیلاتی به هیچ گروه و یا دستهجاتی میباشد. لذا مبارزات و تلاشهای این سازمان بر اساس احترام و دفاع از مفاد اعلامیهی جهانی حقوق بشر، و کنوانسیونهای مربوط به امور پناهندگی و حق حیات اقلیتهای اتنیکی، فرهنگی و آیننی بدور از خشونت و بدون توسل به استفاده از سلاح استوار است. در خاتمه این تشکل متعلق به تمامی کسانی است، که خود را مدافع حقوق بشر، محیط زیست و صلح و همزیستی مسالمت آمیز میدانند، و جامعهی یارسانی را بهعنوان یکی از جوامع عمیقا وفادار به سنت و ارزشهای کهن کردستانی، برسمیت میشناسند.
اهداف و مطالبات
1. تلاش برای اسکان دادن آوارگان باقیمانده یارسانی در عراق، در اردوگاهی مشخص بکمک سازمانها و نهادی محلی و بین المللی در صورت امکان و بهمین اعتبار جلب افکار عمومی نسبت به شرایط زندگی مردم یارسان و دلیل آوارگی آنها
2. سازماندهی یارسانیان آواره، و استفاده از نیروی موجود برای ادارهی امور اردوگاه، از قبیل آموزش، درمانگاه و دیگر خدمات اجتماعی
3. سازمان دادن یارسانیان خارج از کشور، در کمیتههای کشوری برای، جلب حمایت انسانی و خدماتی سازمانهای دولتی و غیر دولتی به مردم آوارهی یارسانی، در عراق، و الکرامه
4. ایجاد زمینهی مناسب برای اعزام پرسنل درمانی یارسانی که در خارج از کشور تحصیلات خود را به پایان رساندهاند، بمنظور رساندن کمکهای بهداشتی و درمانی
5. ایجاد صندوقهای کمکهای مالی تحت نظارت سازمان، و هیئتهای قابل اعتماد و منتخب
6. ایجاد پیوندهای مردم یارسانی در خارج و در اردوگاهها، از طریق شبکهی اینترنت، و دخالت دادن آنها در بحثهای جاری
7. جلب حمایتهای بین المللی همچون صلیب سرخ جهانی، سازمان ملل متحد برای ارائهی خدمات پناهندگی، رفاهی، درمانی و آموزشی
8. تلاش برای ایجاد شرایطی که این آوارگان بتوانند به عنوان پناهنده در کشورهای پناهندهپذیر اسکان داده شوند
9. کوشش بمنظور گرفتن بورسیهی تحصیلی در دانشگاهای محلی در کردستان فدرال، و دیگر کشورهای غربی
10. یافتن مکانیسمهای مناسب برای ارتقاء آگاهی، و بهبود شرایط حقوقی و اجتماعی زنان و کودکان آواره.
شرط پیوستن به سازمان
از آنجا این سازمان یک سازمان بشردوستانه، مدنی و در همانحال مدافع بقاء فرهنگی و اجتماعی یک جامعهی برخواردار از حق موجودیت آزاد و برابر کردستانی است، هر انسان شرافتمندی،از هر ملت و با هر مسلکی که در تناقض و تضاد با مبانی سازمان نباشد، با پرداخت حق عضویت میتواند به عضویت این جریان در آمده و وظایف انسانی بدوش گیرد. در صورت تخلف و یا اعمالی که با مبانی تشکل تضاد داشته باشند و وقوع آنها ثابت شده باشد، فرد مذبور از تشکیلات اخراج خواهد شد.
نوید مارس ٢٠٠٨ آدلاید استرالیا
متن حاضر در سال ٢٠٠٨ و هنگامی در استرالیا بودم به عنوان یک طرح پیشنهادی برای ایجاد یک تشکل مدنی یارسانی ارائه دادم تا شاید بدینصورت راە برونرفت از بن بست و جدلهای بی حاصل آن دوران باشد. اما چون حالا دوستانی کە نظرات مرا مورد نقد قراردادەاند مرا متهم به عدم ارئه ی طرح و پیشنهاد مشخص میکردند، لازم دانستم تا پیشنهاد شخصی خود را یکبار دیگر بە اطلاع عموم برسانم. در صورت پذیرش این پیشنهاد راە برای همکاری تشکلهای یارسانی نیز هموارمیشود و میتوان با شرکت در کنگرەی پیش روی جدی قدم اول را در راە اتحاد یارسانی برداشت و سپس یاریکورد را نیز با همکاری همدیگر تبدیل به تشکلی مدنی فراگیر نمود. من شخصا همچنانکه قبلا نیز گفتەام آمادە هستم در صورت پذیرش این طرح هم در کنگرەی جدی و هم در کنگرەی یاریکورد شرکت کنم و نیرویم را در خدمت این دو تشکل یارسانی قرار دهم. در ضمن یک توضیح کوتاە در انتخاب نام سازمانی: سازمان آوارەگای جنبش مقاومت یارسان" منظور از جنبش مقاومت، جنبش عمومی و خودجوش مردم یارسان از بدو بوجود آمدن آیین یاری و بویژە بعد از قدرت گرفتن رژیم جهموری اسلامی است. نه جنبش مقاومت جامعه ی اهل حق کە خود نتیجه ی بعدی مقاومتی وسیعتر و آوارگی یارسانی بود.
