جوابی به یارانی که مرا مورد محبت خود قرار دادهاند
بدنبال اعلام کنارهگیری از فعالیت سیاسی یارسانی بسیاری از یاران و دوستان با ابراز محبت خود، مرا واقعا شرمندهی انسایت خود کردهاند، و از طرق گوناگون از من درخواست نمودهاند که به مسیر فعالیت یارسانی بازگردم. من ضمن قدردانی از تمامی این عزیزان، چند نکته را لازم دیدم توضیح بدهم. اولا من از مبارزه و دفاع از حقوق انسانی مردم یارسان کنارهگیری نکردهام. بنا بدلایل که در چند ماه اخیر اتفاق افتاد، و مشکل جسمی که با آن روبرو هستم، بعداز یک بررسی کلی به این نتیجه رسیدم که از کار سیاسی کناره بگیرم. چون واقعیات چندین ساله و دوره اخیر فعالیت یارسانی این واقعیت تلخ را برایم اثبات نمود که بدلائل مختلف ادامهی چنین کاری میتواند نتیجهی برخلاف انتظار ببار بیاورد. یک مبارزهی سیاسی در جامعه بایستی احترام، و نوعی از حقشناسی را بوجود بیاورد، و حداقل افراد و اکترهای در صحنه تنها از طرف دشمن مورد تهاجم، و طعنه و تشر قرار گیرند، اما در جامعهی ما بر عکس بایستی هم از خودی شنید و تحمل کرد، هم ستم مبارزه با دشمن را تحمل کرد. باور کنید، شکنجه، سختی مبارزه با دشمن به اندازهی یک حرف ناشایست خودی درد ایجاد نمیکند. بهر حال، فرهنگ انتقاد و بیان اختلافات هنوز در میان ما اگر غایب نباشد، اما بسیار ضعیف است. هنوز مرز و ثغوری برای بیان اختلاف وجود ندارد، هنوز یک اختلاف جزێی کافی است، که روبط چندین ساله انسانی قربانی بشود، و دوستی به دشمنی آشکار تبدیل گردد. این واقعیات تنها در حق من روی نداده است، بلکه از یک دوسال گذشته بشکل بسیار زنندهای رایج شده است، که دامن همه را گرفته است، که بسیاری توان تحمل آن را داشتهاند، اما من دیگر بدلایل مختلف توان ادامهی چنین روندی را ندارم بدین دلیل یک بازبینی همه جانبه شاید بتواند امکان التیام زخمهایی که ایجاد شده را بوجود بیاورد. در همان حال این تحولات این واقعیت را برایم ثابت نمودهاست که کار سیاسی در این دورهی مشخص برای من امکانپذیر نیست، و دخالت در اینمورد را به صلاح نمیدانم. اما همانطور که در ابتدا گفتم، من از دفاع از حقوق و موجودیت مردم یارسان نه کناره گرفته و نه خسته شدهام. اما با توجه به آنچه که تا بحال دریافتهام، میخواهم تجارب و توان خودم را در ایجاد یک جریان سیویل یارسانی، که فعالیت خود را بروی مسائل انسانی آوارهگان یارسانی چه در خارج و چه در کشورهای همسایه سرگرانند متمرکز کنم. این تشکل یا جریان بهیچ وجه برای مقابله و یا جایگزینی تشکل دیگری نیست، چون حق مسلم هر گروه و طیف فکری یارسانی است که تشکل مخصوص بخود را سازمان داده و برای آرمان مورد نظر خود تلاش کنند. من ضمن آرزوی موفقیت برای همه، به آنها اطمینان میدهم، که نقش من در ایندوره نه دخالت و نه شکل دادن به مخالفت و مزاحمت براین هیچ حرکت یارسانی است. بنظر من هر تلاش یارسانی که در راستای دفاع از مردم یارسان است، بایستی براساس فعالیتها و خدمات مورد احترام قرار گرفته و از آنها پشتیبانی مادی و معنوی بعمل آید.
در رابطه به جدی نیز بایستی بگویم، طی اینمدت تلاش من برای داشتن یک جدی همهگیر بود، ولی به هر دلیلی این تلاشها به جایی نرسید، و دوستان تشکیل دهندهی این تشکل کنگرهی دوم خود را با موفقیت برگزار کردهاند، و به عنوان گامی مهم یک برنامه جامع و همهگیرتر را جایگزین برنامهی قبلی نمودهاند. بنظر من این یک سند تاریخی قابل دفاع است، و صرف نظر از هر درجهای از اختلاف، بایستی همه تلاش کنند، که با مفاد این برنامه آشنا شوند. در اعلامیهی بعد از کنگره نیز درخواستی برای اتحاد مجدد از جانب جدی منتشر شده است، که بازهم جای تقدیر است، و لازم است که جواب شایستهای به آن داده بشود. جوابی که هر دوطرف قضایا بدان راضی باشند. من شخصا در اینمورد اگر وظیفهای بردوشم گذاشته بشود آمادهی همکاری هستم، اما همچنانکه خاطر نشان کردم، از انجام هر فعالیت سیاسی در حال حاضر معذورم.
نوید