سازمان آوارگان جنبش مقاومت یارسان (یاریکورد)
YARIKURD
سازمان آوارهگان جنبش مقاومت یارسان(یاریکورد)
جامعهی یارسان یکی از جوامع تحت ستم در کردستان است که بدرازای تاریخ پر درد و رنج خویش در صفوف مقدم مدافعان هویت، فرهنگ و حاکمیت کردستانی بیدریغ در هر شکل ممکن به پیکار برخاسته و به همین دلیل نیز، مورد غضب و ستم سردمداران دیکتاتور در منطقه قرار گرفته است. نتیجهی بلافصل این سرکوبها، بمباران و کشتارهای بیرحمانه پدیدههای شومی بوده که در قاموس آوارگی، تحمیل عقب ماندگیهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی خود را نشان داده است.
بدنبال تحولات اوائل دههی هشتاد میلادی و وقوع انقلاب 1979 در ایران جامعهی یارسان نیز از سرکوب و اعلان جنگ نظام جمهوری اسلامی ایران علیه مردم کردستان بی نصیب نماند بصورتیکه مردم بیدفاع و ستمدیدهی این جامعه نیز تنها بدلیل پیروی از آیینی کردی در محل سکونت خویش مورد بمباران، یورش نظامی و محاصرهی اقتصادی قرار گرفتند. با تشدید حملات نیروهای نظامی این رژیم بخش زیادی از مردم یارسان همراه با بخشهایی از دیگر اقشار مردم کرد از خانه و کاشانهی خود رانده شده، و بعنوان آوارگان جنگی تحمیلی و نابرابر به عراق پناهنده شدند. در همین گیرودار، جنگ ویرانگر 8 سالهی ایران و عراق نیز ابعاد فاجعهی آوارگی مردم کردستان را بطور عام و مردم یارسان بطور خاص گستردهتر نمود و افراد بیشتری در نتیجهی این جنگ ویرانگر مجبور به تن دادن به آوارگی در خاک عراق شدند. رژیم بعث حاکم در عراق نیز از بیم ارتباط مردم آواره با دیگر بخشهای مردم کردستان تحت اشغال این رژیم فاشیستی، آواراگان کرد ایرانی را به اردوگاهی در صحراهای جنوب عراق منتقل نمود، و شرایط بسیار اسفباری را به آنها تحمیل نمود.
اما با تمام این مصیبتها مردم آوارهی یارسانی خود را در قالب جنبش مقاومت یارسان سازمان داده و مبارزات خود را در دفاع از هویت و کرامت انسانی خود، دوش بدوش دیگر جریانات سیاسی کردستانی در دههی هشتاد میلادی آغاز نمودند. با عقب نشینی نیروهای انقلابی در مقابل رژیم جمهوری اسلامی، جنبش مقاومت نیز مجبور به قبول شرایط و واقعیت مبارزاتی شد، و بدلیل عدم وجود امکانات کافی برای ادامه مبارزات علنی ناچار به انحلال گردید اما اعضا، هواداران و پشتیبانان این مقاومت مردمی و عادلانهی مردم یارسان، بدنبال تحولات منطقهای بازهم به آوارگان چندین بارهی این مقاومت تبدیل شده که هم اکنون یا در کشورهای غربی پناه گرفته و یا در شرایطی بسیار اسفبار در اردوگاهای الکرامه در مرز اردن و عراق بحال خود رها شده، و یا در کردستان فدرال بصورت پراکنده تحت پوشش حمایتهای انساندوستانهی دولت فدرال کردستان میباشند. مضاف بر این بقیهی مردم یارسان در اقصی نقاط ایران و کردستان، بخاطر اعتقادات آیینی، و حتی بصرف کرد بودن نه تنها تحت ستم مضاعف قرار گرفتهاند، بلکه بصورت اسرای جنگی نابرابر و تحت شرایطی غیر انسانی زندگی میکنند، و هر آن امکان آواره شدن آنها وجود داشته، که روی آوری موج بزرگی از جوانان یارسانی به کشورهای اروپایی شاهد این ادعاست. بدین سبب، امر تشکیل سازمان آوارگان مقاومت یارسان به وظیفهای ضروری برای سروسامان دادن به وضعێت پناهندگان و آوارگان یارسانی و با هدف کاهش درد و رنج این آوارهگان و جلوگیری از گسترش ابعاد منفی این آوارگیها و تبدیل به فاجعهی انسانی، مبدل گردید.
مبانی سازمان آوارگان جنبش مقاومت یارسان
این سازمان، تشکلی، دمکراتیک، بشردوستانه و مدنی که در راستای دفاع از حق پناهندگی و کمک به آوارگان یارسانی است، که در نتیجهی ستم و محرومیت نظام جمهوری اسلامی ناچار به ترک خانه و آشیانه خود شدهاند. این تشکل در همان حال تلاش خواهد کرد، که افکار عمومی را با درد و رنج و محرومیتهای مردم یارسان در هر نقطهای از جهان آشنا ساخته، و برای جلوگیری از فنا شدن گنیجینههای ادبی، آیینی، فرهنگی واجتماعی این جامعه با سازماندادن خود مردم یارسان، مبارزات بر حق این جامعه را برای حفظ هویت کردی و انسانی خود تدوام بخشد. این جریان همچنین جریانی است مستقل، و بدون وابستگی سیاسی و تشکیلاتی به هیچ گروه و یا دستهجاتی میباشد. لذا مبارزات و تلاشهای این سازمان بر اساس احترام و دفاع از مفاد اعلامیهی جهانی حقوق بشر، و کنوانسیونهای مربوط به امور پناهندگی و حق حیات اقلیتهای اتنیکی، فرهنگی و آیننی بدور از خشونت و بدون توسل به استفاده از سلاح استوار است. در خاتمه این تشکل متعلق به تمامی کسانی است، که خود را مدافع حقوق بشر، محیط زیست و صلح و همزیستی مسالمت آمیز میدانند، و جامعهی یارسانی را بهعنوان یکی از جوامع عمیقا وفادار به سنت و ارزشهای کهن کردستانی، برسمیت میشناسند.
اهداف و مطالبات
1. تلاش برای اسکان دادن آوارگان باقیمانده یارسانی در عراق، در اردوگاهی مشخص بکمک سازمانها و نهادی محلی و بین المللی در صورت امکان و بهمین اعتبار جلب افکار عمومی نسبت به شرایط زندگی مردم یارسان و دلیل آوارگی آنها
2. سازماندهی یارسانیان آواره، و استفاده از نیروی موجود برای ادارهی امور اردوگاه، از قبیل آموزش، درمانگاه و دیگر خدمات اجتماعی
3. سازمان دادن یارسانیان خارج از کشور، در کمیتههای کشوری برای، جلب حمایت انسانی و خدماتی سازمانهای دولتی و غیر دولتی به مردم آوارهی یارسانی، در عراق، و الکرامه
4. ایجاد زمینهی مناسب برای اعزام پرسنل درمانی یارسانی که در خارج از کشور تحصیلات خود را به پایان رساندهاند، بمنظور رساندن کمکهای بهداشتی و درمانی
5. ایجاد صندوقهای کمکهای مالی تحت نظارت سازمان، و هیئتهای قابل اعتماد و منتخب
6. ایجاد پیوندهای مردم یارسانی در خارج و در اردوگاهها، از طریق شبکهی اینترنت، و دخالت دادن آنها در بحثهای جاری
7. جلب حمایتهای بین المللی همچون صلیب سرخ جهانی، سازمان ملل متحد برای ارائهی خدمات پناهندگی، رفاهی، درمانی و آموزشی
8. تلاش برای ایجاد شرایطی که این آوارگان بتوانند به عنوان پناهنده در کشورهای پناهندهپذیر اسکان داده شوند
9. کوشش بمنظور گرفتن بورسیهی تحصیلی در دانشگاهای محلی در کردستان فدرال، و دیگر کشورهای غربی
10. یافتن مکانیسمهای مناسب برای ارتقاء آگاهی، و بهبود شرایط حقوقی و اجتماعی زنان و کودکان آواره.
شرط پیوستن به سازمان
از آنجا این سازمان یک سازمان بشردوستانه، مدنی و در همانحال مدافع بقاء فرهنگی و اجتماعی یک جامعهی برخواردار از حق موجودیت آزاد و برابر کردستانی است، هر انسان شرافتمندی،از هر ملت و با هر مسلکی که در تناقض و تضاد با مبانی سازمان نباشد، با پرداخت حق عضویت میتواند به عضویت این جریان در آمده و وظایف انسانی بدوش گیرد. در صورت تخلف و یا اعمالی که با مبانی تشکل تضاد داشته باشند و وقوع آنها ثابت شده باشد، فرد مذبور از تشکیلات اخراج خواهد شد.
نوید مارس ٢٠٠٨ آدلاید استرالیا
